دلایل کاهش نرخ ORP در سیستم اولترافیلتراسیون

سعی کنید با محلول اشباع از کوئینون/هیدروکوئینون دوباره تنظیم کنید؛ اگر مقادیر ORP در هر دو حالت طبیعی باشد، مشکل احتمالاً در خود دستگاه است.

مقدار بالای ORP نشان‌دهنده وجود یون‌ها یا مواد اکسیدکننده است؛ در چنین شرایطی باید دلیل دقیق آن مشخص شود. تصحیح مجدد نمی‌تواند ORP در آب را کاهش دهد. اگر آب ورودی با کلر یا ازن برای استریل‌سازی شده باشد، به احتمال زیاد این عوامل اکسیدکننده هستند که عمل کرده‌اند.

سختی آب رابطه مستقیمی با ORP ندارد؛ سختی، میزان یون‌های کلسیم و منیزیم در آب را نشان می‌دهد، در حالی که مقدار ORP، میزان مواد اکسیدکننده موجود در آب را نشان می‌دهد.

این قبلاً تنظیم شده است. . هنوز فایده‌ای ندارد

در مراحل قبلی، فقط افزودنی‌های فروپاشنده و بازسازی آب نمکی وجود دارد؛ چیز دیگری نیست

آیا این رابطه زیادی با اکسیژن محلول دارد؟

خلاصه: از طریق تحلیل مفهوم پتانسیل اکسیداسیون-کاهش، روش‌های محاسبه و اصول اندازه‌گیری پتانسیل اکسیداسیون-کاهش مورد بحث قرار گرفته است؛ همچنین نحوه استفاده از دستگاه‌های ORP دیجیتال و اصول کالیبراسیون آن‌ها به صورت معادلات شیمیایی تشریح شده است. روش‌های استفاده و نکات لازم با توجه به کاربردهای عملی توضیح داده شده‌اند. به‌ویژه، معنای فیزیکی پتانسیل اکسیداسیون-کاهش در آزمایشات محیطی تحلیل و توضیح داده شده است. کلمات کلیدی: پتانسیل اکسیداسیون-کاهش؛ حفاظت از محیط زیست؛ اندازه‌گیری؛ تنظیم. شماره طبقه‌بندی بیبلیوگرافیچی چین: TH183.3 شماره شناسه مقاله: A. ۰ مقدمه در نظارت بر محیط زیست، پتانسیل اکسیداسیون-کاهش (ORP) یک شاخص مهم برای بررسی شرایط محیطی محیط واکنش (از جمله خاک، آب، محیط کشت و غیره) است. در مورد سیستم‌های پیچیده محیطی، درک مفهوم پتانسیل اکسیداسیون-کاهش، اصول محاسبه و اصول اندازه‌گیری آن، برای فهم مکانیسم واکنش‌ها در محیط، ضروری است. در حال حاضر، پیشرفته‌ترین دستگاه برای اندازه‌گیری پتانسیل اکسیداسیون-کاهش، دستگاه نمایشگر دیجیتال ORP است. اما در دستورالعمل‌های استفاده از آن، معمولاً فقط روش‌های استفاده و تنظیم آمده است و به طور کلی درباره ساختار و اصول تنظیم آن توضیحی ارائه نمی‌شود. به همین منظور، این مقاله تحلیل دقیقی از ساختار و اصول کالیبراسیون دستگاه ORP نمایشگر دیجیتال ارائه می‌دهد. ۱ مفهوم پایه ORP: ماهیت واکنش‌های اکسیداسیون-کاهش، انتقال الکترون‌هاست. هرچه تمایل ماده برای دریافت الکترون بیشتر باشد، خاصیت اکسیدکنندگی آن نیز قوی‌تر خواهد بود و چنین ماده‌ای یک اکسیدکننده قوی محسوب می‌شود؛ برعکس، هرچه تمایل ماده برای دادن الکترون بیشتر باشد، آن ماده یک کاهش‌دهنده قوی است. بنابراین، میزان قدرت اکسیدکننده (یا کاهش‌دهنده) را می‌توان با اندازه‌گیری میزان تمایل آن به دریافت (یا دادن) الکترون مقایسه کرد؛ این کار از طریق اندازه‌گیری تفاوت پتانسیل بین الکترود تشکیل شده از جفت اکسیداسیون-کاهش و الکترود مرجع امکان‌پذیر است. طبق مقررات، پتانسیل الکترود هیدروژن استاندارد (NHE) در هر دمایی صفر است؛ بنابراین، اندازه‌گیری تفاوت پتانسیل بین الکترودی که مربوط به یک جفت اکسیداسیون-کاهش است و الکترود هیدروژن استاندارد، در شرایطی که پتانسیل اتصال مایعات نادیده گرفته شود، همان پتانسیل الکترودی آن جفت اکسیداسیون-کاهش خواهد بود؛ این مقدار را ORP نیز می‌نامند. هنگامی که در محلول یک جفت اکسیداسیون-کاهش قابل برگشت وجود داشته باشد، معادله نیم‌واکنش اکسیداسیون-کاهش آن به صورت Ox + ne = Red (۱) خواهد بود. مقدار ORP بر اساس معادله نرنست تعیین می‌شود:
EOx/Red = E0(Ox/Red) + (0.059/n)·lg(AOx/ARed) (۲)
در این معادله، EOx/Red پتانسیل الکترودی جفت Ox/Red، یعنی ORP است؛ Ox حالت اکسید شده و Red حالت کاهش یافته را نشان می‌دهد؛ E0(Ox/Red) پتانسیل الکترودی استاندارد جفت Ox/Red است که تنها به خواص خود جفت و دما بستگی دارد؛ AOx و ARed آماره فعالیت حالت‌های اکسید شده و کاهش یافته هستند (آماره فعالیت = ضریب فعالیت × غلظت)؛ n تعداد الکترون‌هایی است که در نیم‌واکنش منتقل می‌شوند. در محلول‌های واقعی، شدت یونی محلول معمولاً بالا است؛ همچنین، هنگامی که ترکیب محلول تغییر کرده یا واکنش‌های فرعی رخ دهد، حالت‌های وجودی اکسیداسیونی و کاهشی جفت الکترونی نیز معمولاً تغییر می‌کند و در نتیجه باعث تغییر پتانسیل الکترود می‌شود. بنابراین، از پتانسیل الکترود شرایطی برای محاسبات استفاده می‌شود: EOx/Red = E0’Ox/Red + (0.059/n)lg(cOx/cRed) (۳). در این رابطه، E0’Ox/Red پتانسیل الکترود شرایطی جفت الکتروشیمیایی Ox/Red است و تحت تأثیر ویژگی‌های خود جفت الکتروشیمیایی، دما، شدت یون‌ها، اسیدیته و واکنش‌های فرعی قرار دارد