رانندگی ایمن در جاده‌های خاکی روستایی؛ درک نکات کلیدی، مهم‌ترین عامل است

Thread Content

آخرین بار این پست توسط cflt111 در تاریخ ۲۰۱۶-۸-۱۲ ساعت ۲۲:۲۹ ویرایش شد. رانندگی ایمن در جاده‌های خاکی روستایی، نیازمند درک نکات کلیدی است. وضعیت سطح جاده‌های خاکی روستایی بد است؛ شیب‌های تند، پیچ‌های حاد، عرض کم جاده و وجود گودال‌ها و ناهمواری‌ها، از جمله مشکلات این جاده‌ها هستند. هوا صاف است، سطح جاده خشک است و گرد و غبار در هوا پراکنده می‌شود؛ پس از برداشته شدن گرد و غبار ریز، سنگ‌های بزرگ و چاله‌ها روی سطح جاده ظاهر می‌شوند. 　　در روزهای بارانی و هنگام بارش‌های مداوم، خاک به حالت اشباع درمی‌آید؛ آب در سطح جاده‌ها جمع می‌شود، گل و لجن پراکنده است و حتی باعث فروپاشی کناره‌های جاده نیز می‌شود. 　　در چنین شرایطی، رانندگی در جاده‌های روستایی بسیار دشوار است؛ برای تضمین ایمنی رانندگی، لازم است وضعیت سطح جاده در شرایط آب و هوایی مختلف را بشناسید و نکات کلیدی آن را فرا گیرید. 　　۱. با احتیاط از شیب پایین بروید: چه در هوای آفتابی و چه بارانی، هنگام پایین رفتن از شیب باید از دنده‌های متوسط تا پایین استفاده کرد، گاز را کم کرده و به آرامی از شیب پایین بروید؛ هرگز نباید با دنده خالی از شیب پایین بروید. 　　از آنجایی که جاده‌های خاکی دارای گودال و سنگ‌های فراوانی هستند و شرایط آن‌ها پیچیده است، در حین سفر به سمت پایین، اغلب نیاز به ترمز کردن برای کاهش سرعت وجود دارد تا از بروز حوادث جلوگیری شود. به‌ویژه در برخی از جاده‌های خاکی که در مسیر پایین دارای پیچ‌های تندی هستند، اگر خودرو بدون ترمز روی شیب حرکت کند، ترمز کردن می‌تواند باعث منحرف شدن خودرو، تکان خوردن آن یا حتی واژگونی آن شود. 　　۲. انتخاب سطح جاده: هنگامی که روی سطح جاده گودال و سنگ‌های پراکنده وجود دارد، باید به فاصله خودرو از زمین توجه کرد و با محتاطی، فرمان را چرخاند تا از برخورد اجتناب شود. 　　هنگام عبور از مسیرهای نرم، گلی و پر از آب، باید به‌ویژه مراقب بود؛ در صورت لزوم، ابتدا باید از خودرو پیاده شد تا وضعیت را بررسی کرد. تنها پس از اطمینان از اینکه چرخ‌ها واقعاً در گل فرو نخواهند رفت، می‌توان دنده را پایین آورد و به آرامی از آن مسیر عبور کرد. در جاده‌های خاکی تازه احداث‌شده، اگر روی سطح جاده رد لاستیک وجود داشت، باید تا حد امکان در امتداد آن ردها حرکت کرد و نباید به طور بی‌فکر ریسک کرد. 　　۳. پیشگیری از لغزش جانبی: هنگامی که چرخ‌های جلو لغزش جانبی دارند، باید پدال گاز را ثابت نگه داشت و مسیر خود را تصحیح کرد. هنگام لغزش چرخ‌های عقب، فرمان را به سمت جهت لغزش چرخانید؛ پس از آنکه چرخ‌های عقب دوباره در موقعیت صحیح قرار گرفتند، می‌توانید خودرو را دوباره به مسیر اصلی برگردانید. در صورت لغزش چرخ عقب در سربالایی، می‌توانید کمی پدال گاز را فشار دهید تا سرعت خودرو افزایش یابد؛ پس از برطرف شدن لغزش، دوباره با همان سرعت قبلی حرکت کنید. 　　۴. رانندگی ایمن: از نزدیک شدن بیش از حد به خودروی جلویی خودداری کنید تا گرد و غباری که در روزهای آفتابی توسط خودروی جلویی ایجاد می‌شود، یا گل و لایی که در روزهای بارانی پراکنده می‌شود، مانع دید شما نشود. هنگام روبرو شدن با خودروی دیگر، باید به جاده توجه کرد؛ به‌ویژه در هوای بارانی، نباید خیلی نزدیک به لبه جاده باشید تا از لغزش خودرو و بروز حادثه جلوگیری شود. 　　۵. کنترل سرعت خودرو: در جاده‌های خاکی، موانعی مانند گودال‌ها و سنگ‌ریزه‌ها زیاد وجود دارد؛ بنابراین نباید سرعت خودرو بیش از حد باشد. در غیر این صورت، لرزش خودرو افزایش می‌یابد که نه تنها منجر به آسیب به قطعات مختلف خودرو می‌شود، بلکه مستقیماً خطراتی برای ایمنی رانندگی ایجاد می‌کند. 　　به‌ویژه در روزهای بارانی، هنگام رانندگی در مسیرهایی که پر از آب و گل است، باید فشار پدال گاز را کنترل کرد. سرعت خودرو را کنترل کنید، از دنده‌های متوسط و پایین برای تغییر سرعت و ترمزهای اضطراری استفاده نمایید؛ حتی در صورت نیاز به کاهش سرعت، باید از طریق کاهش شتاب خودرو، این کار را انجام دهید.