درباره مشکلات سلولهای الکترولیتی شرکتهای بیهواجی یا آساهی کامی در دوران توقف و در حالت آمادهباش
Thread Content
آخرین بار، این پست توسط nanren2 در تاریخ ۲۵-۸-۲۰۱۶ ساعت ۰۹:۲۱ ویرایش شد. سلام به همه دوستان دریایی! در دستورالعملهای عملیاتی، برای توقف و در حالت انتظار بودن سلول الکترولیزی، دو حالت وجود دارد؛ یکی از آنها در دستورالعملهای قدیمی اینگونه است: ۱) در طول زمان انتظار سلول الکترولیزی، شرایط زیر باید حفظ شوند. اتاق آند: مکش هوا به برج جذب. اتاق کاتدی: تحت فشار با N2. مطمئن شوید که شیر زیر باز است. (سایر شیرها بسته هستند) آند: ۱۳، ۱۵، ۱۷، ۲۷ (لوله جذب: خلأ ۲۰۰ میلیمتر جیوه) کاتد: ۱۴، ۱۶، ۸، ۲۸، ۶۰، ۶۲ (N2 با ۵ Nm3/sاع در مخزن دربسته حبابزنی میشود) تأیید شد که شیر شماره ۱۸ بسته است و دستگاه LG-230 فرق فشار بین محفظه آند و کاتد را حدود ۵۰۰ میلیمتر جیوه نشان میدهد. ۲) هنگامی که زمان انتظار بیش از یک هفته باشد (این «هنگامی که زمان انتظار بیش از یک هفته باشد» باید به معنای اگر زمان انتظار قرار است بیش از یک هفته باشد باشد، درست است؟ )، آب را از طریق ۳۱ و ۳۲ تا نیمه ارتفاع لوله ورودی وارد کرده و مراحل زیر را انجام دهید. یا هنگامی که زمان تجزیه سلول الکترولیتی مشخص شد، مراحل زیر را انجام دهید. اتاق آند و اتاق کاتد: تخلیه هوا فعال است. تأیید کنید که شیر زیر باز است. (سایر شیرها بسته هستند) آند: ۱۷، ۲۷ کاتد: ۱۴، ۱۶، ۲۸ و در دستورالعملهای فعلی تنها مورد اول حفظ شده است! نمیدانم همگی در زمان توقف و در حالت انتظار سلول الکترولیز، چگونه با سیستم آند برخورد میکنند؟ نظر من این است که صرفنظر از اینکه سلول الکترولیتی برای چه مدتی از کار ایستاده باشد، تا زمانی که در حالت انتظار باشد، باید دستور دوم اجرا شود! اگرچه آند الکترولیزر به طور جداگانه از سیستم کلر در شرایط حاد قرار میگیرد، فشار آند الکترولیزر کمی بالاتر و تفاوت فشار نسبت به فشار هوای اطراف کمی کمتر است، اما همچنان میتوان آن را در محدوده ۲ تا ۶ کیلوپاسکال نگه داشت. مهمتر این است که این روش میتواند الکترولیزر را به طور کامل از سایر سیستمها، به ویژه سیستم کلر در شرایط حاد، جدا کند؛ مثلاً برای جلوگیری از پدیدههای ناپایداری مانند بازگشت گاز کلر!
از دیدنش سرگیجه میگیرم. . آیا شمارههای دریچههای این مخزن الکترولیت ثابت هستند؟ اگر مستقیماً عدد را بگوییم، همه متوجه میشوند، درسته؟ یک سفید کوچولو، راهحل لطفاً~
به نظر من، دریچه خالیسازی گازهای خروجی باید باز باشد؛ زیرا نشت گاز کلر از دریچهها را تشخیص دادن دشوار است. اختلالات سیستم گازهای خروجی یا فشار منفی کم در حین خالیسازی مخازن الکترولیتی را میتوان از طریق DCS و بازرسیهای دورهای به موقع شناسایی کرد. در مورد تفاوت فشار، با پر کردن آن از نیتروژن، میتوان ۳ کیلوپاسکال را تضمین کرد.
در واقع این موضوعی است که هر کس بسته به دیدگاه خودش نظر متفاوتی دارد؛ من همچنان تمایل به باز بودن آن را دارم و دلیلش نیز همان است.
شیر شماره ۱۵ باید بسته شود، در صورتی که فشار منفی محفظه آند رویا بیش از حد باشد. هدف از باز بودن شماره ۱۳، جلوگیری از نشت درونی شیر شماره ۹ است؛ کل گاز کلری که نشت میکند، وارد دستگاه جذب کلر خالص میشود.