اجرای ودیعه ریسک ایمنی تولید در شرکتها
Thread Content
ودیعه ریسک ایمنی تولید در شرکتها برای چه منظوری است؟ منظور این نیست که حقوق کارمندان را کم کرده و سپس دوباره آن را برگردانند، درست است؟ مزایا و معایب چیست؟ در شرکتها چطور پیش میرود؟ از همگی دعوت میشود تا بحث کنند
روش ما این است که کارکنان مبلغ مشخصی به عنوان ودیعه برای پوشش ریسکهای ایمنی پرداخت کنند؛ در صورتی که هر ماه فعالیتها به شکل ایمن انجام شود و فرد هیچ تخلف جدیای نداشته باشد، این مبلغ با نسبت یک به یک به آنها پرداخت خواهد شد. همچنین، واحد مربوطه باید سیستم ارزیابی دقیقی تدوین کند.
واحد ما سیستم ارزیابی سالانه بر اساس وثیقه ریسکهای ایمنی را در پیش گرفته است و در صورت رعایت الزامات، آن وثیقه پرداخت خواهد شد. چون تصادفات خیلی کم است، همه آن را یک مزیت میدانند. اجرای سیستم وثیقهگذاری برای آستینهای ایمنی قطعاً مضر نیست؛ در صورت بروز مشکل، پولی کسر خواهد شد، و حداقل این کار باعث آگاهی کارکنان میشود. اما این تنها روشی برای کنترل ریسکهای امنیتی است و تأثیر چندانی نخواهد داشت.
روشنامه موقت مدیریت ودیعه ریسک ایمنی تولید در شرکتها
به منظور تقویت آگاهی شرکتها نسبت به ایمنی تولید، اجرای مسئولیتهای مربوط به ایمنی تولید، و تضمین پیشرفت صحیح فعالیتهای امدادرسانی و کمک به مبتلایان به حوادث تولیدی، اخیراً وزارت دارایی، سازمان نظارت بر ایمنی و بانک مرکزی، «روشنامه موقت مدیریت ودیعه ریسک ایمنی تولید در شرکتها» را تدوین و منتشر کردهاند. بر اساس این مقررات، وجه ودیعه برای کاهش ریسکهای ایمنی تولید (که در ادامه به آن «ودیعه ریسک» گفته میشود)، به معنای وجوهی است که شرکتها به نام نماینده قانونی یا شرکای خود، در حسابهای ویژهای نگهداری میکنند؛ این وجوه برای مقابله با حوادث ایمنی در فرآیند تولید، کمک به مبتلایان و رسیدگی به پیامدهای آن حوادث، استفاده میشوند. ادارات نظارت بر ایمنی در سطح استان و ادارات مالی در همان سطح، باید با توجه به عواملی مانند تولید شرکتها و درآمدهای فروش، مبلغ دقیق ودیعه ریسک را تعیین کنند؛ برای شرکتهای کوچک، این مبلغ نباید کمتر از ۳۰۰ هزار یوان باشد ； شرکتهای متوسط، حداقل ۱ میلیون یوان ； شرکتهای بزرگ حداقل ۱.۵ میلیون یوان ； برای شرکتهای بسیار بزرگ، این مبلغ حداقل ۲ میلیون یوان است. مبلغ حداکثری ودیعه ریسک، اصولاً نباید از ۵ میلیون یوان فراتر رود. وزارت دارایی، **اداره کل نظارت بر ایمنی، بانک مرکزی چین: اطلاعیه درباره انتشار «روشهای موقت مدیریت وجوه وثیقهای مربوط به ریسکهای ایمنی تولید در شرکتها»، شماره دارایی/ساختمان ۳۶۹. به ادارات دارایی (بخشها) استانها، مناطق خودمختار، شهرهای تحت مدیریت مستقیم، شهرهایی که در برنامههای ویژه قرار دارند؛ ادارات نظارت بر ایمنی تولید، اداره مالی لشکر تولید و ساخت در شینجیانگ، ادارات نظارت بر ایمنی تولید، دفتر مرکزی بانک مرکزی چین در شانگهای، شعبها، بخشهای مدیریتی، و شعبات مرکزی شهرهای پایتخت استانها: به منظور تقویت آگاهی شرکتها نسبت به ایمنی تولید، اجرای مسئولیتهای مربوط به ایمنی تولید، و تضمین انجام به موقع عملیاتهای امدادرسانی در صورت بروز حوادث تولیدی، بر اساس «تصمیم شورای دولت درباره تقویت بیشتر فعالیتهای مربوط به ایمنی تولید» (شماره ۲)، وزارت دارایی، اداره کل نظارت بر ایمنی و بانک مرکزی چین، روشهای موقت مدیریت وجوه وثیقهای مربوط به ریسکهای ایمنی تولید در شرکتها را تدوین کردهاند؛ این روشها اکنون منتشر میشوند و لطفاً مطابق با آنها عمل کنید. پیوست: روشنامه موقت مدیریت ودیعه ریسک ایمنی تولید در شرکتها، وزارت دارایی **اداره کل نظارت بر ایمنی، بانک مرکزی چین، ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۶
روشنامه موقت مدیریت ودیعه ریسک ایمنی تولید در شرکتها
فصل اول: مقررات کلی
ماده ۱: این روشنامه با هدف تقویت آگاهی شرکتها نسبت به ایمنی تولید، اجرای مسئولیتهای مربوط به ایمنی تولید، تنظیم مدیریت ودیعه ریسک ایمنی تولید، و تضمین پیشرفت صحیح فعالیتهای امدادرسانی و نجات در حوادث تولیدی، بر اساس «تصمیم شورای دولت در خصوص تقویت بیشتر فعالیتهای مربوط به ایمنی تولید» (شماره ۲ دولت)، تدوین شده است. ماده دوم: منظور از شرکتها در این روش، شرکتهایی هستند که در صنایع یا حوزههایی مانند معادن (به جز معادن زغالسنگ)، حمل و نقل، ساختوساز، مواد خطرناک، فروش مواد منفجره و آتشبازی، فعالیتهای تولیدی و تجاری انجام میدهند. وجه ودیعه ریسک ایمنی تولید، که در این روش به آن اشاره شده است (به اختصار: وجه ودیعه ریسک)، به معنای وجوهی است که یک شرکت، به نام نماینده قانونی یا شرکای خود، در حسابهای ویژهای نگهداری میکند؛ این وجوه برای مقابله با حوادث ایمنی در فرآیند تولید، کمک در بحرانها و مدیریت پسلرزههای آنها، به کار میروند. ۳ فصل دوم: نگهداری ودیعه ریسک؛ ماده سوم: ادارات نظارت بر ایمنی تولید در استانها، مناطق خودمختار، شهرهای تحت مدیریت مستقیم دولت مرکزی و شهرهایی که به طور جداگانه برنامهریزی میشوند (که در ادامه به عنوان «ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استان» شناخته میشوند)، همچنین ادارات مالی در همان سطح، بر اساس استانداردهای زیر و با توجه به مقیاس فعالیتهای تولیدی شرکتها و ویژگیهای صنعت مربوطه، و با در نظر گرفتن عواملی مانند حجم تولید، تعداد کارکنان و درآمد حاصل از فروش، مبلغ دقیق ودیعه لازم را تعیین میکنند: (الف) برای شرکتهای کوچک، مبلغ ودیعه باید حداقل ۳۰۰ هزار یوان چینی باشد (بدون احتساب ۳۰۰ هزار یوان) ； (۲) مبلغ ذخیره شرکتهای متوسط، حداقل ۱ میلیون یوان چینی باشد (بدون احتساب ۱ میلیون یوان) ； (۳) مبلغ ذخیره شرکتهای بزرگ حداقل ۱.۵ میلیون یوان چینی است (شامل ۱.۵ میلیون یوان نمیشود) ； (۴) مبلغ ذخیره شرکتهای بسیار بزرگ، حداقل ۲ میلیون یوان چینی است (شامل ۲ میلیون یوان نمیشود). مبلغ ودیعه ریسک، بهطور کلی نباید از ۵ میلیون یوان بیشتر باشد. معیارهای تقسیمبندی اندازه شرکتها بر اساس **مقررات یکپارچه** اجرا میشود. ماده چهارم: پیش از اجرای این روش، در صورتی که استانداردهای تعیینشده توسط ارگانهای مربوطه در سطح استان برای نگهداری ودیعههای ریسک، بالاتر از استانداردهای مقرر در این روش باشد، همچنان باید طبق استانداردهای قبلی عمل شود و این موضوع طبق رویههای مقرر به ارگانهای مربوطه گزارش شود. ماده پنجم: ودیعه ریسک طبق مقررات زیر نگهداری میشود: (الف) ودیعه ریسک توسط شرکت، به موقع و به میزان کامل، نگهداری میگردد. شرکتها نمیتوانند به دلایلی مانند تغییر نماینده قانونی یا شرکای شرکت، تعطیلی برای بازسازی و غیره، مبلغ ودیعه ریسک را با تأخیر پرداخت کنند، یا مقدار کمتری از آن را پرداخت کنند یا اصلاً آن را پرداخت نکنند؛ همچنین نمیتوانند به هیچ شکلی این هزینه را بین کارکنان تقسیم کنند. (۲) میزان ودیعه پوشش ریسک توسط ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استان، شهر و شهرستان و همچنین ادارات مالی در همان سطح تعیین و ابلاغ میشود. (۳) ودیعه ریسک در حسابی جداگانه مدیریت میشود. شرکتها باید یک حساب ویژه برای وجوه تضمینی مربوط به ریسکها، نزد بانکهایی که توسط ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استان و همچنین ادارات مالی در همان سطح، برای این منظور انتخاب شدهاند (که در ادامه «بانکهای واسط» نامیده میشوند)، ایجاد کنند؛ همچنین باید ظرف ۱ ماه پس از دریافت اطلاعیه مربوطه، مبلغ وجوه تضمینی را یکباره در حساب ویژه مذکور در بانکهای واسط واریز کنند ； شرکتها میتوانند در چارچوب محدوده استفاده از ودیعه ریسک مندرج در این روش، طبق **مقررات مربوط به مدیریت نقدینگی، از طریق این حساب نقدینگی برداشت کنند. (۴) روشهای نظارتی خاص بر وجوه حساب ودیعه ریسک، توسط ادارات نظارت بر ایمنی در سطح استان و ادارات مالی همان سطح، با هم تدوین میشود. ماده ششم: شرکتهای ساختمانی و حملونقلی که فعالیت خود را در چند استان (مناطق خودمختار، شهرهای تحت مدیریت مستقیم دولت، شهرهای با برنامه ویژه)، شهرها یا شهرستانها (مناطق) انجام میدهند، در صورتی که مبلغ ودیعه ریسک را در محل ثبتنام شرکت پرداخته و بتوانند مدرک معتبری از آن ارائه دهند، نیازی به پرداخت مجدد این ودیعه نیست. ۴ فصل سوم: استفاده از ودیعه ریسک؛ ماده هفتم: حوزههای استفاده از ودیعه ریسک شرکت عبارتند از: (الف) هزینههای مربوط به عملیات نجات و کمک در پی حوادث ایمنی تولیدی در آن شرکت ； (۲) هزینههایی که مستقیماً برای رسیدگی به پیامدهای حوادث ایمنی تولیدی در این شرکت متحمل میشود. ماده هشتم: هزینههای مربوط به عملیات نجات، کمک در برابر فجایع و رسیدگی به پیامدهای حوادث تولیدی، کاملاً توسط شرکت تأمین میشود. در اصل، شرکت باید ابتدا این هزینهها را پرداخت کند؛ در صورتی که واقعاً نیاز به استفاده از وجوه موجود در حساب ودیعه ریسک باشد، با تأیید اداره نظارت بر ایمنی تولید و اداره مالی در سطح مشابه، بانک نماینده مربوطه مراحل لازم را انجام خواهد داد. ماده نهم: در صورت وقوع یکی از موارد زیر، ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استان، شهر و شهرستان، همچنین ادارات مالی در همان سطح، میتوانند بسته به نیازهای مربوط به عملیات امدادرسانی، کمک به مناطق آسیبدیده و رفع پیامدهای حوادث تولیدی، بخشی یا کل وجوه ودیعه ریسک را به عنوان منابع مالی برای این منظور استفاده کنند: (۱) فرار مسئولان شرکت پس از وقوع حادثه تولیدی ； (۲) شرکتهایی که پس از وقوع حوادث ایمنی تولید، در مدت زمان مقرر به طور فعال مسئولیت خود را بر عهده نگیرند و هزینههای امدادرسانی، نجات و مراحل پس از حادثه را پرداخت نکنند. فصل چهارم: مدیریت ودیعههای ریسکی
ماده دهم: ودیعههای ریسکی تحت مدیریت سطحی انجام میشود و وزارتخانههای نظارت بر ایمنی تولید در سطح استان، شهر و شهرستان، همراه با ادارات مالی در همان سطح، بر اساس اصل منطقهای، مسئولیت آن را به اشتراک دارند. مبلغ ودیعه ریسک شرکتهای تحت مدیریت مرکزی، پس از تعیین توسط ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استان و ادارات مالی همان سطح، به اداره کل نظارت بر ایمنی تولید و وزارت دارایی گزارش شده و برای ثبت در آنجا ارسال میگردد. ماده یازدهم: در طول دوره فعالیت مداوم شرکت، در صورتی که در همان سال هیچ حادثه ایمنی رخ ندهد و از وجوه تضمینی برای مدیریت ریسک استفاده نشود، این وجوه به طور خودکار به سال بعد منتقل میشوند و نیازی به افزایش مبلغ آنها در سال بعد نیست. در صورت وقوع حادثهای در زمینه ایمنی تولید و استفاده از وجوه ودیعه برای مدیریت ریسک، ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استان، شهر و شهرستان، همچنین ادارات مالی در همان سطح، باید میزان وجوه ودیعهای که شرکت باید نگه دارد را مجدداً تعیین کنند و به موقع آن را به شرکت اطلاع دهند ； شرکت باید ظرف ۱ ماه پس از ارسال اطلاعیه تأیید، مبلغ ودیعه ریسک را مطابق با استانداردهای مقرر، تکمیل کند. ماده دوازدهم: در صورت بروز تغییرات قابل توجهی در مقیاس تولید و فعالیتهای شرکت، ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استان، شهر و شهرستان، همچنین ادارات مالی در همان سطح، باید تا پایان فصل اول سال بعد، میزان وجه ودیعه ریسک مربوط به آن شرکت را تعدیل کنند؛ سپس مبلغ تفاوت ناشی از این تعدیل را به شرکت اطلاع داده و از آن خواسته شود که مبلغ ودیعه ریسک لازم را پرداخت یا دریافت کند. ماده سیزدهم: در صورتی که یک شرکت طبق قانون تعطیل شود، ورشکست شود یا به حوزههای کسبوکار دیگری منتقل گردد، پس از ارائه درخواست توسط شرکت و تأیید آن توسط ادارات نظارت بر ایمنی کار در سطح استان، شهر و شهرستان، همچنین ادارات مالی در همان سطح، شرکت میتواند از وجوه موجود در حساب ودیعه ریسک خود، مطابق با **مقررات مربوطه، به صورت مستقل استفاده کند. در صورتی که یک شرکت اقدام به انتقال مالکیت یا تغییر ساختار شرکتی خود کند، وجوه وثیقهای که برای پوشش ریسکها در نظر گرفته شدهاند، همچنان طبق این روشها مدیریت و استفاده خواهند شد. ماده چهاردهم: روشهای مالیاتی مربوط به هزینههای واقعی ودیعه ریسک، توسط وزارت دارایی و **اداره کل مالیاتها به طور جداگانه تعیین خواهد شد. مسائل خاص حسابداری، مطابق با **سیستم حسابداری** پردازش میشوند. ماده پانزدهم: ظرف ۳ ماه پس از پایان هر سال، ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استانها و ادارات مالی در همان سطح، باید گزارشی درباره وضعیت نگهداری، استفاده و مدیریت وجوه تضمینی مربوط به خطرات در آن منطقه در سال گذشته را به **اداره کل نظارت بر ایمنی تولید و وزارت دارایی ارائه دهند تا در پروندهها ثبت شود. ماده شانزدهم: ودیعه ریسک باید صرفاً برای همان منظور استفاده شود و نباید مورد سوءاستفاده قرار گیرد. در صورتی که ادارات نظارت بر ایمنی تولید، ادارات مالی در همان سطح و کارکنان آنها، مبالغ وثیقههای ریسک را به غیر منظور استفاده کنند یا دست به اقداماتی خلاف این آییننامه و قوانین و مقررات مربوطه بزنند، طبق مقررات مربوطه با آنها برخورد خواهد شد. ۶ فصل پنجم: مقررات تبعی و ویرایشها، ماده هفدهم: ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استانها و ادارات مالی در همان سطح، میتوانند بر اساس این روشها، دستورالعملهای عملی خاصی تدوین کنند. ماده هجدهم: در مورد گروههای شرکتی که جزو دامنه تعریفشده در بند اول ماده دوم این آییننامه نمیباشند، در صورتی که شرکتهای فرعی و کارخانههای موجود در آنها جزو دامنه مذکور باشند، این آییننامه به عنوان راهنما برای آنها اعمال خواهد شد. ماده نوزدهم: تفسیر این مقررات بر عهده وزارت دارایی، **اداره کل نظارت بر ایمنی تولید** و بانک مرکزی چین است. ماده بیستم: شرکتهای معدن زغالسنگ باید مطابق با مقررات مندرج در «اطلاعیه وزارت دارایی و اداره کل نظارت بر ایمنی تولید درباره ابلاغ «روشهای موقت مدیریت ودیعههای ریسک ایمنی در شرکتهای معدن زغالسنگ»» (شماره ۹۱۸) عمل کنند. ماده بیست و یکم: این آییننامه از تاریخ ۱ آگوست ۲۰۰۶ لازمالاجرا است. وزارت دارایی، **اداره کل نظارت بر ایمنی، بانک مرکزی چین: اطلاعیه درباره انتشار «روشهای موقت مدیریت ودیعههای تأمین ایمنی فعالیتهای تجاری»؛ این روشها در اصل برای شرکتها تدوین شدهاند و هدف اصلی آنها، بهبود مدیریت ایمنی در شرکتها، پوشش هزینههای مربوط به مقابله با حوادث ایمنی، کمکرسانی در زمان بحران و مدیریت پسلرزههای آن است.** ； و همچنین مانع فرار رئیس میشود ； برخی از شرکتها نیز رویکردهای مشابهی را در پیش گرفتهاند؛ هدف اصلی آنها، افزایش مسئولیتپذیری کارکنان در زمینه ایمنی و در نظر گرفتن کارهای مربوط به ایمنی به عنوان بخشی از وظایف خود است
به منظور تقویت آگاهی شرکتها نسبت به ایمنی تولید، اجرای مسئولیتهای مربوط به ایمنی تولید، و تضمین پیشرفت صحیح فعالیتهای امدادرسانی و کمک به مبتلایان به حوادث تولیدی، اخیراً وزارت دارایی، سازمان نظارت بر ایمنی و بانک مرکزی، «روشنامه موقت مدیریت ودیعه ریسک ایمنی تولید در شرکتها» را تدوین و منتشر کردهاند. بر اساس این مقررات، وجه ودیعه برای کاهش ریسکهای ایمنی تولید (که در ادامه به آن «ودیعه ریسک» گفته میشود)، به معنای وجوهی است که شرکتها به نام نماینده قانونی یا شرکای خود، در حسابهای ویژهای نگهداری میکنند؛ این وجوه برای مقابله با حوادث ایمنی در فرآیند تولید، کمک به مبتلایان و رسیدگی به پیامدهای آن حوادث، استفاده میشوند. ادارات نظارت بر ایمنی در سطح استان و ادارات مالی در همان سطح، باید با توجه به عواملی مانند تولید شرکتها و درآمدهای فروش، مبلغ دقیق ودیعه ریسک را تعیین کنند؛ برای شرکتهای کوچک، این مبلغ نباید کمتر از ۳۰۰ هزار یوان باشد ； شرکتهای متوسط، حداقل ۱ میلیون یوان ； شرکتهای بزرگ حداقل ۱.۵ میلیون یوان ； برای شرکتهای بسیار بزرگ، این مبلغ حداقل ۲ میلیون یوان است. مبلغ حداکثری ودیعه ریسک، اصولاً نباید از ۵ میلیون یوان فراتر رود. وزارت دارایی، **اداره کل نظارت بر ایمنی، بانک مرکزی چین: اطلاعیه درباره انتشار «روشهای موقت مدیریت وجوه وثیقهای مربوط به ریسکهای ایمنی تولید در شرکتها»، شماره دارایی/ساختمان ۳۶۹. به ادارات دارایی (بخشها) استانها، مناطق خودمختار، شهرهای تحت مدیریت مستقیم، شهرهایی که در برنامههای ویژه قرار دارند؛ ادارات نظارت بر ایمنی تولید، اداره مالی لشکر تولید و ساخت در شینجیانگ، ادارات نظارت بر ایمنی تولید، دفتر مرکزی بانک مرکزی چین در شانگهای، شعبها، بخشهای مدیریتی، و شعبات مرکزی شهرهای پایتخت استانها: به منظور تقویت آگاهی شرکتها نسبت به ایمنی تولید، اجرای مسئولیتهای مربوط به ایمنی تولید، و تضمین انجام به موقع عملیاتهای امدادرسانی در صورت بروز حوادث تولیدی، بر اساس «تصمیم شورای دولت درباره تقویت بیشتر فعالیتهای مربوط به ایمنی تولید» (شماره ۲)، وزارت دارایی، اداره کل نظارت بر ایمنی و بانک مرکزی چین، روشهای موقت مدیریت وجوه وثیقهای مربوط به ریسکهای ایمنی تولید در شرکتها را تدوین کردهاند؛ این روشها اکنون منتشر میشوند و لطفاً مطابق با آنها عمل کنید. پیوست: روشنامه موقت مدیریت ودیعه ریسک ایمنی تولید در شرکتها، وزارت دارایی **اداره کل نظارت بر ایمنی، بانک مرکزی چین، ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۶
روشنامه موقت مدیریت ودیعه ریسک ایمنی تولید در شرکتها
فصل اول: مقررات کلی
ماده ۱: این روشنامه با هدف تقویت آگاهی شرکتها نسبت به ایمنی تولید، اجرای مسئولیتهای مربوط به ایمنی تولید، تنظیم مدیریت ودیعه ریسک ایمنی تولید، و تضمین پیشرفت صحیح فعالیتهای امدادرسانی و نجات در حوادث تولیدی، بر اساس «تصمیم شورای دولت در خصوص تقویت بیشتر فعالیتهای مربوط به ایمنی تولید» (شماره ۲ دولت)، تدوین شده است. ماده دوم: منظور از شرکتها در این روش، شرکتهایی هستند که در صنایع یا حوزههایی مانند معادن (به جز معادن زغالسنگ)، حمل و نقل، ساختوساز، مواد خطرناک، فروش مواد منفجره و آتشبازی، فعالیتهای تولیدی و تجاری انجام میدهند. وجه ودیعه ریسک ایمنی تولید، که در این روش به آن اشاره شده است (به اختصار: وجه ودیعه ریسک)، به معنای وجوهی است که یک شرکت، به نام نماینده قانونی یا شرکای خود، در حسابهای ویژهای نگهداری میکند؛ این وجوه برای مقابله با حوادث ایمنی در فرآیند تولید، کمک در بحرانها و مدیریت پسلرزههای آنها، به کار میروند. ۳ فصل دوم: نگهداری ودیعه ریسک؛ ماده سوم: ادارات نظارت بر ایمنی تولید در استانها، مناطق خودمختار، شهرهای تحت مدیریت مستقیم دولت مرکزی و شهرهایی که به طور جداگانه برنامهریزی میشوند (که در ادامه به عنوان «ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استان» شناخته میشوند)، همچنین ادارات مالی در همان سطح، بر اساس استانداردهای زیر و با توجه به مقیاس فعالیتهای تولیدی شرکتها و ویژگیهای صنعت مربوطه، و با در نظر گرفتن عواملی مانند حجم تولید، تعداد کارکنان و درآمد حاصل از فروش، مبلغ دقیق ودیعه لازم را تعیین میکنند: (الف) برای شرکتهای کوچک، مبلغ ودیعه باید حداقل ۳۰۰ هزار یوان چینی باشد (بدون احتساب ۳۰۰ هزار یوان) ； (۲) مبلغ ذخیره شرکتهای متوسط، حداقل ۱ میلیون یوان چینی باشد (بدون احتساب ۱ میلیون یوان) ； (۳) مبلغ ذخیره شرکتهای بزرگ حداقل ۱.۵ میلیون یوان چینی است (شامل ۱.۵ میلیون یوان نمیشود) ； (۴) مبلغ ذخیره شرکتهای بسیار بزرگ، حداقل ۲ میلیون یوان چینی است (شامل ۲ میلیون یوان نمیشود). مبلغ ودیعه ریسک، بهطور کلی نباید از ۵ میلیون یوان بیشتر باشد. معیارهای تقسیمبندی اندازه شرکتها بر اساس **مقررات یکپارچه** اجرا میشود. ماده چهارم: پیش از اجرای این روش، در صورتی که استانداردهای تعیینشده توسط ارگانهای مربوطه در سطح استان برای نگهداری ودیعههای ریسک، بالاتر از استانداردهای مقرر در این روش باشد، همچنان باید طبق استانداردهای قبلی عمل شود و این موضوع طبق رویههای مقرر به ارگانهای مربوطه گزارش شود. ماده پنجم: ودیعه ریسک طبق مقررات زیر نگهداری میشود: (الف) ودیعه ریسک توسط شرکت، به موقع و به میزان کامل، نگهداری میگردد. شرکتها نمیتوانند به دلایلی مانند تغییر نماینده قانونی یا شرکای شرکت، تعطیلی برای بازسازی و غیره، مبلغ ودیعه ریسک را با تأخیر پرداخت کنند، یا مقدار کمتری از آن را پرداخت کنند یا اصلاً آن را پرداخت نکنند؛ همچنین نمیتوانند به هیچ شکلی این هزینه را بین کارکنان تقسیم کنند. (۲) میزان ودیعه پوشش ریسک توسط ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استان، شهر و شهرستان و همچنین ادارات مالی در همان سطح تعیین و ابلاغ میشود. (۳) ودیعه ریسک در حسابی جداگانه مدیریت میشود. شرکتها باید یک حساب ویژه برای وجوه تضمینی مربوط به ریسکها، نزد بانکهایی که توسط ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استان و همچنین ادارات مالی در همان سطح، برای این منظور انتخاب شدهاند (که در ادامه «بانکهای واسط» نامیده میشوند)، ایجاد کنند؛ همچنین باید ظرف ۱ ماه پس از دریافت اطلاعیه مربوطه، مبلغ وجوه تضمینی را یکباره در حساب ویژه مذکور در بانکهای واسط واریز کنند ； شرکتها میتوانند در چارچوب محدوده استفاده از ودیعه ریسک مندرج در این روش، طبق **مقررات مربوط به مدیریت نقدینگی، از طریق این حساب نقدینگی برداشت کنند. (۴) روشهای نظارتی خاص بر وجوه حساب ودیعه ریسک، توسط ادارات نظارت بر ایمنی در سطح استان و ادارات مالی همان سطح، با هم تدوین میشود. ماده ششم: شرکتهای ساختمانی و حملونقلی که فعالیت خود را در چند استان (مناطق خودمختار، شهرهای تحت مدیریت مستقیم دولت، شهرهای با برنامه ویژه)، شهرها یا شهرستانها (مناطق) انجام میدهند، در صورتی که مبلغ ودیعه ریسک را در محل ثبتنام شرکت پرداخته و بتوانند مدرک معتبری از آن ارائه دهند، نیازی به پرداخت مجدد این ودیعه نیست. ۴ فصل سوم: استفاده از ودیعه ریسک؛ ماده هفتم: حوزههای استفاده از ودیعه ریسک شرکت عبارتند از: (الف) هزینههای مربوط به عملیات نجات و کمک در پی حوادث ایمنی تولیدی در آن شرکت ； (۲) هزینههایی که مستقیماً برای رسیدگی به پیامدهای حوادث ایمنی تولیدی در این شرکت متحمل میشود. ماده هشتم: هزینههای مربوط به عملیات نجات، کمک در برابر فجایع و رسیدگی به پیامدهای حوادث تولیدی، کاملاً توسط شرکت تأمین میشود. در اصل، شرکت باید ابتدا این هزینهها را پرداخت کند؛ در صورتی که واقعاً نیاز به استفاده از وجوه موجود در حساب ودیعه ریسک باشد، با تأیید اداره نظارت بر ایمنی تولید و اداره مالی در سطح مشابه، بانک نماینده مربوطه مراحل لازم را انجام خواهد داد. ماده نهم: در صورت وقوع یکی از موارد زیر، ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استان، شهر و شهرستان، همچنین ادارات مالی در همان سطح، میتوانند بسته به نیازهای مربوط به عملیات امدادرسانی، کمک به مناطق آسیبدیده و رفع پیامدهای حوادث تولیدی، بخشی یا کل وجوه ودیعه ریسک را به عنوان منابع مالی برای این منظور استفاده کنند: (۱) فرار مسئولان شرکت پس از وقوع حادثه تولیدی ； (۲) شرکتهایی که پس از وقوع حوادث ایمنی تولید، در مدت زمان مقرر به طور فعال مسئولیت خود را بر عهده نگیرند و هزینههای امدادرسانی، نجات و مراحل پس از حادثه را پرداخت نکنند. فصل چهارم: مدیریت ودیعههای ریسکی
ماده دهم: ودیعههای ریسکی تحت مدیریت سطحی انجام میشود و وزارتخانههای نظارت بر ایمنی تولید در سطح استان، شهر و شهرستان، همراه با ادارات مالی در همان سطح، بر اساس اصل منطقهای، مسئولیت آن را به اشتراک دارند. مبلغ ودیعه ریسک شرکتهای تحت مدیریت مرکزی، پس از تعیین توسط ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استان و ادارات مالی همان سطح، به اداره کل نظارت بر ایمنی تولید و وزارت دارایی گزارش شده و برای ثبت در آنجا ارسال میگردد. ماده یازدهم: در طول دوره فعالیت مداوم شرکت، در صورتی که در همان سال هیچ حادثه ایمنی رخ ندهد و از وجوه تضمینی برای مدیریت ریسک استفاده نشود، این وجوه به طور خودکار به سال بعد منتقل میشوند و نیازی به افزایش مبلغ آنها در سال بعد نیست. در صورت وقوع حادثهای در زمینه ایمنی تولید و استفاده از وجوه ودیعه برای مدیریت ریسک، ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استان، شهر و شهرستان، همچنین ادارات مالی در همان سطح، باید میزان وجوه ودیعهای که شرکت باید نگه دارد را مجدداً تعیین کنند و به موقع آن را به شرکت اطلاع دهند ； شرکت باید ظرف ۱ ماه پس از ارسال اطلاعیه تأیید، مبلغ ودیعه ریسک را مطابق با استانداردهای مقرر، تکمیل کند. ماده دوازدهم: در صورت بروز تغییرات قابل توجهی در مقیاس تولید و فعالیتهای شرکت، ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استان، شهر و شهرستان، همچنین ادارات مالی در همان سطح، باید تا پایان فصل اول سال بعد، میزان وجه ودیعه ریسک مربوط به آن شرکت را تعدیل کنند؛ سپس مبلغ تفاوت ناشی از این تعدیل را به شرکت اطلاع داده و از آن خواسته شود که مبلغ ودیعه ریسک لازم را پرداخت یا دریافت کند. ماده سیزدهم: در صورتی که یک شرکت طبق قانون تعطیل شود، ورشکست شود یا به حوزههای کسبوکار دیگری منتقل گردد، پس از ارائه درخواست توسط شرکت و تأیید آن توسط ادارات نظارت بر ایمنی کار در سطح استان، شهر و شهرستان، همچنین ادارات مالی در همان سطح، شرکت میتواند از وجوه موجود در حساب ودیعه ریسک خود، مطابق با **مقررات مربوطه، به صورت مستقل استفاده کند. در صورتی که یک شرکت اقدام به انتقال مالکیت یا تغییر ساختار شرکتی خود کند، وجوه وثیقهای که برای پوشش ریسکها در نظر گرفته شدهاند، همچنان طبق این روشها مدیریت و استفاده خواهند شد. ماده چهاردهم: روشهای مالیاتی مربوط به هزینههای واقعی ودیعه ریسک، توسط وزارت دارایی و **اداره کل مالیاتها به طور جداگانه تعیین خواهد شد. مسائل خاص حسابداری، مطابق با **سیستم حسابداری** پردازش میشوند. ماده پانزدهم: ظرف ۳ ماه پس از پایان هر سال، ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استانها و ادارات مالی در همان سطح، باید گزارشی درباره وضعیت نگهداری، استفاده و مدیریت وجوه تضمینی مربوط به خطرات در آن منطقه در سال گذشته را به **اداره کل نظارت بر ایمنی تولید و وزارت دارایی ارائه دهند تا در پروندهها ثبت شود. ماده شانزدهم: ودیعه ریسک باید صرفاً برای همان منظور استفاده شود و نباید مورد سوءاستفاده قرار گیرد. در صورتی که ادارات نظارت بر ایمنی تولید، ادارات مالی در همان سطح و کارکنان آنها، مبالغ وثیقههای ریسک را به غیر منظور استفاده کنند یا دست به اقداماتی خلاف این آییننامه و قوانین و مقررات مربوطه بزنند، طبق مقررات مربوطه با آنها برخورد خواهد شد. ۶ فصل پنجم: مقررات تبعی و ویرایشها، ماده هفدهم: ادارات نظارت بر ایمنی تولید در سطح استانها و ادارات مالی در همان سطح، میتوانند بر اساس این روشها، دستورالعملهای عملی خاصی تدوین کنند. ماده هجدهم: در مورد گروههای شرکتی که جزو دامنه تعریفشده در بند اول ماده دوم این آییننامه نمیباشند، در صورتی که شرکتهای فرعی و کارخانههای موجود در آنها جزو دامنه مذکور باشند، این آییننامه به عنوان راهنما برای آنها اعمال خواهد شد. ماده نوزدهم: تفسیر این مقررات بر عهده وزارت دارایی، **اداره کل نظارت بر ایمنی تولید** و بانک مرکزی چین است. ماده بیستم: شرکتهای معدن زغالسنگ باید مطابق با مقررات مندرج در «اطلاعیه وزارت دارایی و اداره کل نظارت بر ایمنی تولید درباره ابلاغ «روشهای موقت مدیریت ودیعههای ریسک ایمنی در شرکتهای معدن زغالسنگ»» (شماره ۹۱۸) عمل کنند. ماده بیست و یکم: این آییننامه از تاریخ ۱ آگوست ۲۰۰۶ لازمالاجرا است. وزارت دارایی، **اداره کل نظارت بر ایمنی، بانک مرکزی چین: اطلاعیه درباره انتشار «روشهای موقت مدیریت ودیعههای تأمین ایمنی فعالیتهای تجاری»؛ این روشها در اصل برای شرکتها تدوین شدهاند و هدف اصلی آنها، بهبود مدیریت ایمنی در شرکتها، پوشش هزینههای مربوط به مقابله با حوادث ایمنی، کمکرسانی در زمان بحران و مدیریت پسلرزههای آن است.** ； و همچنین مانع فرار رئیس میشود ； برخی از شرکتها نیز رویکردهای مشابهی را در پیش گرفتهاند؛ هدف اصلی آنها، افزایش مسئولیتپذیری کارکنان در زمینه ایمنی و در نظر گرفتن کارهای مربوط به ایمنی به عنوان بخشی از وظایف خود است