سؤالات درباره روشهای ساخت مخازن در محل
Thread Content
دوستان دریایی، روشهای ساخت مخازن در محل، یعنی روش وارونه و روش عادی، هر کدام چه مزایا و معایبی دارند؟ شرایط اعمال برای هر کدام چیست؟ سال گذشته در ۵ مخزن با ظرفیت ۲۰۰۰ متر مکعب شرکت کردم؛ محیط موجود در این مخازن آب بود و همگی از روش معکوس ساخته شده بودند. آیا نقطه توقف بررسی در این روش با روش عادی تفاوت دارد؟ کسی که سابقهی توقف برای بازرسی دارد، لطفاً آن را به اشتراک بگذارد، متشکرم! ! :P
آخرین بار، این پست توسط coolidge11 در تاریخ ۱۳-۸-۲۰۱۶ ساعت ۱۳:۳۰ ویرایش شد. روش نصبی که در آن، با استفاده از کف مخزن به عنوان سطح مرجع، تختههای دیواره مخزن از لبه پایینی شروع شده و به تدریج به سمت بالا نصب میشوند تا در نهایت کل مخزن نصب شود، «روش نصب صحیح» نامیده میشود. در مقابل، با در نظر گرفتن کف مخزن به عنوان صفحه مرجع، ابتدا تختههای دیواره بالایی نصب میشوند؛ سپس تختههای نصبشده بلند شده (یا بالا کشیده میشوند) تا فضای لازم برای نصب تختههای دیواره پایینی فراهم شود. پس از نصب تختههای دیواره پایینی، تختههای مرتبط با آنها نیز بالا کشیده میشوند و این روند تا زمانی که تمام تختههای دیواره پایینی نصب شوند، ادامه دارد. این روش ساخت، روش نصب معکوس نامیده میشود. مزایای روش استاندارد: امکان استفاده بهینه از تجهیزات بزرگ بالابری، افزایش عمق پیشساخت، سادگی در کاربرد، تسهیل گسترش فناوری جوشکاری خودکار مخازن، و مناسب بودن برای مخازن با سقف شناور با ظرفیت ۵۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰ متر مکعب. معایب: نیاز به فضای بزرگی برای اجرا، دشواری فنی زیاد، کار در ارتفاعات فراوان و عدم ایمنی. روشهای وارونهسازی شامل روش وارونهسازی با ستون مرکزی، روش وارونهسازی با بالابردن توسط هوا، و روش وارونهسازی با بالابردن توسط هیدرولیک میباشد. روش ساخت با وارونگی مزایای زیر را دارد: (۱) سرعت ساخت بالا، بهرهوری زیاد و امکان کنترل بهتر کیفیت. (۲) از کار در ارتفاع جلوگیری میشود، نیازی به نصب سکو نیست، محدوده فعالیتهای ساختمانی گسترده است و ایمنی بالایی دارد. (۳) تجهیزات بالابری و ابزارهای لازم برای ساخت و ساز نسبتاً ساده هستند. بر اساس تجربه شخصی خود، من در نصب ۱۴ مخزن با ظرفیت ۳۰۰۰ متر مکعب، ۲ مخزن با ظرفیت ۵۰۰۰ متر مکعب، ۶ مخزن با ظرفیت ۲۰۰۰۰ متر مکعب و ۲ مخزن با ظرفیت ۱۰۰۰۰ متر مکعب مشارکت داشتهام. در میان آنها، ۶ مخزن با ظرفیت ۲۰٬۰۰۰ متر مکعب و ۲ مخزن با ظرفیت ۱۰٬۰۰۰ متر مکعب، از نوع مخازن با سقف شناور خارجی هستند؛ بقیه نیز از نوع مخازن با سقف شناور داخلی (مخازن با سقف قوسی) میباشند. از میان ۶ مخزن با ظرفیت ۲۰٬۰۰۰ متر مکعب، ۴ عدد به صورت عمودی و بقیه مخازن به صورت افقی قرار دارند. به طور کلی، برای مخازن با حجم ۲۰۰۰۰ متر مکعب و کمتر، از روش وارونه استفاده بیشتری میشود؛ روش عمودی نیز امکان استفاده مؤثر از دستگاههای جوشکاری خودکار را فراهم میکند، اما تحت تأثیر شدید باد قرار دارد و در هنگام باد شدید، عملیات جوشکاری در قسمت بالا خطرناک است (دستگاههای جوشکاری خودکار عمودی که روی دیواره مخزن آویزان هستند). یک نقطه ضعف دیگر در روش نصب عمودی این است که در هنگام بادهای شدید، مخزن به دلیل حلقه مقاومت در برابر باد، نمیتواند مانند روش نصب افقی همراه با پانلهای دیواری بالا برود و در معرض خطر پچخوردن تحت تأثیر باد قرار میگیرد.