«پیروزی تیم والیبال زنان»، جذابیت روحیه را نشان می‌دهد

Thread Content

ما باید با افتخار از این روحیه تمجید کنیم و آن را گسترش دهیم؛ در میان موانع پیش برویم، اصول اولیه‌مان را فراموش نکنیم، و هرچقدر هم که آینده دور باشد، سرانجام به آن خواهیم رسید. این همان «پیروزی در برابر موانع» است، و در عین حال «پیشروی». 　 سفر تیم والیبال زنان چین به ریو، صبح روز ۲۱ به وقت پکن با کسب یک مدال طلا به پایان رسید. در مرحله گروهی، پیاپی شکست خورد و با سختی توانست به مرحله بعد صعود کند ； در مسابقات رقابتی، هر لحظه شجاع‌تر می‌شد و با تلاش مداوم سرانجام قهرمان شد. همان‌طور که رسانه‌های آمریکایی نوشته‌اند: تیم چین نشان داد که مهم این نیست که بازی چگونه شروع می‌شود، بلکه مهم این است که چگونه به پایان می‌رسد. 　　“«حتی اگر نتوانستی توپ را بگیری، باید با تمام توان به سمت آن حرکت کنی»، این میراث تیم والیبال زنان قدیمی است ； “«یک امتیاز، یک امتیاز محسوب می‌شود»، «امتیازها را یکی یکی به دست آوریم»، این‌ها روحیه‌ای است که تیم والیبال زنان جدید به ارمغان آورده است. همین دشواری است که شجاعت را برجسته‌تر می‌کند ； تنها به خاطر تلاشش است که ارزشمند می‌شود. تیم والیبال زنان چین، که پیش‌تر کل کشور را هیجان‌زده کرده بود، با قهرمانی پرفرازونشیب خود، دوباره روحیه ما را تقویت کرد. 　　برخی می‌گویند تیم والیبال زنان چین هرگز دارای «جایگاه حاکمیتی» نبوده است و تقریباً در هر بار قهرمانی، به لطف تلاش‌های سخت به آن رسیده است. و در دشوارترین لحظات، نشان دادن روحیه‌ای استوار، شاید همان ماهیت روحیه تیم والیبال زنان باشد. همان‌طور که لانگ پینگ گفت: «روحیه تیم والیبال زنان، قهرمان شدن نیست؛ بلکه گاهی حتی در صورت دانستن اینکه نمی‌توان قهرمان شد، باز هم تمام تلاش خود را انجام دادن است.» تو هستی که هرچند با لرزش راه می‌روی، اما وقتی بلند می‌شوی گرد و غبار را از تنت تکان می‌دهی و چشمانت همچنان استوار است. 　　ورزش‌های رقابتی در واقع تنها مسابقه‌ای بر سر قدرت بدنی و مهارت نیستند، بلکه حتماً شامل رقابتی در زمینه «روحیه» نیز می‌شوند؛ یعنی تمایل شدید به پیروزی در زمین مسابقه، و همچنین پایداری خاموشانه در جهت رسیدن به رویاها خارج از زمین مسابقه. لانگ پینگ گفت: «نباید فقط به خاطر پیروزی ما، درباره روحیه تیم والیبال زنان صحبت کنیم؛ بلکه باید به تلاش‌هایی که انجام داده‌ایم نیز توجه کنیم.» ”در واقع، «روحیه تیم والیبال زنان» با فریاد ساخته نشده، بلکه از طریق تمرینات مداوم روزانه و تلاش‌های پیوسته و دشوار شکل گرفته است. یک خبرنگار متوجه شد که بازیکنان تیم والیبال زن در مرکز تمرینات، به ندرت فرصت دارند با سایر تیم‌های ورزشی برای غذاخوردن ملاقات کنند؛ زیرا آن‌ها زودتر می‌آیند، بیشتر تمرین می‌کنند و دیرتر از همه می‌روند. 　　چه در پیروزی و چه در شکست، روحیه تیم والیبال زنان همواره حضور دارد. از «پنج قهرمانی متوالی» در دهه ۸۰ قرن گذشته، تا سقوط عملکرد و رسیدن به پایین‌ترین نقطه، با وجود «دو بالا و دو پایین»، همواره با نگاهی استوار به آینده خیره بود. از آغاز تا اوج، از اوج تا فرود، از فرود تا رستاخیز، و دوباره از رستاخیز تا اوج؛ ژانگ رونگ‌فانگ، لیانگ یان، فنگ کون، ژائو رویرui، هوی روئوچی، ژو تینگ… آن‌ها شکست خورده‌اند، پیروز شده‌اند، تلاش کرده‌اند؛ با گریه و خنده ادامه داده‌اند. در طول بیش از ۳۰ سال، این تیم با تلاش‌های مکرر خود، ماهیت ورزش را نشان داده و جذابیت روحیه‌ی عدم ترس از رقابت، عدم تسلیم شدن و پایداری را به نمایش گذاشته است. 　　امروز، ما نیاز داریم که «روحیه تیم والیبال زنان» را دوباره مطرح کنیم. از دید فردی، فرصت و صحنه وجود دارد، اما تنها با پیشروی گام به گام می‌توان به رویاها دست یافت ； با نگاهی به **، می‌بینیم که پیشرفت آسان نیست و حرکت به جلو دشوار است؛ در لحظاتی که باید در میان جریان مبارزه کرد، نیاز به تقویت روحیه و اراده بیشتری وجود دارد. هر چقدر هم که راه برویم، هر چقدر هم که تغییر کنیم، نباید آن آرمان‌گرایی را از دست داد و آن روحیه‌ی خلق تاریخ نباید تغییر کند. به همین دلیل، باید با افتخار از این روحیه تمجید کرده و آن را گسترش داد، زیرا تنها با داشتن «نیروی روحی» ارزشمند است که می‌توان شعرهای درخشان‌تری سرود. 　　هیچ پیروزی‌ای به راحتی به دست نمی‌آید، و هیچ قهرمانی بدون سختی‌ها و مشکلات شکل نمی‌گیرد؛ درست همان‌طور که مسیر تاریخ، پیاده‌روی در خیابان نووا نیست، بلکه گاه از میان گل و لای می‌گذرد، گاه از باتلاق‌ها عبور می‌کند، و گاه از میان جنگل‌ها سر می‌خرد. اما، با پیشروی در میان موانع و حفظ اهداف اولیه، هرچقدر هم که آینده دور و رویاها بزرگ باشند، سرانجام به آن‌ها خواهیم رسید.