مشکلات لوله‌های فشاری

Thread Content

تعریف لوله‌های فشاری: لوله‌های فشاری، دستگاه‌های لوله‌ای هستند که از فشار مشخصی برای انتقال گازها یا مایعات استفاده می‌کنند. محدوده این لوله‌ها شامل لوله‌هایی است که حداکثر فشار کاری آن‌ها برابر یا بیشتر از ۰.۱ مگاپاسکال (فشار ابسولوت) باشد؛ محیط درون لوله نیز می‌تواند گاز، گاز مایع، بخار، یا مایعات قابل اشتعال، منفجره، سمی، خورنده باشد؛ همچنین دیامتر نامی این لوله‌ها باید برابر یا بیشتر از ۵۰ میلی‌متر باشد. به لوله‌ها و بدنه تجهیزاتی که گازهای غیرسمی، غیرقابل اشتعال و غیرخورنده را منتقل می‌کنند و قطر نامی آن‌ها کمتر از ۱۵۰ میلی‌متر و فشار کاری حداکثری آن‌ها کمتر از ۱.۶ مگاپاسکال (فشار ابسولوت) است، معافیت داده می‌شود. در این میان، نظارت و مدیریت ایمنی لوله‌های حمل نفت و گاز نیز باید مطابق با قوانین و مقرراتی مانند «قانون ایمنی تولید» و «قانون حفاظت از لوله‌های حمل نفت و گاز» اجرا شود. بخشی که با فونت قرمز نوشته شده است، را می‌توان این‌گونه درک کرد: ۱. برای مایعاتی که دمای کاری آن‌ها بالاتر از نقطه جوش استانداردشان نیست، اما به شرطی که قابل اشتعال، منفجره، سمی یا خورنده باشند (یعنی مایع باشند)، لوله‌هایی که قطر نامی آن‌ها بزرگتر یا مساوی ۵۰ میلی‌متر باشد، نیز می‌توانند لوله‌های تحت فشار محسوب شوند ； ۲. لوله‌هایی که دمای کاری حداکثر آن‌ها بالاتر یا مساوی نقطه جوش استاندارد باشد (صرف‌نظر از اینکه سمی باشند یا نه، و صرف‌نظر از اینکه قابل اشتعال باشند یا خیر)، و قطر نامی آن‌ها بالاتر یا مساوی ۵۰ میلی‌متر باشد. نمی‌دانم، درک من درست است یا نه؟ لطفاً کسانی که تخصص دارند، راهنمایی کنند. زیرا تعریف مخازن فشاری برای محیط‌های کاری، گازها و گازهای مایع‌شده‌ای است که حداکثر فشار کاری آن‌ها بزرگتر یا مساوی ۰.۱ MPa (فشار ابسولوت) باشد، و همچنین مایعاتی که دمای کاری حداکثری آن‌ها بزرگتر یا مساوی نقطه جوش استانداردشان باشد. به وضوح بیان شده است که هر محیط مایعی که دمای حداکثر آن کمتر از نقطه جوش استاندارد باشد، یک مخزن فشاری محسوب نمی‌شود. بنابراین، تعریف لوله‌های تحت فشار کمی مبهم شده است.