یک موضوع بسیار حساس—درباره سیستمهای تبخیر در کشور...
Thread Content
در چند سال اخیر، تجهیزات تبخیر زیادی در کشور نصب شدهاند؛ چه برای تولید نمک در شرایط خلأ، چه برای رسوبگیری صنعتی، چه برای رسوبگیری مواد واسطهای دارویی، چه برای غلیظسازی مواد غذایی، و همچنین در پروژههای مربوط به حذف کامل فاضلاب. اما چه تعداد از این تجهیزات واقعاً به طور پایدار کار میکنند؟ عمر مفید تحت چه میزان تضمین قرار دارد؟ چند نفر با بیماری عملیات انجام دادهاند؟ چه مقدار از آنها از نظر فنی منطقی هستند یا حداقل قابل استفادهاند؟ چقدر از آنها دیگر قابل رانندگی یا کارکرد پایدار نیستند؟ چقدر از آنها میتوانند دارای ارزش بازسازی باشند، مانند بازسازی برای صرفهجویی در مصرف انرژی یا تغییرات فرآیندی برای تضمین ادامه فعالیت؟ از همگی برای بحث و گفتوگو استقبال میشود. . . در صورت علاقه، میتوانید پیام خصوصی بفرستید. :P
حتی اگر تولیدکننده تجهیزات هم وجود داشته باشد، دربارهاش صحبت نخواهد کرد؛ مگر اینکه تولیدکننده محصول، آن را فاش کند. هاها، من خودم تولیدکننده هستم؛ ما به تجهیزاتی که تولید میکنیم، کاملاً اعتماد داریم: lol