امنیت در تولید نیازمند «بزرگ‌نمایی از مسائل کوچک» است”

Thread Content

عبارت «بزرگ کردن مسائل کوچک» معمولاً برای توصیف رفتاری به کار می‌رود که در آن مسائل کوچک مانند مسائل بزرگ در نظر گرفته می‌شوند. بسیاری معتقدند که نتیجه این کار، صرف زمان و تلاش بیهوده است و لازم یا ارزشمند نیست؛ اما نویسنده معتقد است که در فعالیت‌های مربوط به ایمنی کاری، باید بیشتر به این رویکرد توجه شود. 　　در فعالیت‌های مربوط به ایمنی کار، دلیل وقوع برخی حوادث اغلب این است که هم مدیران و هم کارکنان، برخی جزئیات را نادیده گرفته‌اند؛ در نتیجه «مشکلات کوچک» به «مشکلات بزرگ» تبدیل شده و «سوراخ‌های کوچک» منجر به «فجایع بزرگ» می‌شوند، و در نهایت هزینه‌های سنگینی پرداخت می‌شود. بنابراین، مدیران و کارکنان باید در فعالیت‌های روزمره خود، ماهر در شناسایی مشکلات از طریق مسائل کوچک باشند و به «مسائل کوچک» همانند «مسائل مهم» رسیدگی کنند؛ تنها به این ترتیب است که می‌توان سدی محکم برای ایمنی ایجاد کرد و در نهایت امنیت جانی مردم تضمین شود. 　　“بیش از حد جدی گرفتن و مدیریت کردن. از «مشکلات کوچک» شروع کنید و تمام مسائل جزئی که بر ایمنی تأثیر می‌گذارند را به دقت در نظر بگیرید. در زمینه نظارت، باید کنترل‌ها را از منبع تقویت کرد، بازرسی‌ها را صریح‌تر کرد، روش‌های نظارتی را نوآورانه‌تر ساخت و به‌طور مؤثر به اجرای مسئولیت‌های نظارتی در زمینه ایمنی و مسئولیت‌های شرکت‌ها کمک کرد. از سوی شرکت‌ها، باید تمرکز ویژه‌ای بر ایجاد و اجرای سیستم مسئولیت‌پذیری داشته باشند و اصول «پنج اجرا و پنج تحقق» در زمینه ایمنی تولید را در تمامی مراحل فعالیت‌های تولیدی و تجاری به کار ببرند. 　　“بیش از حد جدی گرفتن و تمرکز بر پیشگیری. **باید تلاش کرد تا سیستم‌های پیشگیری و کنترل ریسک‌های ایمنی و همچنین سیستم‌های شناسایی و رفع مشکلات نهفته ایجاد شود، تا بتوان به مشکلاتی که قابل مشاهده، لمس، شنیدن یا مقابله نیستند، رسیدگی کرد. شرکت‌ها باید با توجه به فصل و ویژگی‌های تجهیزات، بازرسی‌های جامع و تخصصی انجام دهند تا بتوانند خطرات ثابت را به موقع از بین ببرند و خطرات پویا را تحت نظارت قرار دهند؛ همچنین باید از رفع مشکلات کوچک و جزئی شروع کرده و خطرات را به طور کامل شناسایی و از بین ببرند. 　　“بزرگ‌نمایی کردن برای هشدار دادن. عملی کردن اصل «وقوع حادثه در یک کارخانه، آموزش هزاران کارخانه دیگر؛ وجود خطرات در یک منطقه، هشدار برای کل کشور»؛ استفاده از حوادث به عنوان الگو برای یادگیری درس‌ها، ترویج فرهنگ «بیماری یک نفر، مصرف دارو توسط همگان»؛ بررسی دقیق تمام حوادث کوچک در سراسر کشور، و برگزاری فعالیت‌های آموزشی متنوع و مبتنی بر واقعیت برای ایجاد هشیاری در زمینه ایمنی کار؛ تا شرکت‌ها بتوانند از این حوادث درس بگیرند و تا حد امکان از وقوع فجایع جلوگیری کنند. 　　“بیش از حد جدی گرفتن و تمرکز بر آموزش. باید این ایده را به طور محکم در ذهن نگه داشت که «عدم ارائه آموزش‌های لازم، یک خطر جدی است»؛ همچنین باید به طور مداوم در زمینه شیوه‌ها، روش‌ها و سیستم‌های آموزشی نوآوری کرد تا اثربخشی و هدفمندی آموزش‌ها افزایش یابد. آموزش‌های مربوط به ایمنی کار نیز باید به طور مداوم ادامه یابد. 　　جزئیات، تعیین‌کننده موفقیت یا شکست هستند. به طور کلی، برای تضمین ایمنی در فرآیندهای تولید، باید هر کار کوچک را مانند یک کار مهم در نظر گرفت و اصل «بزرگ جلوه دادن کارهای کوچک» را به طور کامل در فعالیت‌های مربوط به ایمنی لحاظ کرد. تنها با انجام دقیق، کامل و منظم هر کار کوچک در فرآیندهای ایمنی، می‌توان از بروز هرگونه حادثه ایمنی جلوگیری کرد.