داستان کوتاه ایمنی — چرا کارکنان ایمنی سختی می‌کشند؟

Thread Content

پادشاه ون از بیان‌چوئه، پزشک ماهر، پرسید: «شما سه برادر هستید که همگی در هنر پزشکی ماهرید؛ در نهایت، کدام یک بهترین است؟» ”بیان‌چوئه پاسخ داد: «برادر بزرگتر بهترین است، برادر دوم در رده بعدی قرار دارد و من بدترینم.» ” پادشاه ون دوباره پرسید: «پس چرا تو مشهورترینی هستی؟» ”بیان‌چوئه پاسخ داد: «برادر بزرگم برای درمان بیماری، آن را قبل از بروز علائم درمان می‌کند.» از آنجایی که مردم عادی نمی‌دانستند او توانسته است ریشه بیماری را از بین ببرد، شهرتش گسترش نیافت و تنها افراد خانواده‌مان از آن آگاه بودند. برادر دومم برای درمان بیماری، آن را در همان ابتدای بروزش درمان کرد. مردم عادی فکر می‌کردند که او تنها می‌تواند بیماری‌های خفیف را درمان کند، به همین دلیل شهرتش فقط در روستای خودش محدود بود. و من، بیان‌چوئه، درمان را در زمان شدت بیماری انجام می‌دهم. مردم عادی مرا هنگام انجام عمل‌های جراحی بزرگی مانند وارد کردن سوزن در رگ‌ها برای خون‌گیری یا استفاده از داروها روی پوست، می‌بینند؛ بنابراین فکر می‌کنند که مهارت پزشکی من بسیار بالاست و شهرتم در سراسر کشور پخش شده است. ” در مقایسه، پیشگیری از همان ابتدا هوشمندانه‌ترین راه است؛ اما اغلب به دلیل پیشگیری از قبل، پیامدهای منفی رخ نمی‌دهد و چیزها در حالت اصلی خود باقی می‌مانند، به طوری که دستاوردهای «واضح»ی آن نادیده گرفته می‌شود. همان‌طور که قهرمانان مقابله با آتش‌سوزی دیده نمی‌شوند، تنها قهرمانان خاموش‌کردن آتش وجود دارند. افراد باهوش لزوماً شهرت زیادی ندارند. بنابراین، کارکنان امنیت باید هم هوشمند باشند تا از پیش از مشکلات جلوگیری کنند و هم ماهر، تا خود را معرفی کنند.