تبلور هنگام تولید سدیم هیپوکلریت
Thread Content
در تولید سدیم هیپوکلریت، گاز کلر با قلیا مایع واکنش میدهد؛ غلظت قلیا مایع حدود ۲۰ تا ۲۲ درصد است. چرا در طول فرآیند واکنش، مشکلاتی مانند انسداد لولهها (به دلیل تبلور) رخ میدهد؟ آیا این موضوع ناشی از دمای بالای واکنش است؟ لطفاً یک کارشناس تحلیلی ارائه دهد
دمای کنترل واکنش چقدر است؟ مشکل از مسدود شدن لولهها توسط بلورهای سدیم هیدروکسید نیست، بلکه محصولات واکنش، یعنی سدیم کلرید، باعث مسدود شدن لولهها میشوند.
دمای واکنش به سرعت به ۵۹ درجه سانتیگراد میرسد؛ دما بیش از حد است. در شرایط عادی، میزان کلر مؤثر میتوانست به ۱۸ میلیگرم بر لیتر برسد، اما اکنون فقط ۱۰ میلیگرم بر لیتر است؛ این اتلاف بسیار جدی است. آیا همچنان باید ادامه داد؟ آیا این نمکها علت دمای بالا هستند؟
دمای واکنش باید کنترل شود؛ در فرآیند تبلور، عمدتاً کلرید سدیم به مقدار زیادی تولید میشود، بنابراین باید میزان نمک موجود در مواد اولیه تضمین گردد~~~~
منظورتان این است که میزان نمک در لاکقلیایی، ماده خام ما، بالاست؟
آخرین بار، این پست توسط qugd در تاریخ ۸-۱۱-۲۰۱۶ ساعت ۱۳:۲۹ ویرایش شد. در فرآیند تولید سدیم هیپوکلریت، مواد اولیه، قلیا مایع و گاز کلر هستند. در طول واکنش، هر مولکول کلر منجر به تولید یک مولکول سدیم هیپوکلریت و یک مولکول سدیم کلرید میشود. حلالیت سدیم کلرید در آب چندان بالا نیست؛ اگر شرایط به خوبی کنترل نشود، سدیم هیپوکلریت تولید شده تجزیه شده و اکسیژن و سدیم کلرید تولید میشوند. این امر باعث اشباع بیش از حد سدیم کلرید و رسوب آن به صورت جامد میشود که در نتیجه منجر به مسدود شدن لولهها و شیرها میگردد. شرایط واکنش را کنترل کنید؛ دما نباید بیش از حد باشد تا از تجزیه سدیم هیپوکلریت جلوگیری شود. به این ترتیب، هم غلظت کلر مؤثر حفظ میشود و هم احتمال رسوب نمک سدیم کاهش مییابد. این مسئلهای مربوط به بهینهسازی شرایط فرآیندی است؛ تنها با کنترل دقیق شرایط واکنش، میتوان از گاز کلر به بهترین شکل استفاده کرد.
متشکرم بابت پاسختان، فهمیدم
آخرین بار، این پست توسط swl در تاریخ ۱۴-۴-۲۰۱۷ ساعت ۱۲:۵۵ ویرایش شد. سلام صاحب پست! در پاسخ به سؤالات صاحب پست، فکر میکنم باید عمدتاً از سه جنبه در نظر گرفت: ۱. نسبت مواد قلیایی: اگر کنترل نسبت قلیا (آب) مناسب نباشد و غلظت محلول قلیایی بیش از حد شود، باعث میشود محصول نهایی حاوی مقدار زیادی NaCl باشد؛ این امر منجر به کدورت محصول میشود و در موارد شدید، میتواند باعث تبلور شود ； ۲. کنترل دمای محل واکنش: در فرآیند افزودن کلر به محلول قلیایی، اگر دمای واکنش بیش از حد باشد، باعث افزایش واکنشهای فرعی میشود؛ در نتیجه مقدار NaCl در محصول نهایی بیش از حد خواهد بود و این امر منجر به تبلور میگردد ； ۳. کیفیت تماس گاز (مایع) در راکتور: از آنجایی که فرآیندهای تولید سدیم هیپوکلریت در واحدهای مختلف عموماً یکسان است، اما توزیعکنندههای گاز کلر (نقطه کلیدی تولید) در آنها متفاوت است. اگر توزیعکننده گاز کلر به درستی تنظیم نشود، باعث میشود کلر به طور یکنواخت با محلول قلیایی در تماس نباشد؛ در نتیجه در برخی نقاط مقدار کلر بیش از حد باشد (دمای واکنش در آن نقاط بالا خواهد بود). گاهی اوقات دمای کلی محیط، این وضعیت را نشان نمیدهد؛ در چنین شرایطی نیز مقدار NaCl موجود در محصول نهایی بیش از حد خواهد بود و این امر منجر به تشکیل کریستالها میشود ； این دلایل میتوانند به تنهایی وجود داشته باشند و همچنین امکان وجود همزمان چندین دلیل نیز وجود دارد. برای اطلاع!