این کامل‌ترین مطلب نیست، اما برای اینکه بفهمید ایمنی چقدر مهم است، کافی است!

Thread Content

۱. تجهیزات حفاظتی　　　　۱. کلاه ایمنی دارای پیری، آسیب یا تغییرات انسانی نیست. 　　　　۲. استفاده صحیح از کلاه ایمنی: کلاه را به درستی بر سر بگذارید و بندهای آن را محکم ببندید. 　　　　۳. از عینک ایمنی معتبر استفاده کنید. 　　　　۴. استفاده صحیح از محافظ صورت. مانند عملیات‌های سنباده‌زنی، برش، خرد کردن و غیره. 　　　　۵. زیر ماسک جوشکاری نیز باید عینک ایمنی پوشید. دستیار جوشکار نیز باید عینک آفتابی استفاده کند. 　　　　۶. بسته به نوع کار، دستکش‌های محافظ مناسب را انتخاب و استفاده کنید؛ هر گروه باید اطمینان حاصل کند که کارکنانش دستکش دارند. 　　　　۷. تمام افراد حاضر در محل باید جلیقه‌های بازتابنده بپوشند. 　　　　۸. آستین‌های لباس کاری را نپیچید و لباس را باز نگذارید تا از قرار گرفتن مستقیم پوست در معرض خطر جلوگیری شود. 　　　　۹. رانندگان و سایر افراد باید از کمربندهای ایمنی استفاده کنند؛ هنگام پیاده شدن، باید تجهیزات حفاظتی لازم را به کار ببرند و درهای خودرو را ببندند. 　　　　۲. کار در ارتفاعات　　　۱. کمربندهای ایمنی نامرغوب، آسیب‌دیده یا فاقد برچسب بازرسی هستند؛ در صورت وجود کمربندهای ایمنی نامرغوب یا بدون برچسب در گروه، باید فوراً جایگزین شوند. 　　　　۲. کار روی نردبان‌های متحرک در ارتفاع بیش از ۱.۸ متر بدون استفاده صحیح کمربند ایمنی؛ کمربند ایمنی باید در ارتفاع مناسبی آویزان شود. 　　　　۳. هنگام چیدمان مواد و بارگیری/تخلیه آن‌ها، در ارتفاعات بالاتر از ۱.۸ متر، از تجهیزات حفاظتی در برابر سقوط استفاده نشده است. 　　　　۴. در زیر محل کارهای در ارتفاع، منطقه هشداردهنده‌ای تعبیه نشده است، یا فاصله ایمن منطقه هشداردهنده کافی نیست (۲ برابر)، و همچنین منطقه هشداردهنده بسته نبوده و دارای شکاف‌هایی است. 　　　　۵. هنگام کار در ارتفاع، کمربند ایمنی در ارتفاع مناسب آویزان نشده و فاصله ایمن برای جلوگیری از سقوط با استفاده از تکیه‌گاه‌های محافظ در نظر گرفته نشده است. 　　　　۶. نقاط آویزان کردن کمربند ایمنی قابل اعتماد و محکم نیستند؛ مثلاً اگر در زیر سازه‌های فلزی یا لبه‌های لوله‌های نردبان‌ها آویزان شوند. 　　　　۷. ابزارها و تجهیزات در ارتفاعات دارای محافظتی در برابر سقوط، مانند استفاده از کیف ابزار یا بستن آن‌ها، نیستند. 　　　　۸. کارهای متقاطع، افراد در پایین تحت حفاظت قرار ندارند. 　　　　۹. هنگام حرکت افراد در ارتفاعات، اگر محافظت ۱۰۰ درصدی در برابر سقوط فراهم نشده باشد، باید از دو قلاب به طور متناوب استفاده کرد. 　　　　۱۰. مواد مورد استفاده در کارهای فوق‌سطحی به موقع تمیز نشده‌اند و از تجهیزات حفاظتی در برابر سقوط استفاده نشده است؛ برای نگهداری مواد پراکنده از سطل یا کیسه استفاده می‌شود. 　　　　۱۱. پیش از انجام کار، به مسیرهای ایمن برای ورود و خروج از سطح کار در ارتفاع توجه نشده بود. 　　　　۱۲. مانع شدن ورودی تمام راهروها، دستگاه‌های آتش‌نشانی و درب صندوق‌های برق ممنوع است؛ همچنین قرار دادن سیم‌ها، بطری‌های گاز یا سایر اشیاء در ورودی راهروها نیز ممنوع است. 　　 　　سه، کارهای مربوط به استفاده از حرارت: ۱. قبل از شروع کار با دستگاه جوشکاری، بررسی لازم انجام نشد؛ در نتیجه، اتصال سیم‌های دستگاه جوشکاری مناسب نبود و این امر باعث ایجاد گرمای شدید و آتش‌سوزی در نواحی خاصی شد. 　　　　۲. پیش از انجام کارهای مربوط به استفاده از آتش، ناحیه اطراف از نظر وجود مواد قابل اشتعال بررسی و تمیز نشده بود. 　　　　۳. در عملیات‌های کار با آتش، اطفای‌کننده‌های مناسب موجود نیست و محل قرارگیری اطفای‌کننده‌ها نامناسب است. ۴. باید ناظری برای کارهای مربوط به استفاده از آتش وجود داشته باشد تا در صورت بروز خطر، بتوان آن را به موقع برطرف کرد. 　　　　۵. مخزن گاز ثابت نشده است و محل ثبت آن صحیح نیست؛ باید در ارتفاع ۲/۳ بالای مخزن گاز ثابت شود. 　　　　۶. مخازن گازی که قابل استفاده نیستند، دارای درپوش فولادی محافظ نیستند. مشعل‌های نگهداری شده در قفس مشعل، ثابت نشده‌اند. 　　　　۷. در محل نگهداری بطری‌های گاز، هیچ علامت ایمنی و هشداری وجود ندارد و فاصله نگهداری استیلن و اکسیژن کافی نیست. 　　　　۸. هنگام عملیات جوشکاری گازی، فاصله بین مخزن استیلن و مخزن اکسیژن کمتر از ۵ متر و فاصله مخازن تا نقطه ایجاد شعله کمتر از ۱۰ متر است. 　　　　۹. لوله خروجی بطری گاز به شدت پیر شده است؛ بطری اکسیژن دارای سیستم جلوگیری از برگشت شعله نیست و از قلاب‌های مخصوص برای لوله‌ها استفاده نشده است. 　　　　۱۰. هنگام کار در ارتفاع، از ظرف جمع‌آوری ذغال استفاده نشده یا منطقه ممنوعه‌ای در پایین تعبیه نشده است. 　　　　۱۱. در صورت وجود اشیاء قابل اشتعال در محیط اطراف، از ابزارهای برقی یا کارهایی که نیاز به استفاده از آتش دارند، استفاده نکنید. 　　　　۱۲. سیگار کشیدن در نزدیکی محل نگهداری مواد قابل اشتعال، بدون وجود علائم هشداردهنده و ممنوعیت لازم. 　　　　چهارم، نردبان‌های کاری: ۱. روی نردبان‌های کاری برچسبی وجود ندارد و روی پشت برچسب، تاریخ بازرسی ذکر نشده است. 　　　　۲. تراس‌های حمل و نقل کاملاً پوشانده نشده‌اند و نیازهای ساخت‌وساز را برآورده نمی‌کنند؛ عدم وجود این تراس‌ها باعث ایجاد حفره‌ها می‌شود. 　　　　۳. سیم مورد استفاده برای بستن تخته‌های پرش خیلی نازک است و روش بستن آن‌ها صحیح نیست؛ هر تخته پرش به طور جداگانه بسته می‌شود. 　　　　۴. موقعیت تنظیم پله‌های بالا و پایین صحیح نیست و با قطعات در حال ساخت تداخل دارد. 　　　　۵. نردبان فقط در قسمت سکو نصب می‌شود و باید بیش از دو پله از سکو بالاتر باشد. 　　　　۶. پایه‌های تزئینی به درستی نصب نشده‌اند و در تمام چهار طرف سکو، پایه‌های تزئینی وجود ندارد. 　　　　۷. سر پله‌نشین ترک خورده و با سیم محکم نشده است. 　　　　۸. سطح زمینی که اسکلت‌های متحرک روی آن نصب می‌شوند، صاف نیست. 　　　　۹. نردبان چوبی در محل کاربرد یافت شد. 　　　　پنجم، بالا بردن اجسام: ۱. اجسام در هوا نگه داشته می‌شوند و اپراتور جرثقیل از کنار جرثقیل دور می‌شود. 　　　　۲. به اپراتور جرثقیل ممنوع است بدون استفاده از تجهیزات حفاظت فردی، کابین را ترک کند. 　　　　۳. شعاع کار فاقد هشدار است و تابلوهای هشداردهنده ایمنی نصب نشده‌اند. کارگران در منطقه بالابردن اجسام رفت و آمد می‌کنند. 　　　　۴. فرمانده بالابر، نه پرچمی دارد، نه سوتی و نه زبان اشاره. 　　　　۵. برای بار، طناب پشتی استفاده نمی‌شود یا طناب پشتی مورد استفاده بسیار کوتاه است. 　　　　۶. استفاده نادرست از بندهای بالابردن: هنگام بالابردن اشیاء دارای گوشه‌های تیز، از اقدامات حفاظتی استفاده نشده است. برای بستن بند، از قلاب استفاده نشده است. 　　　　۷. کارکنان از زیر بار بالا آورده شده عبور می‌کنند و در زیر آن بار، کارهای لازم را انجام می‌دهند. 　　　　شش، برقی ۱. ابزارهای برقی به طور منظم بررسی نمی‌شوند و برچسب‌های بازرسی تجهیزات روی آن‌ها نصب نمی‌گردد. 　　　　۲. افراد غیرمتخصص برق، نباید به تنهایی سیم‌کشی کنند یا ابزارهای الکتریکی را تعمیر نمایند. 　　　　۳. بررسی‌های دوره‌ای انجام نمی‌شود و قطعات الکتریکی معیوب به موقع شناسایی و تعویض نمی‌گردند. 　　　　۴. سیم برق ابزارهای الکتریکی آسیب دیده و به موقع برای عایق‌بندی پوشانده نشده است. 　　　　۵. پایه جعبه کلیدها به‌خوبی نصب نشده است؛ هنگام استفاده در محل، جعبه به خوبی ثابت نمی‌ماند و گاهی روی زمین واژگون می‌شود. همچنین، در حین استفاده درب جعبه بسته نمی‌شود؛ فرم گزارش بازرسی روزانه برای جعبه توزیع برق پر نمی‌شود و تابلوهای اطلاعاتی مربوطه و نشانه‌های رنگی برای بازرسی نیز نصب نشده‌اند. 　　　　۶. کابل‌ها به صورت نامنظم نصب شده‌اند؛ از قلاب‌های عایق‌دار یا تکیه‌گاه‌های مثلثی استفاده نشده است. خطوطی که از روی جاده‌ها و مسیرها عبور می‌کنند، هیچ حفاظتی ندارند یا ارتفاع نصب آن‌ها کمتر از ۴.۵ متر است؛ همچنین نوارهای هشداردهنده ایمنی نیز روی آن‌ها قرار داده نشده است. 　　　　۷. پریزهای برق در صورت آسیب دیدن، به موقع تعویض نشده‌اند و کلیدها یا پریزها در جعبه کنترل، به خوبی محکم نشده‌اند. 　　　　۸. پوشش محافظ دستگاه روشنایی شکسته و پوشش شیشه‌ای آن وجود ندارد. 　　　　۹. محل نصب صندوق توزیع مناسب نیست و فضای کافی برای عملیات‌ها وجود ندارد. 　　　　هفتم، عملیات حفاری ۱. فاصله ایمن بین اجرک و لبه‌های محیط (۱.۵–۲ متر). 　　　　۲. فرد مسئول نگهداری پرچم، طبق الزامات تعیین نشده است. 　　　　۳. در لبه‌های گودال حفرشده، موانع مناسب به موقع ایجاد نشدند. 　　　　۴. ورود کارکنان برای کار در گودال، فاقد مسیرهای ایمن مناسب بوده و اقدامات لازم برای جلوگیری از فروپاشی گودال نیز وجود ندارد. 　　　　۵. هنگامی که کارکنان در جلوی لودر کار می‌کردند، لودر ژنراتور خود را خاموش نکرده بود. 　　　　هشتم، اجرای پروژه با رعایت استانداردهای تمدنی: ۱. پس از اتمام کار، محل پروژه به موقع تمیز نشده است. 　　　　۲. مواد در محل پروژه به صورت بی‌نظم قرار داده شده‌اند، مواد به‌طور منسجم طبقه‌بندی و نگهداری نشده‌اند و به‌خوبی چیده نشده‌اند. 　　　　۳. مسیرهای محل پروژه توسط مصالح ساختمانی مسدود شده‌اند. 　　　　۴. خطوط/لوله‌های موجود در محل، در ارتفاع ۲ متری آویزان نشده‌اند یا اقداماتی برای جلوگیری از سرخوردن عابران انجام نشده است. 　　　　۵. در محل، سطل زباله وجود ندارد، یا زباله‌های داخل سطل به موقع تخلیه نمی‌شوند. 　　　　۶. لوله‌های فلزی و تخته‌های چوبی نردبان‌ها به موقع در محل مشخص شده قرار داده نشدند. 　　　　۷. در محل‌هایی که احتمال نشت/ریختن آب یا سایر مایعات وجود دارد، از سینی جذب آب یا سینی مقابله با نشت استفاده نشده است؛ همچنین مایعات شیمیایی که در محل نشت/ریختن دارند، به موقع مدیریت نشده‌اند. 　　　　۸. بطری‌های گاز به صورت تصادفی در محل رها شده‌اند و طبق مقررات در مکان‌های مشخص نگهداری نشده‌اند. 　　　　۹. ابزارها و تجهیزات  ۱. ابزارهای الکتریکی به طور منظم بررسی نمی‌شوند و برچسب‌های شناسایی رنگی بر روی آن‌ها قرار داده نمی‌شود. 　　　　۲. سیم برق ابزارهای الکتریکی آسیب دیده و به موقع برای عایق‌بندی پوشانده نشده است. ۳. از ابزارهای ساخته‌شده خود برای انجام کار استفاده کنید. 　　　　۴. هنگام استفاده از دستگاه جوشکاری، آن به زمین متصل نشده و ترمینال‌های سیم‌کشی در حالت برهنه قرار دارند. 　　　　۵. عدم وجود محافظ برای کمپرسور، تسمه‌ها، دیسک‌ها، دستگاه‌های سنباده‌زنی و چرخ‌دنده‌ها و سایر قسمت‌های در حال چرخش. 　　　　۶. ابزارهای کار در ارتفاعات بدون استفاده از کیف ابزار، به صورت بی‌نظم قرار داده می‌شوند و این امر باعث می‌شود ابزارها به راحتی سقوط کرده و باعث آسیب به افراد شوند. 　　　　۷. پایه‌های نردبان نوع A دارای سیستم ضدلغزش نیستند، یا از طبقه بالایی و دو طبقه پایین‌تر نردبان نوع A برای انجام کار استفاده می‌شود. هنگام انجام کار، هیچ کس نردبان را نگه نداشت ； کار را پشت به نردبان انجام دهید. 　　　　۸. جابجایی نردبان در حالی که افراد روی آن ایستاده‌اند. 　　　　دهم، نحوه استفاده از مواد و رعایت استانداردهای ساختمانی مناسب　　　۱. بطری‌های گاز باید در قفسه‌های مخصوص آن‌ها نگهداری شوند؛ همچنین باید با نام خود مشخص شوند و اطلاعات مربوط به آن‌ها نیز همراه با فایل MSDS روی قفسه‌ها چسبانده شود ； روی قفس مخازن اکسیژن و استیلن، باید تابلوی «ممنوعیت سیگار کشیدن» نصب شود و آتش‌نشانی نیز در دسترس باشد. 　　　　۲. بطری‌های خالی و پر باید از یکدیگر تفکیک شوند؛ برای آن‌ها تابلوهای شناسایی نصب گردد و با استفاده از دو زنجیر فولادی یا طناب، بطری‌های خالی و پر از یکدیگر جدا شوند. 　　　　۳. استفاده از مخزن گاز بدون نصب شیر کاهش فشار. 　　　　۴. حمل بطری‌های گاز باید با واگن‌های تخصصی انجام شود؛ در مواردی که شرایط جاده برای استفاده از واگن‌ها مناسب نیست، باید آن‌ها را توسط دو نفر حمل کرد و نباید توسط یک نفر روی شانه حمل شوند. 　　　　۵. مخزن گاز باید به صورت عمودی قرار گیرد و با زنجیر یا طناب، مخزن به ثابت‌کننده‌ها به خوبی بسته شود؛ بستن باید در ناحیه میانی و بالایی مخزن انجام شود، نه در دهانه مخزن. 　　　　۶. بطری‌های اکسیژن و بطری‌های استیلن، تا حد امکان باید در فاصله ۶ متری یکدیگر و در فاصله ۱۰ متری منابع آتش قرار گیرند. 　　　　۷. رنگ باید در انبار مخصوص مواد شیمیایی نگهداری شود؛ روی در ورودی انبار، نام محصول، نشانه‌های هشداردهنده آتش‌سوزی و اطلاعات MSDS قرار داده شده و باید آتش‌نشان نیز در آنجا موجود باشد. 　　　　۸. رنگ‌هایی که روزانه در محل کار استفاده می‌شوند، باید در فاصله‌ای دور از نقاطی که عملیات آتش‌زایی در آن‌ها انجام می‌شود، نگهداری شوند؛ همچنین باید با نوارهای هشداردهنده احاطه شوند و بر روی آن‌ها نام محصول، نشانه‌های هشداردهنده آتش‌سوزی و اطلاعات MSDS نوشته شود. همچنین باید آتش‌نشانی در دسترس باشد؛ و در پایان ساعات کاری، این رنگ‌ها باید به انبارهای مخصوص مواد شیمیایی منتقل شوند. 　　　　۹. در محل، سطل‌های رنگ و سایر ظروف حاوی مواد شیمیایی باید به موقع با درپوش بسته شوند؛ همچنین، این ظروف باید هر روز به انبار مواد شیمیایی برگردانده شوند. در محل، وجود سطل‌ها یا بطری‌های خالی مواد شیمیایی ممنوع است. 　　　　۱۰. هنگامی که سطل رنگ برای مقاصد دیگری مانند نگهداری پین‌ها، بولت‌ها، آب یا جمع‌آوری زباله استفاده می‌شود، باید رنگ باقی‌مانده در سطل کاملاً تمیز شود و نشانه‌های ضدآتش نیز از روی آن پاک یا پوشانده شوند. همچنین باید نشانه‌هایی مانند «سطل ابزار» یا «سطل زباله» روی آن قرار داده شود. 　　　　۱۱. الوارها و قالب‌هایی که برای استفاده در محل حمل می‌شوند، نباید دارای میخ باشند؛ لازم است میخ‌ها از آن‌ها خارج شوند. 　　　　۱۲. الگوها و تخته‌های چوبی باید در محل کار، به صورت مرتب و در قالب انبوه‌های منظم قرار گیرند. 　　　　۱۳. قالب‌ها و تخته‌های چوبی حذف‌شده باید یکی‌یکی برداشته شوند، میخ‌های روی آن‌ها جدا گردند و به طور مرتب چیده شوند ； و به موقع از محل خارج شود. 　　　　۱۴. مواد شیمیایی باید در انبارهای مخصوص مواد شیمیایی نگهداری شوند؛ روی در ورودی انبار، نام مواد و اطلاعات MSDS نصب شده است. 　　　　۱۵. مواد شیمیایی مورد استفاده روزانه در محل، با نوارهای هشداردهنده محصور شده و بر روی آن‌ها نام و اطلاعات MSDS قرار داده می‌شود؛ همچنین، در پایان ساعات کاری، باید این مواد به انبارهای مخصوص برگردانده شوند. 　　　　۱۶. ظروف حاوی مواد شیمیایی باید دارای درپوش باشند؛ این قانون حتی برای سطل‌های خالی نیز صادق است. ۱۷. حمل و نگهداری مواد شیمیایی باید مطابق با الزامات MSDS انجام شود؛ قرار دادن اسیدها و بازها در کنار یکدیگر ممنوع است ； هنگام حمل و نقل خودرو، مواد شیمیایی باید به طور محکم قرار داده شوند؛ نباید روی هم چیده شوند. همچنین باید بررسی شود که آیا درپوش ظروف بسته شده است یا خیر. 　　　　۱۸. مواد شیمیایی باید در ظروف حفاظتی دوم نگهداری شوند تا از ریختن جلوگیری شود؛ قرار دادن مستقیم ظروف مواد شیمیایی روی زمین ممنوع است. 　　　　۱۹. هر گروه باید مواد را به‌طور مرتب قرار دهند و زباله‌ها را به‌موقع پاک کنند. 　　　　یازدهم، فضاهای محدود: ۱. تمام فضاهای محدود باید دارای تابلویی با نوشته «فضای محدود؛ ورود بدون اجازه ممنوع» باشند؛ همچنین ورودی‌های آن‌ها باید بسته شده و با نوار بسته‌بندی مسدود گردند. 　　　　۲. مجوز کار، فرم ثبت آزمایش گازها و فرم ثبت ورود و خروج افراد باید در ورودی فضاهای محدود آویزان شوند. 　　　　۳. فضاهای محدود نیاز به تهویه، آزمایش گازها با نتیجه مثبت و روشنایی ۱۲ ولت دارند. 　　　　۴. افراد واردکننده و ناظران باید آموزش ورود به فضاهای محدود را گذرانده باشند و برچسب را روی کلاه ایمنی خود بچسبانند. 　　　　۵. در ورودی فضاهای محدود، باید تجهیزات نجاتی مانند پایه‌های سه‌پایه، طناب‌های کششی و غیره نصب شود؛ یک سر طناب نجات در خارج از فضای محدود ثابت می‌شود و سر دیگر آن به کمربند ایمنی فرد واردکننده متصل می‌گردد. 　　　　۶. سیم‌های ورودی باید از فلز عایق‌بندی شده و به شکل مرتبی آویزان شوند تا از سرخوردن افراد جلوگیری گردد. 　　　　۷. ناظر باید جلیقه بازتابنده بپوشد؛ بدون نظارت ناظر، کار در فضاهای محدود ممنوع است.