رابطه چای با سرطان، واقعاً شگفت‌انگیز است

Thread Content

آخرین بار، این پست توسط PU3618988 در تاریخ ۶-۹-۲۰۱۶ ساعت ۱۶:۳۹ ویرایش شد. چند دهه پس از انفجار بمب اتمی در هیروشیما، ژاپن، در سال ۱۹۴۵، ادارات آماری مربوطه در ژاپن متوجه شدند که در میان افرادی که میزان بروز سرطان در آن‌ها پایین بود، کشاورزان چای و کسانی که به نوشیدن چای علاقه زیادی داشتند، در تعداد زیادی حضور داشتند. در بررسی‌های انجام شده درباره طول عمر افراد صدساله، مشخص شد که چهل درصد از آن‌ها راز طول عمر خود را علاقه شدیدشان به نوشیدن چای در تمام طول زندگی می‌دانند؛ همچنین، هشتاد درصد از آن‌ها عادت به نوشیدن چای دارند. آزمایش‌های ضدأکسیدانی نشان داده‌اند که یک فنجان چای، یعنی ۳۰۰ میلی‌لیتر، دارای خواص ضدأکسیدانی معادل یک و نیم بطری شراب قرمز، معادل ۱۲ بطری شراب سفید، معادل ۱۲ فنجان آبجو، معادل ۴ عدد سیب، معادل ۵ عدد پیاز، و معادل ۷ فنجان آب پرتقال تازه است. بر اساس نتایج آزمایش‌های پژوهشگران ژاپنی، اثر ضدپیری تانن‌های چای، ۱۸ برابر قوی‌تر از ویتامین E است. دانشمندان بریتانیایی و آمریکایی در مجله «آلرژی و ایمونولوژی بالینی» گزارش داده‌اند که ترکیبات پلی‌فنولی EGCG موجود در چای، می‌تواند به طور مؤثر از گسترش ویروس ایدز در بدن جلوگیری کند؛ پس از ایجاد ایمنی، ویروس ایدز دیگر فرصتی برای نزدیک شدن به بدن نخواهد داشت. بیش از چهار هزار مقاله علمی منتشرشده توسط نهادهای معتبر درباره «خواص ضدسرطانی چای»، نشان داده‌اند که EGCG، جزء اصلی فنول‌های موجود در چای، همچنان دشمن اصلی تقریباً تمام انواع سرطان‌هاست؛ به‌ویژه در درمان سرطان رحم، پوست، ریه، روده بزرگ، پروستات، کبد، کلیه و سینه، اثرات بسیار مؤثری دارد. همچنین مطالعات نشان داده‌اند که مصرف چای همزمان با داروهای درمان سرطان، می‌تواند اثربخشی این داروها را افزایش دهد. ژاپن در سال ۱۹۹۹ یک برنامه دومرحله‌ای با عنوان «پیشگیری از سرطان در میان تمامی مردم از طریق نوشیدن چای» را آغاز کرد؛ در این برنامه، ۸۵۲۲ نفر مورد بررسی قرار گرفتند و پیگیری آن‌ها به مدت ۱۰ سال ادامه داشت. از میان این افراد، ۴۱۹ نفر مبتلا به سرطان بودند. زنانی که عادت به نوشیدن چای داشتند، حدود ۷ سال دیرتر نسبت به کسانی که چای نمی‌نوشیدند، به سرطان مبتلا شدند؛ در مردان نیز این تأخیر ۳.۲ سال بود. داده‌های منتشرشده توسط مراکز ملی سرطان ژاپن، دانشگاه کیس وسترن رزرفورد در ایالات متحده، دانشگاه فناوری کوئینزلند در استرالیا و سایر مؤسسات درباره «مطالعات مربوط به چای سبز و بیماری سرطان پروستات» نشان می‌دهد که مردانی که به طور مداوم چای سبز می‌نوشند، نرخ ابتلا در آن‌ها ۶۰ درصد یا بیشتر کمتر است. پژوهشگران دانشگاه ملی سنگاپور، به مدت ۱۲ سال، ۶۳٬۲۵۷ نفر از چینی‌تبارهای سنگاپوری در سنین ۴۵ تا ۷۵ سال را تحت پایش قرار دادند. مشخص شد که در مقایسه با افرادی که عادت به نوشیدن چای ندارند، احتمال ابتلا به بیماری پارکینسون در افراد مسنی که به طور مداوم چای قهوه‌ای می‌نوشند، ۷۱٪ کاهش یافته است. در حال حاضر، در سراسر جهان بیش از ۱۶۰ کشور وجود دارد که حدود ۳ میلیارد نفر در آن‌ها عاشق نوشیدن چای هستند؛ چین بزرگترین تولیدکننده چای در جهان است، اما رتبه کشورهایی که بیشترین میزان چای مصرف می‌کنند به این صورت است: ترکیه، ایرلند، بریتانیا، روسیه، مراکش، نیوزیلند، مصر، لهستان، ژاپن، عربستان سعودی، آفریقای جنوبی، هلند، استرالیا، شیلی، امارات متحده عربی، آلمان، چین، اوکراین، چین... (رتبه کشورها بر اساس میزان مصرف چای در سال و به واحد پوند). پژوهشگران دانشگاه پزشکی و داروسازی فوکویاما در ژاپن دریافتند که ۱۳۰۰ بیمار مبتلا به دیابت، به مدت نیم سال چای تهیه‌شده از آب سرد نوشیدند؛ در نتیجه، ۸۲٪ از این بیماران دچار کاهش قابل توجهی در علائم بیماری شدند و حدود ۹٪ از آن‌ها دارای سطح قند خون کاملاً طبیعی شدند. نیازی به رژیم غذایی یا ورزش نیست؛ کافی است روزانه ۸ تا ۱۰ گرم چای بنوشید. در عرض ۱۲ هفته، تنها با اثرات خود چای، حدود ۳ کیلوگرم چربی کاهش خواهد یافت. در ژاپن، اروپا و آمریکا، **در میان تمام محصولات کاهش وزن، محصولات چای در رتبه اول قرار دارند.** گروه تحقیقات پزشکی دانشگاه شووا در ژاپن، ۱۰٬۰۰۰ عدد باکتری ای‌کولایی بسیار سمی O-157 را در محلول پولیفنول‌های چایی قرار دادند؛ غلظت این محلول، یک بیستم غلظت چای معمولی بود و در ۱ میلی‌لیتر از آن حل شده بود. پس از پنج ساعت، تمام باکتری‌ها نابود شدند و هیچ‌کدام باقی نماند. تقریباً تمام بیماری‌های بدن انسان در بدن‌هایی با محیط اسیدی ایجاد می‌شوند، در حالی که تقریباً تمام ویروس‌ها نمی‌توانند در بدن‌هایی با محیط قلیایی ضعیف زنده بمانند. کارشناسان می‌گویند تنها با تغییر ساختار بدنی، می‌توان از بروز بیماری‌ها جلوگیری کرد. مواد غذایی با قلیاییت بالا که در زندگی روزمره رایج هستند، شامل چای، انگور، جلبک دریایی و غیره می‌باشند. نوشیدن چای، به طرز نامفهومی شما را خوشحال می‌کند. آمینواسیدهای موجود در چای، ترشح فراوان دوپامین را تحریک می‌کنند؛ دوپامین نیز ماده‌ای است که بر احساسات، لذت، میل جنسی و وابستگی‌های انسان تأثیر می‌گذارد. لذت نوشیدن چای، خودبه‌خودی است و تحت کنترل اراده قرار ندارد.