مشکل نقطه اشتعال

۱ تا ۳ همگی مرتبط هستند، ۳ ممکن است. مرجع.

همگی مرتبط هستند، ربطی به دما ندارند. نقاط جوش در مناطقی که فشار هوا پایین است، کمتر اندازه می‌گیرد. اما فلوئیدیت در دمای بسته، به نظرم تأثیر چندانی ندارد

پدیده اشتعال ناگهانی به دلیل رسیدن غلظت گاز به مقدار مشخصی است یا به دلیل دما؟

نقطه شعله‌وری، کمترین دمایی است که در شرایط آزمایش مشخص شده، روی سطح مایع می‌تواند اشتعال رخ دهد. میزان نقطه شعله، به چگالی مایعات قابل اشتعال، فشار هوا در سطح مایع، وجود یا عدم وجود ترکیبات سبک در مایعات قابل اشتعال و میزان آن ترکیبات بستگی دارد ； نقطه‌ی جوش نیز با تغییر غلظت آن تغییر می‌کند ； میزان نقطه شعله‌وری به ترکیب مولکولی ماده و فشار در آن بستگی دارد؛ هرچه فشار بالاتر باشد، نقطه شعله‌وری نیز بالاتر خواهد بود. بر اساس اصول فوق می‌توان نتیجه گرفت: ۱. آیا دمای نقطه شعله‌وری با ویژگی‌های تبخیری مایع مرتبط است؟ بله. ۲. آیا تبخیر مایعات به فشار هوا و دما بستگی دارد؟ بله. ۳. دما و فشار هوا در مایعات، تأثیر زیادی بر نقطه شعله‌وری دارند؟ تأثیر دارد. ۴. آیا مایعاتی وجود دارند که نقطه شعله‌گیری آن‌ها بین ۶۱ تا ۷۰ باشد، اما در شرایط دمای بالا و فشار پایین (منطقه شمال‌غربی، شینجیانگ)، نقطه شعله‌گیری آن‌ها کمتر از ۶۰ شود؟ بله. ۵. پدیده اشتعال ناگهانی به دلیل رسیدن غلظت گاز به مقدار مشخصی است یا به دلیل دما؟ دمای حداقلی که در آن، با افزایش غلظت مخلوط گازهای تولید شده از سطح مایعات قابل اشتعال و هوا، در برابر شعله مستقیم، امکان اشتعال مداوم (به مدت حداقل ۵ ثانیه) فراهم می‌شود، نقطه اشتعال نامیده می‌شود. نقطه اشتعال بالاتر از نقطه جوشش است.

وقتی غلظت گاز به میزان مشخصی می‌رسد، در تماس با آتش می‌سوزد. برای خودافزایی، دما باید به سطح مشخصی برسد