نامهای علنی از یک متخصص امنیت سازمانی به مدیران
Thread Content
نامهای علنی از یک مسئول امنیت سازمانی به مدیران؛ نگاهی به این نامه بیندازید و نظر خود را بیان کنید...جناب آقای مدیر،
سلام! ابتدا، از اینکه در میان کارهای فراوانتان وقت گذاشتید تا این نامه را بخوانید، سپاسگزارم. من یک ناظر امنیتی هستم و تقریباً نیم سال است که در این شرکت کار میکنم. همیشه میخواستم درباره مسائل مربوط به امنیت شرکت، به تنهایی با شما صحبت کنم، اما وقتی فکر میکنم که شما معمولاً مشغول سفر هستید و کارهای رسمی زیادی دارید و به ندرت به شرکت میآیید، فرصتی پیش نمیآید. علاوه بر این، نگرانی از این وجود دارد که معنای بیان شفاهی دقیق نباشد. بنابراین، پس از فکر و تأمل، تصمیم گرفتم با نوشتن نامه، به شما گزارش دهم. در اینجا، ابتدا توضیح میدهم که آنچه بیان میشود صرفاً مربوط به موضوع خاص است و مخصوص هیچ کسی نیست. اولین موضوع، مربوط به آموزش ایمنی برای مسئولان اصلی است. بخش منابع انسانی، آقای چن، معاون رئیس، را برای شرکت در این دوره آموزشی انتخاب کرده است؛ او مسئول بخش فولاد ضدزنگ است و شرکت در این دوره نیز مطابق با الزامات مربوطه است. اما دو روز پیش، مدیر بخش منابع انسانی، آقای وانگ، نزد من آمد و گفت: «جنرال چن تازه به سرزمین اصلی منتقل شده است؛ اولاً کارهایش آنقدر زیاد است که فرصتی برای شرکت در دورههای آموزشی ندارد، و دوماً هنوز از شرایط اینجا آگاهی ندارد؛ بنابراین ممکن است نتواند در آزمونها موفق شود.» شما مسئول امنیت شرکت هستید؛ آماده شوید تا به جای او در این دوره آموزشی و آزمون شرکت کنید. فقط کافی است که در آزمون قبول شوید تا گواهینامه را دریافت کنید. ” “حالا همه باید با استفاده از کارت شناسایی خودشان در آزمون شرکت کنند؛ من نمیتوانم وارد سالن آزمون شوم، چطور میتوانم آزمون دهم؟! پرسیدم. “نگران این موضوع نباشید؛ من درباره آزمون با مرکز آموزشی تماس گرفتهام. در آن زمان، شما فقط باید گواهینامه رانندگی آقای چن را همراه داشته باشید، عکسهای موجود در آن را با عکس خودتان جایگزین کنید و مستقیماً وارد سالن آزمون شوید. نکته کلیدی این است که نمره ۶۰ را کسب کنیم؛ ما قبلاً هم همین کار را میکردیم. ”مدیر وانگ با لبخند گفت. “اوه! پس اینطور است...، من حرفی برای گفتن نداشتم. پیشنهاد من این است که بهتر باشد خود معاون چن در این دوره آموزشی شرکت کند. اولاً، معاون چن رئیس بخش فولاد ضدزنگ است و «رهبر اصلی» آن بخش محسوب میشود. مثل معروف میگویند: «کار ایمنی یک چالش دیرینه است، اما به محض اینکه رهبران وارد عمل شوند، دیگر دشوار نخواهد بود». تنها با شرکت شخصی او در این آموزش، میتوان به **اصول، سیاستهای مربوط به ایمنی کار و قوانین و مقررات مرتبط با آن پی برد. کار ایمنی تنها زمانی میتواند به خوبی انجام شود که مدیران ارشد به آن توجه کنند. دوم، در «مقررات آموزش ایمنی واحدهای تولیدی و فعالیتهای تجاری» بهوضوح ذکر شده است که مدیران اصلی وامنیتی واحدهای تولیدی و فعالیتهای تجاری، پس از گذراندن دورههای آموزشی لازم در مؤسسات آموزشی دارای صلاحیت که توسط ادارات نظارت و بازرسی بر ایمنی تأیید شدهاند، گواهینامههای مربوطه را از سوی آن مؤسسات دریافت خواهند کرد. مورد دوم، درباره آتشسوزی که ماه گذشته در اتاق لوازم جانبی ساختمان اداری رخ داد، است. در مورد این حادثه آتشسوزی، بخش مدیریت تحلیل علت آن را به این صورت ارائه داده است: آتشسوزی ناشی از پیری سیمکشیهای الکتریکی یا خاموشی در آنها بوده است. اما بر اساس بررسیهای من در محل حادثه و پرسوجو از افراد مرتبط، علت این حادثه ناشی از پیری سیمهای الکتریکی یا قطع کوتاه نبوده، بلکه به دلیل این بوده که کارکنان بخش فروش، هنگام پذیرایی از مشتریان، ته سیگارهایی را که کاملاً خاموش نشده بودند در سطل زباله پلاستیکی ریختند؛ سپس نظافتچیها در پایان ساعات کاری، سطل زباله را در اتاق لوازم جانبی قرار دادند و ته سیگارهایی که کاملاً خاموش نشده بودند، باعث آتشسوزی خفیف شدند. خوشبختانه به موقع کشف شد و منجر به یک حادثه آتشسوزی بزرگتر نشد. در همین حال، در فرآیند خاموش کردن آتش نیز مشکلاتی مشاهده شد؛ اولاً، برخی افراد نمیدانستند چگونه از اطفایکنندههای آتش استفاده کنند. برخی از کارکنان نیز اطفایکننده را در دست گرفتند و مدام روی دسته آن فشار آوردند، اما هیچ واکنشی رخ نداد؛ آنها همچنین شکایت کردند که اطفایکننده مشکل دارد. در واقع، سوئیچ ایمنی آن برداشته نشده بود. دوماً، هنگام خاموش کردن آتش، برخی افراد آگاهی کافی برای محافظت از خود ندارند؛ آنها یا خیلی نزدیک به منبع آتش قرار میگیرند یا در موقعیت مناسبی ایستاده نیستند و موهایشان سوخته میشود. با توجه به این حادثه، پیشنهادم این است: اولاً، مصرف سیگار در کل کارخانه کاملاً ممنوع شود و بر اساس اصل انساندوستی، مناطق مخصوص سیگار کشیدن ایجاد گردد. اگرچه شرکت با مکانهای پرخطر و قابل اشتعال و منفجر کمی سروکار دارد، اما ایمنی آتش برای تمام بخشها و پستهای مختلف این شرکت اولویت دارد. “خطرات پنهان، بدتر از آتشهای آشکار هستند؛ پیشگیری، بهتر از خاموش کردن آتش است. دوم، تقویت آموزش مهارتهای آتشنشانی کارکنان، نه تنها برای کارکنان مستقیم در محل، بلکه شامل مدیران اداری نیز میشود. کارهای ایمنی در کارخانه مربوط به هر کارمندی است و این نیز نشاندهندهی این امر است که «امنیت در کار، مسئولیت همگان است». سومین موضوع، مربوط به ثبتنام من به عنوان مهندس ایمنی است. به عنوان یک کارمند ایمنی، بهبود مداوم سطح مهارتهای حرفهای خود ضروری است؛ بنابراین، اندکی پس از ورود به شرکت، با هزینه خودم برای شرکت در آزمون مهندسان ایمنی ثبتنام کردم و در اوقات فراغتم با تلاش زیاد مطالعه کردم، تا سرانجام در آزمون قبول شدم. در مرحله بعد، موضوع ثبتنام است؛ قبلاً از بخش منابع انسانی سؤال کرده بودم و پاسخ این بود: این یک آزمون صلاحیتی است که در سالهای اخیر راهاندازی شده؛ شما فقط با داشتن گواهینامه صلاحیت کار در زمینه ایمنی، کافی هستید. میتوانید در شرکت ثبتنام کنید، اما حقوق و مزایا تغییری نخواهد کرد و هزینههای آموزش مداوم نیز بر عهده خود فرد است. در حال حاضر، **شرکتهای فلزکاری الزام به داشتن مهندسان ایمنی ثبتنامشده دارند؛ بنابراین لطفاً شرکت با توجه به وضعیت من، اجازه ثبتنام من در این شرکت را بدهد.** در مورد دستمزد، باید بهطور مناسب تغییراتی اعمال شود. امیدوارم مواردی که در بالا به اطلاع شما رساندم، توجه شما را جلب کند.
اگر شرکتها دولتی نباشند، وضعیت شرکتهای خصوصی به طور کلی چنین است؛ کارکنان بخش ایمنی باید تلاش کنند تا سیاستهای ایمنی را پیاده کنند تا به اهداف مورد نظر دست یابند. اگر در کل شرکت، اجرای سیاستهای امنیتی دشوار باشد، تنها گزینه، ترک آن و جستجوی شرکتی است که دارای فرهنگ امنیتی مناسبی باشد. در عین حال، برای درخواست قدرت از شرکت، لازم است گزارشی از عملکرد ارائه شود؛ یک گواهی نمیتواند مسئلهای را روشن کند.
در شرکتهای معمولی، ثبتنام مهندسان ایمنی امکانپذیر است، اما دریافت مدرک برای آن نیاز به پرداخت هزینه زیادی دارد. من ۱۰ سال پیش در آزمون مهندسی ایمنی قبول شدم و اکنون گواهینامهام در کشو خوابیده است.
“«کار ایمنی مشکلی همیشگی است، اما وقتی رهبران آن را در دست بگیرند، دیگر دشوار نخواهد بود»؛ چه جملهای کلاسیک! lol
در مورد چنین گواهیهایی، به طور کلی، اگر شرکت به آن نیاز داشته باشد ارزشمند است و در غیر این صورت بیفایده است.
ساعات کاری کمی کوتاه است. ما اینجا چون گواهینامه ثبتنام نداریم، اجازه کار به مهندسان ایمنی داده نمیشود.
برخی از مدیران شرکتها، بهویژه در شرکتهای خصوصی، تنها زمانی به مسائل ایمنی توجه میکنند که حادثهای رخ دهد.
مزایا بهروز نیست، مدیران توجه نمیکنند و آموزشها کافی نیست.
در سطح شرکت، نیاز به مدیریت امنیتی وجود ندارد
امیدوارم مدیران بتوانند نظرات شخصی شما را ببینند و آنها را بپذیرند
دو چیز در دنیا سختترین کارها هستند: یکی اینکه چگونه افکار خود را در ذهن دیگران جای دهیم، و دیگری اینکه چگونه پول دیگران را به جیب خود ببریم. آرامش خود را حفظ کرده و روش کاری خود را تغییر دادن، همان کاری است که باید انجام دهید.
کارهای مربوط به ایمنی را نمیتوان مستقیماً به پول تبدیل کرد؛ علاوه بر این، برای شرکتهایی که پایه و اساس ضعیفی دارند، این موضوع اغلب به معنای افزایش هزینههای سرمایهگذاری یا عملیاتی است. به عنوان «رئیس» یا صاحب کسبوکار، اگر درک صحیحی از اهمیت کارهای ایمنی نداشته باشیم، اجتنابناپذیر است که تمایلی به انجام آنها نداشته باشیم یا حتی مخالفت کنیم. قانون جدید ایمنی مقرر میکند که واحدهای تولیدی و تجاری، مسئول اصلی ایمنی در فرآیندهای تولید و کار هستند； مسئول اصلی یک سازمان، مسئولیت کامل امور ایمنی در آن سازمان را بر عهده دارد. لطفاً به رئیستان یادآوری کنید که در برابر قانون، هیچ تساهلی وجود ندارد. با تقویت نظام حقوقی و نظارت دقیق ادارات مربوطه، آگاهی افراد به تدریج افزایش خواهد یافت و اوضاع بهتر خواهد شد. اما به نظر من، این گفته که «امور ایمنی مشکل پیچیدهای است، اما وقتی مسئولان آن را در دست بگیرند، دیگر پیچیده نخواهد بود»، دقیق نیست. اول باید رئیس دستگیر شود، و در سطح پایین نیز کار لازم انجام شود. دوم اینکه، کارفرما هم نمیتواند با یک اقدام ساده مشکلات را حل کند؛ اگر کار ایمنی آنقدر ساده بود، دیگر یک مشکل پیچیده و طولانیمدت نبود