سؤال درباره ترتیب انجام عملیات حرارتی و آزمایشهای تشخیصی
Thread Content
به نظر من، در اتصالات جوشکاری که مستعد ایجاد ترکهای حرارتی هستند و الزامات بالایی به نسبت خوردگی دارند، باید پس از آزمایش تشخیصی، فرآیند حرارتی انجام شود؛ در حالی که در اتصالات جوشکاری که مستعد ایجاد ترکهای سرد و ترکهای ناشی از گرمایش مجدد هستند، باید قبل از آزمایش تشخیصی، فرآیند حرارتی انجام گیرد. نمیدانم آیا این گفته درست است یا خیر؟ آیا استانداردها در این زمینه الزاماتی دارند؟ لطفاً کسانی که متخصص هستند، توضیح دهند
حرفش منطقی است. بهتر است پس از عملیات حرارتی، بازرسی کیفیت انجام شود. فرآیند حرارتی، آزمایشهای گرما و سرما را پشت سر میگذارد؛ اگر در بازرسیهای بعدی مشکلی پیدا نشود، همه چیز درست است.
فولاد ضدزنگ و آلیاژهای نیکل به راحتی دچار ترکهای حرارتی جوشکاری میشوند و معمولاً تحت عملیات حرارتی قرار نمیگیرند. فولاد ضدزنگ برای پایدارسازی نیاز به عملیات حرارتی دارد و پس از آن نیز بررسی عیبیابی انجام میشود. فولادهای با میزان آلیاژ کم و استحکام بالا، مستعد ایجاد ترکهای سرد و ترکهای ناشی از گرمایش مجدد هستند؛ به همین دلیل لازم است بلافاصله پس از جوشکاری، فرآیند حرارتی انجام شود و اصلاً زمانی برای بررسی کیفیت فولاد وجود ندارد. در مورد فولادهایی که مستعد ایجاد ترکهای تأخیری هستند، نیز لازم است ۲۴ ساعت پس از فرآیند حرارتی، بررسی کیفیت انجام شود.