نظارت بر ایمنی باید دارای «چهار ویژگی» باشد”

Thread Content

نظارت بر ایمنی، یکی از وظایف روتین کارکنان ناظر بر ایمنی است؛ لذا باید نحوه انجام وظایف نظارتی به درستی مشخص شود، رویه‌های نظارتی با دقت اجرا شوند، شکاف‌های موجود در سیستم نظارتی پر شوند تا اطمینان حاصل شود که نظارت به خوبی انجام می‌شود. نویسنده معتقد است که در فرآیند نظارت، باید به «چهار ویژگی» توجه کرد؛ یعنی اول، صداقت، دوم، دقت، سوم، قاطعیت، و چهارم، پایداری. 　　اول، باید صادق باشیم. کارکنان نظارت بر ایمنی باید همواره به یاد داشته باشند که مسئولیت ایمنی در کار، از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است و باید مدام به این موضوع توجه کرده و آن را فراموش نکنند. باید آگاهی از مسئولیت‌ها تقویت شود، افراد باید جسورانه مسئولیت‌ها را بر عهده بگیرند، با قاطعیت اقدام کنند و مدیریت لازم را انجام دهند. باید مأموریت‌ها را واقعاً در نظر گرفت، مسئولیت‌ها را بر دوش خود قرار داد، کارها را به دست گرفت و امنیت جان و مال مردم را در اولویت قرار داد. باید اجرای مسئولیت‌ها را به طور جدی دنبال کرد، اقدامات ایمنی را تقویت کرد و همواره به خط قرمز ایمنی «توسعه نباید به قیمت فدا کردن جان انسان‌ها صورت گیرد» پایبند بود. همچنین باید مفهوم «توسعه مبتنی بر انسان، اولویت دادن به جان انسان‌ها و ایمنی» را به خوبی در ذهن نگه داشت و اطمینان از امنیت جان و مال مردم را به عنوان نقطه شروع تمام کارها در نظر گرفت؛ این موضوع باید در تمام فرآیندهای نظارت بر ایمنی لحاظ شود. 　　دوم، باید دقت کرد. کارکنان نظارت بر ایمنی باید در جایگاه خود وظایف خود را به درستی انجام دهند و مسئولیت‌های نظارت بر ایمنی را به طور کامل به عهده بگیرند. باید به محل‌های کاری شرکت‌ها سر زد و با دقت، جدیت و سختگیری، تمامی اقدامات نظارتی مربوط به ایمنی کار را به خوبی انجام داد؛ از جزئیات شروع کرده و هیچ خطر پنهانی را نادیده نگذاشت. باید بررسی خطرات احتمالی حوادث در صنایع پرخطر مانند معادن زغال‌سنگ، معادن غیرزغال‌سنگی، مواد خطرناک، ترافیک جاده‌ای، فروش مواد منفجره، تجهیزات ویژه، ساخت‌وساز، کالاهای مصرفی، فلزکاری و همچنین در مکان‌های پرجمعیت مانند مدارس و مراکز خرید بزرگ، تقویت شود. در مورد خطرات موجود در شرکت‌ها نیز باید آن‌ها را ملزم کرد تا مطابق با الزامات «پنج مورد ضروری» یعنی مسئولیت، اقدامات، بودجه، زمان‌بندی و برنامه‌های اضطراری، به موقع آن‌ها را برطرف کنند. 　　سوم، باید بی‌رحم باشید. در کارهای ایمنی، هیچ مسئله‌ای کوچک نیست؛ در مورد مسائل ایمنی، باید سختگیری را در اولویت قرار داد و تا پایان به آن پایبند بود. کارهای مهم باید مورد توجه قرار گیرند، کارهای کوچک نیز باید مورد توجه باشند، و علاوه بر آن، کارهای کوچک باید مانند کارهای مهم مورد توجه قرار گیرند. باید بر اجرای تمامی سیستم‌های ایمنی، اقدامات ایمنی و مسئولیت‌های مربوط به ایمنی، نظارت دقیق داشت. نسبت به رفتارهای غیرقانونی و ناامن در فعالیت‌های شرکت‌ها، باید سیاست «عدم تحمل هیچگونه رفتار غیرقانونی» اعمال شود؛ هر بار که چنین رفتاری کشف شود، باید به طور جدی مورد پیگرد قرار گیرد. نباید هیچ تساهلی صورت گیرد؛ باید افرادی که قوانین ایمنی را نقض می‌کنند، هزینه‌های سنگینی بپردازند تا دیگر جرأت تخلف نکنند. به این ترتیب، امنیت جان و مال مردم به خوبی تضمین خواهد شد. 　　چهارم، پایداری لازم است. کارهای مربوط به ایمنی تولید، کاری بلندمدت است و شامل تمام جنبه‌های فعالیت‌های یک سازمان می‌شود؛ بنابراین این موضوع، موضوع همواره مهمی برای بقا و توسعه سازمان‌ها محسوب می‌گردد. اگر کارکنان نظارت بر ایمنی، به طور معمول یک بار بیشتر نظارت کنند و چند سؤال بیشتر بپرسند، شاید احتمال وقوع حوادث کاهش یابد. بنابراین، کارکنان ناظر بر ایمنی باید: اولاً، فعال باشند و به طور مکرر به سطح پایین‌ترها سر بزنند تا خطرات احتمالی را شناسایی کرده و در صورت لزوم، موجب اصلاح آن‌ها شوند؛ دوماً، سخنگو باشند و درباره خطرات بیشتر صحبت کنند و هشدارهای لازم را ارائه دهند؛ در صورت مشاهده تخلفات، باید فوراً آن‌ها را متوقف کنند؛ سوماً، فکر کنند و با توجه به شرایط واقعی، پیشنهادات و توصیه‌های منطقی برای بهبود کارهای مربوط به ایمنی در شرکت‌ها ارائه دهند، قوانین و مقررات ایمنی را بهبود بخشند و سطح مدیریت ایمنی در شرکت‌ها را ارتقا دهند.