آیا مقابله با گرما و کاهش دما را میتوان هزینه ایمنی در نظر گرفت؟
Thread Content
آخرین بار، این پست توسط firemale در تاریخ ۲۵-۸-۲۰۱۶ ساعت ۱۶:۴۶ ویرایش شد. هفته گذشته، پیمانکار از ما خواست که هزینههای مربوط به محافظت کارگران در برابر گرما را جزو هزینههای ایمنی در نظر بگیریم. اما خرید چای سرد، نوشیدنی و هزینههای مربوط به کار در دماهای بالا برای کارگران، میتواند جزو هزینههای ایمنی محسوب شود؟ آیا مبنایی وجود دارد؟ لطفاً به همگان اطلاع دهید
تجهیزات سرمایشی با استفاده از پاشش آب در مخازن، جزو هزینههای ایمنی محسوب میشوند؛ کمیته نظارت بر ایمنی نیز بر اساس استانداردهای ضدآتشسوزی، آنها را بررسی میکند.
منظورم نوشیدنیها و چایهای سردی است که افراد خریداری میکنند.
شاید محسوب نشود； بر اساس روشهای مدیریتی زیر: به نظر من، این موضوع تنها میتواند جزو هزینههای مزایای کارکنان در نظر گرفته شود ； اطلاعیه درباره انتشار «روشنامه مدیریت کسر و استفاده از هزینههای ایمنی در شرکتها»، شماره مالی-صنعتی ۱۶، وزارت دارایی، سازمان نظارت بر ایمنی. تاریخ: ۱۴ فوریه ۲۰۱۲. فصل سوم: استفاده از هزینههای ایمنی. ماده ۱۷: هزینههای ایمنی در شرکتهای تولیدکننده زغالسنگ باید در حوزههای زیر هزینه شوند: الف) هزینههای مربوط به اجرای اقدامات پیشگیرانه جامع برای مقابله با خروج گاز از معادن زغالسنگ، از جمله استخراج اولیه گاز در مناطق مربوطه، اجرای اقدامات پیشگیرانه در مناطق استخراج، پیشبینی وضعیت مناطق در معرض خطر، اجرای اقدامات پیشگیرانه تکمیلی، بهروزرسانی تجهیزات و امکانات مربوط به پیشگیری از خروج گاز، و تأسیس آزمایشگاههای مربوط به پیشگیری از خروج گاز ； (۲) هزینههای مربوط به بهسازی ایمنی تولید در معادن زغالسنگ و رفع خطرات جدی، شامل بهسازی تجهیزات سیستمهای «یک تهویه و سه پیشگیری» (تهویه، پیشگیری از گازهای مضر، پیشگیری از گرد و غبار زغالسنگ، پیشگیری و خاموش کردن آتش)، مقابله با آب، تأمین برق، حمل و نقل و غیره، همچنین پروژههای مربوط به مقابله با فجایع، اجرای بهسازیهای مکانیزه در معادن، و مقابله با فشارهای ناشی از فعالیتهای معدنی، مشکلات ناشی از گرما، مدیریت شیبهای معادن زمینی و مدیریت فضاهای خالی حاصل از استخراج ； (۳) هزینههای مربوط به بهبود «شش سیستم اصلی» برای نظارت و کنترل در معادن زغالسنگ، تعیین موقعیت افراد، فرار اضطراری، خودنجات با استفاده از هوای فشرده، تأمین آب برای نجات و ارتباطات؛ همچنین هزینههای مربوط به تجهیزات و امکانات فنی برای عملیات امداد و نجات، نگهداری و تعمیر آنها، و همچنین هزینههای مربوط به تجهیزات فرار از حوادث و پایگاههای پناهگاه اضطراری و تمرینات مربوطه ； (۴) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و اصلاح منابع خطرناک و پتانسیلهای بروز حوادث ； (۵) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، تغییر کاربری و گسترش نمیشود)، مشاوره و ایجاد استانداردها ； (۶) هزینههای تجهیز و بهروزرسانی تجهیزات حفاظتی برای کارکنان مستقر در محل کار ； (هفت) هزینههای تبلیغ، آموزش و پرورش در زمینه ایمنی کار ； (۸) هزینههای مربوط به ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (۹) هزینههای بازرسی و آزمایش تجهیزات ایمنی و تجهیزات ویژه ； (۱۰) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با ایمنی تولید. ماده هجدهم: هزینههای ایمنی شرکتهای استخراج مواد معدنی غیرذغالسنگ باید در چارچوب موارد زیر هزینه شوند:
(الف) بهسازی، تغییر و نگهداری تجهیزات و امکانات حفاظتی ایمنی (شامل تجهیزات ایمنی که بر اساس الزام «سه همزمان» در مرحله اولیه نیاز است) و هزینههای مربوط به رفع خطرات جدی ایمنی؛ این هزینهها شامل بهسازی، تغییر و نگهداری سیستمهای جلوگیری از گرد و غبار، مقابله با آتشسوزی، کنترل آب، نظارت بر گازهای خطرناک، سیستمهای تهویه، تجهیزات پشتیبانی و جلوگیری از لغزش دیوارههای معدن، تجهیزات مکانیکی و الکتریکی، سیستمهای تأمین و توزیع برق، سیستمهای حمل و نقل (بالابرها) و مخازن زبالههای معدنی میباشد؛ همچنین شامل هزینههای مربوط به نظارت بر فشار زمین، مدیریت دیوارههای معادن روباز و مدیریت حفرههای ناشی از استخراج نیز میشود ； (۲) هزینههای مربوط به بهبود «شش سیستم اصلی ایمنی» برای پایش و نظارت بر معادن غیرزغالسنگ، تعیین موقعیت افراد، فرار اضطراری، خودنجات با استفاده از هوا، تأمین آب برای نجات و ارتباطات؛ همچنین هزینههای مربوط به سیستمهای نظارت آنلاین بر کل فرآیند تولید در معادن، و سیستمهای ردیابی افراد مشغول به استخراج نفت در دریا؛ هزینههای مربوط به تجهیزات و امکانات فنی برای عملیات امداد و نجات، نگهداری و تعمیر آنها؛ و هزینههای مربوط به تجهیزات فرار از حوادث و پناهگاههای اضطراری، و همچنین تمرینات اضطراری ； (۳) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و رفع نقاط پرخطر و خطرات احتمالی در حوادث ； (۴) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، بازسازی و گسترش نمیشود)، مشاوره و ایجاد استانداردها ； (۵) هزینههای تجهیز و بهروزرسانی تجهیزات حفاظتی برای کارکنان مستقر در محل کار ； (۶) هزینههای تبلیغ، آموزش و آموزشهای مربوط به ایمنی کار ； (هفت) هزینههای مربوط به ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (۸) هزینههای بازرسی و آزمایش تجهیزات ایمنی و تجهیزات ویژه ； (۹) هزینههای بسته شدن مخازن خاکستر و هزینههای نگهداری پس از بسته شدن آنها ； (۱۰) هزینههای مربوط به غذا، تجهیزات اضطراری و داروهای اضطراری برای واحدهای اکتشاف زمینشناسی در مناطق میدانی ； (یازده) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با ایمنی تولید. ماده نوزدهم: هزینههای ایمنی شرکتهای ساختوساز باید در چارچوب موارد زیر هزینه شوند:
(الف) هزینههای مربوط به بهبود، تغییر و نگهداری تجهیزات و امکانات حفاظتی (شامل تجهیزات ایمنی مورد نیاز برای رعایت اصل «سه همزمان» در مراحل اولیه،) از جمله هزینههای مربوط به سیستمهای برق موقت در محل ساختوساز، دریچهها، لبههای خطرناک، تجهیزات مکانیکی، تجهیزات حفاظتی برای کار در ارتفاع، تجهیزات حفاظتی برای کارهای همزمان، تجهیزات ضدآتش، ضدانفجار، ضدگرد و غبار، ضدسم، ضدصاعقه، ضدطوفان، تجهیزات مربوط به نظارت بر گازهای مضر در پروژههای زیرزمینی، سیستمهای تهویه، و تجهیزات حفاظتی موقت ； (۲) هزینههای تجهیز، نگهداری و تعمیر تجهیزات اضطراری و هزینههای تمرینات اضطراری ； (۳) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و رفع نقاط پرخطر و خطرات احتمالی در حوادث ； (۴) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی در فرآیندهای تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، بازسازی و گسترش نمیشود)، همچنین هزینههای مشاوره و استانداردسازی؛
(۵) هزینههای تأمین و تعویض تجهیزات حفاظتی برای کارکنان در محل کار ； (۶) هزینههای تبلیغ، آموزش و آموزشهای مربوط به ایمنی کار ； (هفت) هزینههای مربوط به ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (۸) هزینههای بازرسی و آزمایش تجهیزات ایمنی و تجهیزات ویژه ； (۹) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با ایمنی تولید. ماده بیستم: هزینههای ایمنی مربوط به شرکتهای تولیدکننده و نگهدارنده مواد خطرناک، باید در چارچوب موارد زیر هزینه شوند:
(الف) هزینههای مربوط به بهسازی، تغییر و نگهداری تجهیزات و امکانات حفاظتی (شامل تجهیزات ایمنی مورد نیاز برای رعایت اصل «سه همزمان» در مراحل اولیه، نمیشود)؛ این هزینهها شامل تجهیزات مربوط به نظارت، پایش، تهویه، محافظت در برابر نور خورشید، تنظیم دما، مقابله با آتش، خاموش کردن آتش، مقابله با انفجار، کاهش فشار، محافظت در برابر سموم، ضدعفونی، خنثیسازی، محافظت در برابر رطوبت، محافظت در برابر صاعقه، مقابله با الکتریسیته ساکن، مقابله با خوردگی، جلوگیری از نشت، و ساخت حصارهای حفاظتی یا ایجاد فاصله بین مناطق کاری میشود ； (۲) هزینههای تجهیز، نگهداری و تعمیر تجهیزات اضطراری و هزینههای تمرینات اضطراری ； (۳) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و رفع نقاط پرخطر و خطرات احتمالی در حوادث ； (۴) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، تغییر کاربری و گسترش نمیشود)، مشاوره و ایجاد استانداردها ； (۵) هزینههای تجهیز و بهروزرسانی تجهیزات حفاظتی برای کارکنان مستقر در محل کار ； (۶) هزینههای تبلیغ، آموزش و آموزشهای مربوط به ایمنی کار ； (هفت) هزینههای مربوط به ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (۸) هزینههای بازرسی و آزمایش تجهیزات ایمنی و تجهیزات ویژه ； (۹) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با ایمنی تولید. ماده بیست و یکم: هزینههای ایمنی شرکتهای حمل و نقل باید در چارچوب موارد زیر صرف شوند:
(الف) هزینههای مربوط به بهبود، تغییر و نگهداری تجهیزات و امکانات حفاظتی (شامل تجهیزات ایمنی که بر اساس الزام «سه همزمان» در مراحل اولیه نیاز است، نمیشود)؛ این هزینهها شامل بررسی و نگهداری وضعیت ایمنی تجهیزات و امکانات حمل و نقل در جادهها، راههای آبی، راهآهن و لولهکشیها، همچنین تجهیزات ایمنی مرتبط با این تجهیزات میباشد ； (۲) هزینههای خرید، نصب و استفاده از دستگاههای موقعیتیاب ماهوارهای برای خودروها که دارای قابلیت ثبت رکوردهای حرکتی هستند، سیستمهای ارتباطی، ناوبری و شناسایی خودکار برای کشتیها، و نقشههای الکترونیکی ； (۳) هزینههای تجهیز، نگهداری و تعمیر تجهیزات و ابزارهای اضطراری، و هزینههای تمرینات اضطراری ； (۴) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و اصلاح منابع خطرناک و پتانسیلهای بروز حوادث ； (۵) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، تغییر کاربری و گسترش نمیشود)، مشاوره و ایجاد استانداردها ； (۶) هزینههای تجهیز و بهروزرسانی تجهیزات حفاظتی برای کارکنان مستقر در محل کار ； (هفت) هزینههای تبلیغ، آموزش و آموزشهای مربوط به ایمنی کار ； (۸) هزینههای مربوط به ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (۹) هزینههای بازرسی و آزمایش تجهیزات ایمنی و تجهیزات ویژه ； (۱۰) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با ایمنی تولید. ماده بیست و دوم: هزینههای ایمنی شرکتهای فلزکاری باید در چارچوب موارد زیر هزینه شوند:
(الف) هزینههای مربوط به بهسازی، تغییر و نگهداری تجهیزات و امکانات حفاظتی (شامل تجهیزات ایمنی مورد نیاز برای رعایت اصل «سه همزمان» در مرحله اولیه، نمیشود)؛ این هزینهها شامل تجهیزات مربوط به نظارت، پایش، مقابله با آتشسوزی، انفجار، سقوط، گرد و غبار، مواد سمی، صدا و لرزش، تشعشعات و جداسازی فعالیتها در محیطهای کاری مانند کارخانهها، ایستگاهها و انبارها میباشد ； (۲) هزینههای تجهیز، نگهداری و تعمیر تجهیزات اضطراری و هزینههای تمرینات اضطراری ； (۳) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و رفع نقاط پرخطر و خطرات احتمالی در حوادث ； (۴) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، تغییر کاربری و گسترش نمیشود)، همچنین هزینههای مشاوره و ایجاد استانداردها ； (پنج) هزینههای تبلیغ، آموزش و آموزشهای مربوط به ایمنی در کار ； (۶) هزینههای تجهیز و بهروزرسانی تجهیزات حفاظتی برای کارکنان مستقر در محل کار ； (هفت) هزینههای مربوط به ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (۸) هزینههای بازرسی و آزمایش تجهیزات ایمنی و تجهیزات ویژه ； (۹) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با ایمنی تولید. ماده بیست و سوم: هزینههای ایمنی شرکتهای تولیدکننده ماشینآلات باید در چارچوب موارد زیر هزینه شوند:
(الف) هزینههای مربوط به بهسازی، تغییر و نگهداری تجهیزات و امکانات حفاظتی (شامل تجهیزات ایمنی مورد نیاز برای رعایت اصل «سه همزمانی» در مرحله اولیه نیست)؛ این هزینهها شامل تجهیزات مربوط به پیشگیری از آتشسوزی، انفجار، سقوط، مواد سمی، الکتریسیته استاتیک، فرسودگی، گرد و غبار، صدا و لرزش، تشعشعات یا جداسازی فرآیندهای تولیدی میباشد. همچنین شامل هزینههای نصب سیستمهای نظارت و کنترل ایمنی در ماشینآلات بزرگ نیز میشود ； (۲) هزینههای تجهیز، نگهداری و تعمیر تجهیزات اضطراری و هزینههای تمرینات اضطراری ； (۳) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و رفع نقاط پرخطر و خطرات احتمالی در حوادث ； (۴) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، تغییر کاربری و گسترش نمیشود)، مشاوره و ایجاد استانداردها ； (پنج) هزینههای تبلیغ، آموزش و آموزشهای مربوط به ایمنی در کار ； (۶) هزینههای تجهیز و بهروزرسانی تجهیزات حفاظتی برای کارکنان مستقر در محل کار ； (هفت) ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (۸) هزینههای بازرسی و آزمایش تجهیزات ایمنی و تجهیزات ویژه ； (۹) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با ایمنی تولید. ماده بیست و چهارم: هزینههای ایمنی مربوط به واحدهای تولیدی آتشبازی و فروشندگان باتوم، باید در چارچوب موارد زیر هزینه شوند:
(الف) هزینههای مربوط به بهسازی، تغییر و نگهداری تجهیزات و امکانات ایمنی (بدون در نظر گرفتن هزینههای اولیه مربوط به تجهیزات ایمنی که بر اساس اصل «سه همزمان» لازم است) ； (۲) هزینههای تجهیز، نگهداری و عیبیابی تجهیزات مکانیکی و الکتریکی ضدانفجار ； (۳) هزینههای تجهیز، نگهداری و تعمیر تجهیزات و ابزارهای اضطراری، و هزینههای تمرینات اضطراری ； (۴) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و اصلاح منابع خطرناک و پتانسیلهای بروز حوادث ； (۵) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، تغییر کاربری و گسترش نمیشود)، مشاوره و ایجاد استانداردها ； (۶) هزینههای تبلیغ، آموزش و آموزشهای مربوط به ایمنی کار ； (هفت) هزینههای تجهیز و بهروزرسانی تجهیزات حفاظتی برای کارکنان مستقر در محل کار ； (۸) هزینههای مربوط به ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (۹) هزینههای بازرسی و آزمایش تجهیزات ایمنی و تجهیزات ویژه ； (۱۰) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با ایمنی تولید. ماده بیست و پنجم: هزینههای ایمنی مربوط به شرکتهای تولید و آزمایش تجهیزات و سلاحها، باید در چارچوب موارد زیر هزینه شوند:
(الف) هزینههای مربوط به بهبود، بازسازی و نگهداری تجهیزات حفاظتی (بدون در نظر گرفتن هزینههای اولیه مربوط به تجهیزات ایمنی که بر اساس اصل «سه همزمان» لازم است)؛ این هزینهها شامل تجهیزات نظارتی، اندازهگیری، جلوگیری از برقگرفتگی، سقوط، انفجار، کاهش فشار، آتشنشانی، تهویه، محافظت در برابر نور خورشید، تنظیم دما، جلوگیری از مواد سمی، صاعقه، الکتریسیته ساکن، زنگزدگی، گرد و غبار، صدا و لرزش، تشعشعات، و همچنین تجهیزات مربوط به حصارهای حفاظتی یا جداسازی فضاهای کاری میباشد ； (۲) هزینههای تجهیز، نگهداری و تعمیر تجهیزات و امکانات مربوط به عملیات اضطراری، پاسخگویی به شرایط اضطراری، تجهیزات حفاظت فردی ویژه، و همچنین هزینههای برگزاری تمرینات اضطراری ； (۳) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و رفع نقاط پرخطر و خطرات احتمالی در حوادث ； (۴) هزینههای ارزیابی ایمنی تجهیزات پیشرفته فناورانه و تخصصی، آزمایشهای کارایی ایمنی، و آموزش کارکنان برای استفاده صحیح از این تجهیزات ； (۵) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، تغییر کاربری و گسترش نمیشود)، مشاوره و ایجاد استانداردها ； (۶) هزینههای تبلیغ، آموزش و آموزشهای مربوط به ایمنی کار ； (هفت) هزینههای تجهیزات مربوط به جلوگیری از نشت و تشعشعات در تأسیسات هستهای نظامی (شامل پسماندهای هستهای) ； (۸) هزینههای اصلاح تدابیر فنی ایمنی در فرآیندهای تحقیق و توسعه، آزمایش، تولید، نگهداری و حملونقل، نابودی و تعمیر تجهیزات و مواد خطرناک صنعت نظامی، مواد رادیواکتیو و سلاحها، و همچنین هزینههای حفاظت ایمنی (شامل لباسهای کاری نمیشود) ； (۹) هزینههای آموزش شغلهای ویژه و کارکنان متخصص در زمینه تولید، نصب و تنظیم تجهیزات نظامی بزرگ و پیچیده ； (۱۰) بررسی ویژه ایمنی آزمایشهای بزرگ سلاحها و تجهیزات، و هزینههای مربوط به حفاظت ایمنی ； (یازده) نظارت بر مواد سمی و مضر در فرآیند تولید قطعات الکترونیکی نظامی ویژه و هزینههای مربوط به حفاظت ویژه ； (۱۲) هزینههای مربوط به ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (سیزده) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با امور ایمنی تولید سلاحها و تجهیزات. ماده بیست و شش: در چارچوب محدوده استفاده تعیینشده در این روش، شرکتها باید هزینههای مربوط به ایمنی را در اولویت قرار دهند تا بتوانند نیازهای مربوط به اقدامات اصلاحی که توسط ادارات نظارت بر ایمنی تولید، سازمانهای نظارت بر ایمنی معادن زغالسنگ و مقامات مسئول در هر صنعت مطرح شده است، یا هزینههای لازم برای رسیدن به استانداردهای ایمنی تولید، را برآورده کنند. ماده بیست و هفتم: هزینههای ایمنی که توسط شرکتها کنار گذاشته میشود، باید در حسابهای جداگانهی ثبت شوند و در چارچوب مقررات مربوطه مورد استفاده قرار گیرند؛ هیچگونه سوءاستفاده یا تخصیص نادرستی از آنها مجاز نیست. مابقی وجوه پایان سال برای استفاده در سال بعد منتقل میشود؛ در صورتی که هزینههای ایمنی محاسبهشده برای آن سال کافی نباشد، مبلغ اضافی از طریق منابع هزینههای عادی تأمین خواهد شد. شرکت گروهی که مسئولیت اصلی مدیریت امنیت را بر عهده دارد، پس از انجام رویههای تصمیمگیری درونی، میتواند هزینههای امنیتی که از شرکتهای تحت مدیریت خود دریافت میکند را به نسبت مشخصی مدیریت متمرکز کرده و به طور هماهنگ از آنها استفاده نماید. ماده بیست و هشت: شرکتهای تولیدکننده زغالسنگ و معادن غیرزغالسنگی که هزینههای لازم برای حفظ تولید ساده را پرداختهاند، باید به پرداخت این هزینهها ادامه دهند؛ اما کاربردهای این هزینهها دیگر شامل موارد مربوط به ایمنی تولید نخواهد بود. ماده بیست و نهم: در صورت تغییر کاربری، توقف فعالیت، تعطیلی یا انحلال شرکتهای معدنی، مابقی هزینههای مربوط به ایمنی باید به صندوق تأمین ایمنی پس از بسته شدن معدن منتقل شود؛ این صندوق برای مقابله با خطرات احتمالی پس از بسته شدن معدن و مخازن ذخیره سنگهای معدنی، و همچنین جبران خسارات، استفاده خواهد شد. در صورتی که شرکتهای تولیدکننده و نگهدارنده مواد خطرناک، فعالیت خود را تغییر دهند، تولید را متوقف کنند، فعالیت خود را از سر بگیرند یا منحل شوند، باید مابقی هزینههای مربوط به ایمنی را برای مدیریت تجهیزات مربوط به تولید یا نگهداری مواد خطرناک، محصولات موجود در انبار و مواد اولیه مورد استفاده در تولید، پیش از تغییر فعالیت، توقف تولید، از سر گرفتن فعالیت یا منحل شدن، به کار ببرند. در صورتی که یک شرکت به دلایلی مانند انتقال مالکیت یا تغییر ساختار سهامی یا شکل سازمانی خود، ساختار سهام یا شکل سازمانی خود را تغییر دهد، هزینههای ایمنی مربوط به آن شرکت باید همچنان مطابق با این روشها مدیریت و استفاده شوند. در صورتی که یک شرکت فعالیتهای خود را تغییر دهد، فعالیتهایش را متوقف کند یا طبق قانون ورشکست شود، مبلغ هزینههای امنیتی باقیمانده باید به درآمدهای همان دوره یا درآمدهای ناشی از ورشکستگی منتقل شود. ماده سیام: هزینههای مربوط به سرمایهگذاری لازم برای رسیدن شرکتهایی که خارج از دامنه تعریفشده در ماده دوم این آییننامه قرار دارند، به شرایط ایمنی تولید، از طریق منابع مربوطه تأمین خواهد شد.
(الف) بهسازی، تغییر و نگهداری تجهیزات و امکانات حفاظتی ایمنی (شامل تجهیزات ایمنی که بر اساس الزام «سه همزمان» در مرحله اولیه نیاز است) و هزینههای مربوط به رفع خطرات جدی ایمنی؛ این هزینهها شامل بهسازی، تغییر و نگهداری سیستمهای جلوگیری از گرد و غبار، مقابله با آتشسوزی، کنترل آب، نظارت بر گازهای خطرناک، سیستمهای تهویه، تجهیزات پشتیبانی و جلوگیری از لغزش دیوارههای معدن، تجهیزات مکانیکی و الکتریکی، سیستمهای تأمین و توزیع برق، سیستمهای حمل و نقل (بالابرها) و مخازن زبالههای معدنی میباشد؛ همچنین شامل هزینههای مربوط به نظارت بر فشار زمین، مدیریت دیوارههای معادن روباز و مدیریت حفرههای ناشی از استخراج نیز میشود ； (۲) هزینههای مربوط به بهبود «شش سیستم اصلی ایمنی» برای پایش و نظارت بر معادن غیرزغالسنگ، تعیین موقعیت افراد، فرار اضطراری، خودنجات با استفاده از هوا، تأمین آب برای نجات و ارتباطات؛ همچنین هزینههای مربوط به سیستمهای نظارت آنلاین بر کل فرآیند تولید در معادن، و سیستمهای ردیابی افراد مشغول به استخراج نفت در دریا؛ هزینههای مربوط به تجهیزات و امکانات فنی برای عملیات امداد و نجات، نگهداری و تعمیر آنها؛ و هزینههای مربوط به تجهیزات فرار از حوادث و پناهگاههای اضطراری، و همچنین تمرینات اضطراری ； (۳) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و رفع نقاط پرخطر و خطرات احتمالی در حوادث ； (۴) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، بازسازی و گسترش نمیشود)، مشاوره و ایجاد استانداردها ； (۵) هزینههای تجهیز و بهروزرسانی تجهیزات حفاظتی برای کارکنان مستقر در محل کار ； (۶) هزینههای تبلیغ، آموزش و آموزشهای مربوط به ایمنی کار ； (هفت) هزینههای مربوط به ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (۸) هزینههای بازرسی و آزمایش تجهیزات ایمنی و تجهیزات ویژه ； (۹) هزینههای بسته شدن مخازن خاکستر و هزینههای نگهداری پس از بسته شدن آنها ； (۱۰) هزینههای مربوط به غذا، تجهیزات اضطراری و داروهای اضطراری برای واحدهای اکتشاف زمینشناسی در مناطق میدانی ； (یازده) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با ایمنی تولید. ماده نوزدهم: هزینههای ایمنی شرکتهای ساختوساز باید در چارچوب موارد زیر هزینه شوند:
(الف) هزینههای مربوط به بهبود، تغییر و نگهداری تجهیزات و امکانات حفاظتی (شامل تجهیزات ایمنی مورد نیاز برای رعایت اصل «سه همزمان» در مراحل اولیه،) از جمله هزینههای مربوط به سیستمهای برق موقت در محل ساختوساز، دریچهها، لبههای خطرناک، تجهیزات مکانیکی، تجهیزات حفاظتی برای کار در ارتفاع، تجهیزات حفاظتی برای کارهای همزمان، تجهیزات ضدآتش، ضدانفجار، ضدگرد و غبار، ضدسم، ضدصاعقه، ضدطوفان، تجهیزات مربوط به نظارت بر گازهای مضر در پروژههای زیرزمینی، سیستمهای تهویه، و تجهیزات حفاظتی موقت ； (۲) هزینههای تجهیز، نگهداری و تعمیر تجهیزات اضطراری و هزینههای تمرینات اضطراری ； (۳) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و رفع نقاط پرخطر و خطرات احتمالی در حوادث ； (۴) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی در فرآیندهای تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، بازسازی و گسترش نمیشود)، همچنین هزینههای مشاوره و استانداردسازی؛
(۵) هزینههای تأمین و تعویض تجهیزات حفاظتی برای کارکنان در محل کار ； (۶) هزینههای تبلیغ، آموزش و آموزشهای مربوط به ایمنی کار ； (هفت) هزینههای مربوط به ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (۸) هزینههای بازرسی و آزمایش تجهیزات ایمنی و تجهیزات ویژه ； (۹) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با ایمنی تولید. ماده بیستم: هزینههای ایمنی مربوط به شرکتهای تولیدکننده و نگهدارنده مواد خطرناک، باید در چارچوب موارد زیر هزینه شوند:
(الف) هزینههای مربوط به بهسازی، تغییر و نگهداری تجهیزات و امکانات حفاظتی (شامل تجهیزات ایمنی مورد نیاز برای رعایت اصل «سه همزمان» در مراحل اولیه، نمیشود)؛ این هزینهها شامل تجهیزات مربوط به نظارت، پایش، تهویه، محافظت در برابر نور خورشید، تنظیم دما، مقابله با آتش، خاموش کردن آتش، مقابله با انفجار، کاهش فشار، محافظت در برابر سموم، ضدعفونی، خنثیسازی، محافظت در برابر رطوبت، محافظت در برابر صاعقه، مقابله با الکتریسیته ساکن، مقابله با خوردگی، جلوگیری از نشت، و ساخت حصارهای حفاظتی یا ایجاد فاصله بین مناطق کاری میشود ； (۲) هزینههای تجهیز، نگهداری و تعمیر تجهیزات اضطراری و هزینههای تمرینات اضطراری ； (۳) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و رفع نقاط پرخطر و خطرات احتمالی در حوادث ； (۴) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، تغییر کاربری و گسترش نمیشود)، مشاوره و ایجاد استانداردها ； (۵) هزینههای تجهیز و بهروزرسانی تجهیزات حفاظتی برای کارکنان مستقر در محل کار ； (۶) هزینههای تبلیغ، آموزش و آموزشهای مربوط به ایمنی کار ； (هفت) هزینههای مربوط به ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (۸) هزینههای بازرسی و آزمایش تجهیزات ایمنی و تجهیزات ویژه ； (۹) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با ایمنی تولید. ماده بیست و یکم: هزینههای ایمنی شرکتهای حمل و نقل باید در چارچوب موارد زیر صرف شوند:
(الف) هزینههای مربوط به بهبود، تغییر و نگهداری تجهیزات و امکانات حفاظتی (شامل تجهیزات ایمنی که بر اساس الزام «سه همزمان» در مراحل اولیه نیاز است، نمیشود)؛ این هزینهها شامل بررسی و نگهداری وضعیت ایمنی تجهیزات و امکانات حمل و نقل در جادهها، راههای آبی، راهآهن و لولهکشیها، همچنین تجهیزات ایمنی مرتبط با این تجهیزات میباشد ； (۲) هزینههای خرید، نصب و استفاده از دستگاههای موقعیتیاب ماهوارهای برای خودروها که دارای قابلیت ثبت رکوردهای حرکتی هستند، سیستمهای ارتباطی، ناوبری و شناسایی خودکار برای کشتیها، و نقشههای الکترونیکی ； (۳) هزینههای تجهیز، نگهداری و تعمیر تجهیزات و ابزارهای اضطراری، و هزینههای تمرینات اضطراری ； (۴) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و اصلاح منابع خطرناک و پتانسیلهای بروز حوادث ； (۵) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، تغییر کاربری و گسترش نمیشود)، مشاوره و ایجاد استانداردها ； (۶) هزینههای تجهیز و بهروزرسانی تجهیزات حفاظتی برای کارکنان مستقر در محل کار ； (هفت) هزینههای تبلیغ، آموزش و آموزشهای مربوط به ایمنی کار ； (۸) هزینههای مربوط به ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (۹) هزینههای بازرسی و آزمایش تجهیزات ایمنی و تجهیزات ویژه ； (۱۰) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با ایمنی تولید. ماده بیست و دوم: هزینههای ایمنی شرکتهای فلزکاری باید در چارچوب موارد زیر هزینه شوند:
(الف) هزینههای مربوط به بهسازی، تغییر و نگهداری تجهیزات و امکانات حفاظتی (شامل تجهیزات ایمنی مورد نیاز برای رعایت اصل «سه همزمان» در مرحله اولیه، نمیشود)؛ این هزینهها شامل تجهیزات مربوط به نظارت، پایش، مقابله با آتشسوزی، انفجار، سقوط، گرد و غبار، مواد سمی، صدا و لرزش، تشعشعات و جداسازی فعالیتها در محیطهای کاری مانند کارخانهها، ایستگاهها و انبارها میباشد ； (۲) هزینههای تجهیز، نگهداری و تعمیر تجهیزات اضطراری و هزینههای تمرینات اضطراری ； (۳) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و رفع نقاط پرخطر و خطرات احتمالی در حوادث ； (۴) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، تغییر کاربری و گسترش نمیشود)، همچنین هزینههای مشاوره و ایجاد استانداردها ； (پنج) هزینههای تبلیغ، آموزش و آموزشهای مربوط به ایمنی در کار ； (۶) هزینههای تجهیز و بهروزرسانی تجهیزات حفاظتی برای کارکنان مستقر در محل کار ； (هفت) هزینههای مربوط به ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (۸) هزینههای بازرسی و آزمایش تجهیزات ایمنی و تجهیزات ویژه ； (۹) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با ایمنی تولید. ماده بیست و سوم: هزینههای ایمنی شرکتهای تولیدکننده ماشینآلات باید در چارچوب موارد زیر هزینه شوند:
(الف) هزینههای مربوط به بهسازی، تغییر و نگهداری تجهیزات و امکانات حفاظتی (شامل تجهیزات ایمنی مورد نیاز برای رعایت اصل «سه همزمانی» در مرحله اولیه نیست)؛ این هزینهها شامل تجهیزات مربوط به پیشگیری از آتشسوزی، انفجار، سقوط، مواد سمی، الکتریسیته استاتیک، فرسودگی، گرد و غبار، صدا و لرزش، تشعشعات یا جداسازی فرآیندهای تولیدی میباشد. همچنین شامل هزینههای نصب سیستمهای نظارت و کنترل ایمنی در ماشینآلات بزرگ نیز میشود ； (۲) هزینههای تجهیز، نگهداری و تعمیر تجهیزات اضطراری و هزینههای تمرینات اضطراری ； (۳) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و رفع نقاط پرخطر و خطرات احتمالی در حوادث ； (۴) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، تغییر کاربری و گسترش نمیشود)، مشاوره و ایجاد استانداردها ； (پنج) هزینههای تبلیغ، آموزش و آموزشهای مربوط به ایمنی در کار ； (۶) هزینههای تجهیز و بهروزرسانی تجهیزات حفاظتی برای کارکنان مستقر در محل کار ； (هفت) ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (۸) هزینههای بازرسی و آزمایش تجهیزات ایمنی و تجهیزات ویژه ； (۹) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با ایمنی تولید. ماده بیست و چهارم: هزینههای ایمنی مربوط به واحدهای تولیدی آتشبازی و فروشندگان باتوم، باید در چارچوب موارد زیر هزینه شوند:
(الف) هزینههای مربوط به بهسازی، تغییر و نگهداری تجهیزات و امکانات ایمنی (بدون در نظر گرفتن هزینههای اولیه مربوط به تجهیزات ایمنی که بر اساس اصل «سه همزمان» لازم است) ； (۲) هزینههای تجهیز، نگهداری و عیبیابی تجهیزات مکانیکی و الکتریکی ضدانفجار ； (۳) هزینههای تجهیز، نگهداری و تعمیر تجهیزات و ابزارهای اضطراری، و هزینههای تمرینات اضطراری ； (۴) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و اصلاح منابع خطرناک و پتانسیلهای بروز حوادث ； (۵) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، تغییر کاربری و گسترش نمیشود)، مشاوره و ایجاد استانداردها ； (۶) هزینههای تبلیغ، آموزش و آموزشهای مربوط به ایمنی کار ； (هفت) هزینههای تجهیز و بهروزرسانی تجهیزات حفاظتی برای کارکنان مستقر در محل کار ； (۸) هزینههای مربوط به ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (۹) هزینههای بازرسی و آزمایش تجهیزات ایمنی و تجهیزات ویژه ； (۱۰) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با ایمنی تولید. ماده بیست و پنجم: هزینههای ایمنی مربوط به شرکتهای تولید و آزمایش تجهیزات و سلاحها، باید در چارچوب موارد زیر هزینه شوند:
(الف) هزینههای مربوط به بهبود، بازسازی و نگهداری تجهیزات حفاظتی (بدون در نظر گرفتن هزینههای اولیه مربوط به تجهیزات ایمنی که بر اساس اصل «سه همزمان» لازم است)؛ این هزینهها شامل تجهیزات نظارتی، اندازهگیری، جلوگیری از برقگرفتگی، سقوط، انفجار، کاهش فشار، آتشنشانی، تهویه، محافظت در برابر نور خورشید، تنظیم دما، جلوگیری از مواد سمی، صاعقه، الکتریسیته ساکن، زنگزدگی، گرد و غبار، صدا و لرزش، تشعشعات، و همچنین تجهیزات مربوط به حصارهای حفاظتی یا جداسازی فضاهای کاری میباشد ； (۲) هزینههای تجهیز، نگهداری و تعمیر تجهیزات و امکانات مربوط به عملیات اضطراری، پاسخگویی به شرایط اضطراری، تجهیزات حفاظت فردی ویژه، و همچنین هزینههای برگزاری تمرینات اضطراری ； (۳) هزینههای مربوط به ارزیابی، نظارت و رفع نقاط پرخطر و خطرات احتمالی در حوادث ； (۴) هزینههای ارزیابی ایمنی تجهیزات پیشرفته فناورانه و تخصصی، آزمایشهای کارایی ایمنی، و آموزش کارکنان برای استفاده صحیح از این تجهیزات ； (۵) هزینههای بازرسی و ارزیابی ایمنی تولید، (شامل ارزیابی ایمنی پروژههای جدیدسازی، تغییر کاربری و گسترش نمیشود)، مشاوره و ایجاد استانداردها ； (۶) هزینههای تبلیغ، آموزش و آموزشهای مربوط به ایمنی کار ； (هفت) هزینههای تجهیزات مربوط به جلوگیری از نشت و تشعشعات در تأسیسات هستهای نظامی (شامل پسماندهای هستهای) ； (۸) هزینههای اصلاح تدابیر فنی ایمنی در فرآیندهای تحقیق و توسعه، آزمایش، تولید، نگهداری و حملونقل، نابودی و تعمیر تجهیزات و مواد خطرناک صنعت نظامی، مواد رادیواکتیو و سلاحها، و همچنین هزینههای حفاظت ایمنی (شامل لباسهای کاری نمیشود) ； (۹) هزینههای آموزش شغلهای ویژه و کارکنان متخصص در زمینه تولید، نصب و تنظیم تجهیزات نظامی بزرگ و پیچیده ； (۱۰) بررسی ویژه ایمنی آزمایشهای بزرگ سلاحها و تجهیزات، و هزینههای مربوط به حفاظت ایمنی ； (یازده) نظارت بر مواد سمی و مضر در فرآیند تولید قطعات الکترونیکی نظامی ویژه و هزینههای مربوط به حفاظت ویژه ； (۱۲) هزینههای مربوط به ترویج و استفاده از فناوریهای جدید، استانداردهای جدید، روشهای جدید و تجهیزات جدید در زمینه ایمنی تولید ； (سیزده) سایر هزینههای مرتبط مستقیماً با امور ایمنی تولید سلاحها و تجهیزات. ماده بیست و شش: در چارچوب محدوده استفاده تعیینشده در این روش، شرکتها باید هزینههای مربوط به ایمنی را در اولویت قرار دهند تا بتوانند نیازهای مربوط به اقدامات اصلاحی که توسط ادارات نظارت بر ایمنی تولید، سازمانهای نظارت بر ایمنی معادن زغالسنگ و مقامات مسئول در هر صنعت مطرح شده است، یا هزینههای لازم برای رسیدن به استانداردهای ایمنی تولید، را برآورده کنند. ماده بیست و هفتم: هزینههای ایمنی که توسط شرکتها کنار گذاشته میشود، باید در حسابهای جداگانهی ثبت شوند و در چارچوب مقررات مربوطه مورد استفاده قرار گیرند؛ هیچگونه سوءاستفاده یا تخصیص نادرستی از آنها مجاز نیست. مابقی وجوه پایان سال برای استفاده در سال بعد منتقل میشود؛ در صورتی که هزینههای ایمنی محاسبهشده برای آن سال کافی نباشد، مبلغ اضافی از طریق منابع هزینههای عادی تأمین خواهد شد. شرکت گروهی که مسئولیت اصلی مدیریت امنیت را بر عهده دارد، پس از انجام رویههای تصمیمگیری درونی، میتواند هزینههای امنیتی که از شرکتهای تحت مدیریت خود دریافت میکند را به نسبت مشخصی مدیریت متمرکز کرده و به طور هماهنگ از آنها استفاده نماید. ماده بیست و هشت: شرکتهای تولیدکننده زغالسنگ و معادن غیرزغالسنگی که هزینههای لازم برای حفظ تولید ساده را پرداختهاند، باید به پرداخت این هزینهها ادامه دهند؛ اما کاربردهای این هزینهها دیگر شامل موارد مربوط به ایمنی تولید نخواهد بود. ماده بیست و نهم: در صورت تغییر کاربری، توقف فعالیت، تعطیلی یا انحلال شرکتهای معدنی، مابقی هزینههای مربوط به ایمنی باید به صندوق تأمین ایمنی پس از بسته شدن معدن منتقل شود؛ این صندوق برای مقابله با خطرات احتمالی پس از بسته شدن معدن و مخازن ذخیره سنگهای معدنی، و همچنین جبران خسارات، استفاده خواهد شد. در صورتی که شرکتهای تولیدکننده و نگهدارنده مواد خطرناک، فعالیت خود را تغییر دهند، تولید را متوقف کنند، فعالیت خود را از سر بگیرند یا منحل شوند، باید مابقی هزینههای مربوط به ایمنی را برای مدیریت تجهیزات مربوط به تولید یا نگهداری مواد خطرناک، محصولات موجود در انبار و مواد اولیه مورد استفاده در تولید، پیش از تغییر فعالیت، توقف تولید، از سر گرفتن فعالیت یا منحل شدن، به کار ببرند. در صورتی که یک شرکت به دلایلی مانند انتقال مالکیت یا تغییر ساختار سهامی یا شکل سازمانی خود، ساختار سهام یا شکل سازمانی خود را تغییر دهد، هزینههای ایمنی مربوط به آن شرکت باید همچنان مطابق با این روشها مدیریت و استفاده شوند. در صورتی که یک شرکت فعالیتهای خود را تغییر دهد، فعالیتهایش را متوقف کند یا طبق قانون ورشکست شود، مبلغ هزینههای امنیتی باقیمانده باید به درآمدهای همان دوره یا درآمدهای ناشی از ورشکستگی منتقل شود. ماده سیام: هزینههای مربوط به سرمایهگذاری لازم برای رسیدن شرکتهایی که خارج از دامنه تعریفشده در ماده دوم این آییننامه قرار دارند، به شرایط ایمنی تولید، از طریق منابع مربوطه تأمین خواهد شد.
قابل استفاده نیست؛ نوشیدنیهای خنک جزو موارد مربوط به حفاظت از کارگران هستند و تحت مسئولیت ادارات امنیتی قرار دارند. اما هزینههای مربوط به تغییر کاربری آنها وجود دارد که باید در بودجه لحاظ شود؛ در غیر این صورت، انجام کار دشوار خواهد بود.
در واحد ما، از ماه مه تا اکتبر، هزینه برای هر نفر در ماه حدود ۷۰ یوان است و این مبلغ به سه سطح تقسیم میشود؛ علاوه بر این، اگر پیشبینی شود دمای هوا بالاتر از ۳۵ درجه سانتیگراد باشد، به کارکنان ۱۲ یوان کمک مالی داده میشود. در ابتدای سال، بودجه بر اساس هزینههای فوق تنظیم میشود. فقط به این ترتیب میتوان اطمینان حاصل کرد که پول تحویل داده شود.
ما هزینه گرمایش را یکبار پرداخت میکنیم، حدود ۴۰۰۰
نمیتوان آن را هزینه ایمنی تولید دانست؛ این فقط میتواند هزینههای مربوط به مزایا و هزینههای اتحادیه کارگران باشد
اگر کارمند واحد شما باشند، هزینههای مقابله با گرما باید پوشش داده شود； اگر هزینه آن متعهد پیمانکاری باشد، صحبتی نیست. نظر شخصی است، برای بحث و گفتگو خوش آمدید.