«ده دقت و ده سهل‌انگاری» در ایمنی تولید، خیلی واقع‌گرایانه است!

Thread Content

آخرین بار، این پست توسط wang*nhua77020 در تاریخ ۷-۹-۲۰۱۶ ساعت ۰۶:۱۵ ویرایش شد. «ده نکته مربوط به ایمنی تولید: ده نکته مهم و ده نکته کم‌اهمیت»، واقعاً جالب است! فشار، می‌تواند باعث ایجاد استرس، انگیزه و انرژی در انسان شود ； سونگ، هر کاری انجام دهد حواسش پرت می‌شود و حتی کمی عقب می‌ماند؛ این امر باعث آسیب به دیگران، خودش و کارها می‌شود، فرصت‌ها را از دست می‌دهد و منجر به پیامدهای جدی می‌گردد. دقت، پیش‌شرط، کلید و پایهٔ انجام امن کار است ； شل و بی‌نظم، مانند شن‌های پراکنده؛ انجام کارهای ایمنی در چنین شرایطی تنها یک حرف بی‌معنی است. نویسنده از طریق تحلیل استقرایی، مشکلات «ده مورد از سختگیری و شلی» در کارهای ایمنی را شناسایی کرده است و امیدوار است همکاران عزیز از آن به عنوان درسی برای خود استفاده کنند. ۰۱**نهادهای نظارتی با جدیت عمل می‌کنند، اما برخی از مدیران شرکت‌ها تنها به فکر پاسخگویی به بازرسی‌ها هستند.** آگاهی نهادهای مسئول در زمینه ایمنی تولید در شرکت‌ها، نیازمند تقویت فوری است. بسیاری از شرکت‌ها دچار مشکل تمرکز بیش از حد بر تولید و کم‌توجهی به ایمنی هستند؛ فعالیت‌های مربوط به ایمنی تولید تنها در حد سخنان و اسناد باقی می‌ماند. اجرای اصول و سیاست‌های مربوط به ایمنی تولید، در «مرحله آخر» یعنی در واحدهای تولیدی، دچار مشکل می‌شود. ۰۲: فشار در بخش بالا زیاد و در بخش پایین کم است؛ این فشار به تدریج کاهش می‌یابد. اما در برخی شرکت‌ها، در زمینه مدیریت ایمنی، شاهد کاهش تدریجی در اجرای تدابیر لازم هستیم؛ تصمیمات و الزامات مربوط به ایمنی تولید، در حین اجرای آن‌ها در سطوح مختلف، به شدت کاهش می‌یابد. اگر همه، از جمله مسئولان اصلی، رهبران مسئول، رؤسای بخش‌ها، سرپرستان گروه‌ها و کارکنان خط مقدم، کارها را با نمره ۹۰ انجام دهند، قدرت اجرایی در زمینه ایمنی کار به تدریج کاهش خواهد یافت؛ در نتیجه، نمره نهایی کمتر از حد لازم خواهد بود (۵۹.۰۴۹) و حوادث و مشکلات جدی رخ خواهد داد. ۰۳: پیش از بازرسی‌ها، اقدامات به طور جدی انجام می‌شود؛ اما پس از بازرسی‌ها، تلاش‌ها کاهش می‌یابد. شرکت‌ها برای مقابله با بازرسی‌های ایمنی، تلاش زیادی در زمینه توسعه زیرساخت‌های فیزیکی و نرم‌افزاری کرده‌اند و دستاوردهای قابل توجهی کسب کرده‌اند. اما پس از بررسی‌های ایمنی، وقتی فکر می‌شود که مشکلی وجود ندارد و می‌توان نفس راحتی کشید، بی‌احتیاطی در کارهای تولیدی منجر به وقوع حوادث می‌شود. بنابراین، مدیران امنیتی باید ذهنی هوشیار داشته باشند و چه قبل و چه بعد از بازرسی، از اقدامات لازم برای حفظ امنیت غفلت نکنند؛ به گونه‌ای که چه در زمان بازرسی و چه بدون آن، کارهای مربوط به امنیت به یک شکل انجام شود. پس از وقوع حادثه، سختگیری می‌شود؛ در زمان عدم وقوع حادثه، شرایط نرم‌تر است. پس از وقوع هرگونه حادثه کوچک در شرکت، بر اساس اصل «چهار عدم»، تحقیقات لازم انجام می‌شود؛ کل کارکنان نیز از این تجربیات درس می‌گیرند و آگاهی آن‌ها در زمینه ایمنی افزایش می‌یابد؛ در نتیجه، تعداد حوادث به طور قابل توجهی کاهش می‌یابد. اما با گذشت زمان، درس‌های حاصل از حوادث فراموش می‌شود، رفتارهای نادرست برخی کارکنان دوباره ظاهر می‌گردد و احتمال وقوع حوادث افزایش می‌یابد. بنابراین، تبلیغات ایمنی، آموزش و پرورش، و مدیریت ایمنی را نمی‌توان حتی برای یک لحظه نیز نادیده گرفت. شکلاً، استانداردهای مربوط به مدیریت امنیت در برخی شرکت‌ها بسیار سختگیرانه است؛ اما در واقع، این استانداردها چندان رعایت نمی‌شوند. به عنوان مثال، برخی از شعارهای ایمنی در سراسر محل نصب می‌شوند و همچنین گزارش‌هایی از فعالیت‌های ایمنی تهیه می‌گردد تا برای بازرسی‌های مقامات بالاتر آماده شود. اما در واقع، مدیریت امنیتی به هم ریخته است و نقض قوانین و مقررات بسیار شایع است. ماه ایمنی با جدیت پیگیری می‌شود، اما در سایر اوقات کمتر توجه می‌گردد. در «ماه ایمنی سالانه»، واحدهای مختلف فعالیت‌های مختلفی مانند بازرسی‌های ایمنی، برنامه‌های آموزشی و تمرینات مربوط به مقابله با حوادث را انجام می‌دهند. در نتیجه، آگاهی کارکنان در زمینه ایمنی افزایش یافته، مهارت‌های ایمنی و توانایی‌های آن‌ها در جلوگیری از حوادث تقویت شده، پایه‌های ایمنی سازمان‌ها مستحکم‌تر شده و سطح مدیریت ایمنی نیز به طور مداوم بهبود یافته است. “«ماه ایمنی تولید» نقش لازم خود را ایفا کرد. بلافاصله پس از پایان ماه ایمنی کار، باید آرامش را رها کرد و هرگز نباید فکر کرد که با یک بار تلاش همه چیز حل شده و مشکلات از بین رفته‌اند. بی‌دقتی، بزرگترین مانع در حفظ ایمنی است. برای حفظ وضعیت خوب ایمنی در کسب‌وکارها، نیاز به تلاش‌های مداوم وجود دارد؛ راه‌حل تمام مشکلات، از طریق یک ماه «ماه ایمنی» امکان‌پذیر نیست. ۰۷: پاداش‌ها باید جدی گرفته شوند و مجازات‌ها سبک. مهم‌ترین نکته در مورد پاداش و مجازات، اجرای دقیق آن‌هاست؛ هر زمان که لازم باشد پاداش داده شود یا مجازات اعمال گردد. تنها به این ترتیب است که پاداش‌ها و جریمه‌ها می‌توانند واقعاً به ابزارهای مؤثری برای مدیریت ایمنی تبدیل شوند؛ اما گاهی اوقات تعادل کاملاً از بین می‌رود. معمولاً، کسانی که در امور ایمنی نقش دارند، پاداش‌ها را به عنوان حقوقی که سزاوار آن هستند می‌دانند و خواستار پرداخت کامل و در زمان مقرر آن‌ها هستند؛ اما هنگامی که به دلیل نقض قوانین یا مقررات، حادثه‌ای رخ می‌دهد، آن‌ها بر عوامل عینی تأکید کرده و بهانه‌هایی برای فرار از مسئولیت جستجو می‌کنند. مدیران نیز به دلیل روابط انسانی، جرأت ندارند با جدیت اقدام کنند و مجبورند چشم‌پوشی کنند و تنها مجازات‌های نمادینی اعمال کنند تا فقط ظاهر کار را برطرف کنند. در واقع، چنین رویکردی تأثیرات منفی بر فرآیندهای مدیریت امنیتی خواهد داشت و به رشد منظم و سالم سازمان نیز آسیب می‌رساند. ۰۸: در شرایط بد، سختگیرانه عمل کنید و در شرایط خوب، شل‌تر رفتار کنید. در محیط کار نامناسب و با شرایط بد، این امر می‌تواند توجه مدیران، هوشیاری کارکنان و توجه مسئولان ایمنی را جلب کند تا بتوان به طور محکم و پایدار از مشکلات عبور کرد. برعکس، هنگام بهبود شرایط و ایجاد محیط تولیدی بهتر، این امر اغلب منجر به بی‌توجهی مدیران، بی‌اهمیت شمردن ایمنی توسط کارکنان مسئول این زمینه، و بی‌دقتی کارکنان می‌شود و در نتیجه «جینگ‌چو» از دست می‌رود. ۰۹: وقتی حال خوبی داریم، سفت هستیم؛ وقتی حال بدی داریم، شل می‌شویم. هر کسی گاهی دچار نوسانات عاطفی می‌شود، اما خوب یا بد بودن حالات عاطفی نباید بر کار تأثیر بگذارد. اما برخی افراد در زمان خوشحالی، مسئولیت‌پذیری بالایی دارند و به کارهای ایمنی نیز توجه زیادی می‌کنند؛ اما وقتی حالشان بد می‌شود، کارایی‌شان پایین می‌آید، مسئولیت‌پذیری‌شان کاهش می‌یابد و آگاهی آن‌ها نسبت به مسائل ایمنی کمتر می‌شود، در نتیجه به راحتی دچار اشتباه می‌شوند. ۱۰. تمرکز بر بهره‌وری، اما غفلت از آگاهی ایمنی؛ هدف اصلی یک شرکت، کسب حداکثر سود است؛ برخی از شرکت‌ها به طور تک‌جانبه به دنبال کارایی اقتصادی هستند و سرمایه‌گذاری در مدیریت ایمنی را نادیده می‌گیرند. برخی از شرکت‌ها از تجهیزات ایمنی لازم نیز صرفه‌جویی می‌کنند؛ همچنین تجهیزاتی که باید مدت‌ها پیش از خطوط تولید حذف شده باشند، همچنان در حال کار هستند. این پدیده‌ها خطرات ایمنی را افزایش می‌دهند. تأکید اینجا بر این نیست که همه چیز را خطرناک در نظر بگیریم و مردم را نگران کنیم، بلکه منظور این است که از نظر فکری به آن اهمیت دهیم تا کار با دقت و نظم انجام شود، بدون هیچ بی‌نظمی. باید همواره و در همه جا، روی ایمنی تولید تمرکز کرد؛ کارهای مربوط به ایمنی تولید باید مانند پیچیدن پیچ‌ها انجام شود، به گونه‌ای که هر حلقه به حلقه دیگر متصل باشد و بدون کوچکترین سهل‌انگاری. با استفاده از توانایی‌های فردی، نباید به خطرات و نقاط ضعف فرصت داد تا از آن‌ها سوءاستفاده شود؛ بنابراین باید سد ایمنی تولید را محکم بسازیم.