بدون این «عادت‌های بد»، چطور می‌توان ادعا کرد که در زمینه ایمنی کار می‌کنیم!

Thread Content

در زندگی روزمره، واژه‌هایی مانند «بزرگ کردن مسائل کوچک»، «قضاوت و نقد بی‌وجه» و «حرف زیاد» اغلب دارای معنای منفی هستند و مورد پسند مردم قرار نمی‌گیرند. اما، کسانی که در زمینه ایمنی کار می‌کنند، می‌دانند که برای انجام خوب کار، باید به این روحیه دقت و تمرکز داشت. اگر این «عادت‌های بد» را ندارید، چطور جرأت می‌کنید بگویید که در زمینه ایمنی کار می‌کنید؟ عادت اول: قضاوت و انتقاد بی‌جا. تعریف واژه: «قضاوت و انتقاد بی‌جا» یک واژه منفی است که به معنای صحبت‌های بی‌مورد افراد بی‌فایده درباره ظاهر زنان است و نشان‌دهنده انتقادات مکرر از جزئیات است. روحیه ایمنی: مدیریت ایمنی مربوط به حیات یک سازمان است؛ هرگز نباید آن را نادیده گرفت، کوتاهی کرد یا راضی شد. تنها با ارزیابی مداوم و دستیابی به کمال، می‌توان از بروز هرگونه خطا جلوگیری کرد. اول از همه، مدیریت ایمن تولید هرگز بی‌اهمیت نیست. تنها با ارزیابی و نقد مداوم مسائل مربوط به مدیریت ایمنی، می‌توان واقعاً به گونه‌ای عمل کرد که همه به ایمنی توجه کنند، در همه کارها به ایمنی فکر کنند و همواره درباره ایمنی صحبت کنند. دوم اینکه، در ایمنی تولید، هیچ مسئله‌ای کوچک نیست. تأمین ایمنی به معنای داشتن روحیه‌ی بررسی دقیق است؛ باید از کارهای کوچک شروع کرد، از جزئیات پیگیری کرد و تمام چیزهای کوچکی که در ظاهر قابل توجه نیستند اما در واقع پتانسیل خطر دارند، را یکی‌یکی از بین برد. بار دیگر، یکی از موارد مهم در مدیریت امنیت، رفع خطرات امنیتی است. ایجاد یک سازمان ایمن از نظر ذاتی، مستلزم آن است که هر فرد درباره جزئیات مختلف، درباره اقدامات ایمنی تأمل کرده و آن‌ها را بهبود بخشد تا هیچ نقصی وجود نداشته باشد. مشکل دوم: بزرگ‌نمایی. تعریف واژه: بزرگ‌نمایی به معنای تبدیل یک مسئله کوچک به موضوعی بزرگ است. استعاره، برخورد نادرست با مسائل کوچک به عنوان مسائل بزرگ است و حاوی معنای اغراق عمدی می‌باشد. معنای منفی دارد. روحیه ایمنی: جزئیات تعیین‌کننده موفقیت یا شکست هستند، و این موضوع در زمینه تولید ایمن به‌ویژه صادق است. گاهی اوقات، شاید یک حرکت کوچک و ناخودآگاه می‌تواند منجر به یک حادثه بزرگ ایمنی شود. برخی از حوادث ایمنی نیز صرفاً به دلیل یک عمل نادرست و غیرعمدی از سوی کارکنان رخ می‌دهند؛ بنابراین مردم اغلب می‌گویند: «در ایمنی کار، هیچ مسئله‌ای جزئی نیست». اما در زندگی ما و در فرآیندهای تولید، اغلب برخی خطرات کوچک و جزئی ایمنی نادیده گرفته می‌شوند و به نقاط کور و ضعفی در کارهای مربوط به ایمنی تولید تبدیل می‌گردند. کار ایمنی به معنای «بزرگ کردن مسائل کوچک» است؛ این هم یک نگرش، هم یک روش و هم یک ایده است. امیدواریم هر یک از ما از خودمان شروع کنیم و عادات ایمنی خوبی پرورش دهیم. مشکل سوم: معنای اصطلاح «زن شوهردار»: به افرادی اطلاق می‌شود که دوست دارند درباره چیزها صحبت کنند و حرف‌هایشان بسیار طولانی و پراکنده است. روحیه ایمنی: مدیران ایمنی باید مانند «مادرهای دلسوز» عمل کنند، آگاهی کارکنان را در زمینه ایمنی به طور مداوم افزایش دهند، رفتار کارکنان را منظم کنند و باعث شوند کارکنان افرادی ایمن و مطمئن باشند. “«حرف‌های مادرشوهر» صرفاً «حرف‌های بی‌پایان» نیستند، بلکه باید هدفمند باشند تا کارکنان بتوانند آن‌ها را بشنوند، به خاطر بسپارند و به خوبی اجرا کنند. باید به سه نکته توجه کرد: اول، باید آموزش‌های ایمنی و فعالیت‌های مربوط به روز ایمنی را به خوبی انجام داد؛ دوم، باید قبل از رفتن به محل کار و برگشت از آن، مرتب تذکر داد. سوم اینکه باید مدام در محل تولید یادآوری کرد. باید همواره کارکنان را نسبت به نکات ایمنی یادآوری کرد؛ حتی آنچه قبلاً گفته شده است نیز باید با صبر و حوصله تکرار شود. به‌ویژه باید عملیات‌های نامناسب و رفتارهای خطرناک را نه تنها مورد اشاره قرار داد، بلکه به شدت متوقف کرد تا از تخصیص دستورات تصادفی توسط مدیران و انجام کارها به شکل تصادفی توسط کارکنان جلوگیری شود. تذکرات و هشدارهای مداوم در زمینه ایمنی، می‌تواند جان یک فرد را نجات دهد یا شرکتی را از بحران نجات دهد. ما نه تنها باید در زمینه مدیریت ایمنی فعالیت کنیم، بلکه باید آن را به خوبی انجام دهیم. مشکل چهارم: خودخواهی. تعریف: خودخواهی به معنای عمل کردن بر اساس طبیعت و سرشت فرد، بدون تظاهر یا رفتارهای نامناسب، به منظور برآورده کردن خواسته‌های خود یا دستیابی به اهداف نادرست، یا اصرار بر کردن کارها طبق میل و خواسته‌های شخصی، بدون توجه به پیامدها، است. روحیه ایمنی: دلیل سرکشی افراد متعهد به ایمنی، تنها یک هدف است و آن، امنیت همگان است. شرکت‌ها، صرف‌نظر از اندازه و ماهیت تولیدشان، چه در خصوص خلاصه‌برداری از دستاوردها و چه در برنامه‌ریزی‌ها، باید در زمینه ایمنی کاری قاطعانه عمل کنند. هدف نیز این است که دانش پایه‌ای در زمینه ایمنی گسترش یابد، سطح کنترل و پیشگیری از خطرات بررسی شود، فضای فرهنگی مبتنی بر ایمنی ایجاد گردد، آگاهی نسبت به مسئولیت‌های ایمنی تقویت شود و همگان همواره به «توجه به مسائل ایمنی» پایبند باشند تا به این ترتیب تولید ایمن محقق شود.