در مقررات ساختمانی، درجه مقاومت در برابر حرارت: «عدم قابلیت اشتعال ۱.۵ ساعت»”

حد مقاومت در برابر حرارت – شرایط ارزیابی: از دست رفتن پایداری؛ یعنی قطعه در طول آزمایش، توانایی تحمل بار یا مقاومت در برابر تغییر شکل را از دست می‌دهد. (۱) قضاوت بر اساس ظاهر: مانند فروپاشی دیوار ； تغییر شکل تیر و صفحه بیشتر از L/20 است ； فروپاشی ستون یا تغییر شکل محوری بیشتر از h/100 (میلی‌متر)، یا سرعت تغییر شکل فشاری محوری بیشتر از ۳h/۱۰۰۰ (میلی‌متر بر دقیقه) ； (۲) تغییر دمای میلگردهای اصلی تحت بار: فولاد ۱۶Mn، ۵۱۰ درجه سانتی‌گراد. از دست رفتن کاملیت، مربوط به اجزای تقسیم‌کننده مانند کف‌پوش‌ها، دیوارهای جداکننده و غیره می‌شود. نشانه‌های از دست رفتن کاملیت: وجود ترک‌های نفوذی یا سوراخ‌هایی که اجازه عبور آتش را می‌دهند. از دست دادن عایق‌بندی؛ مناسب برای اجزای تقسیم‌کننده مانند دیوارها، کف‌پوش‌ها و غیره. نشانه‌های از دست رفتن عایق‌بندی: یکی از دو شرط زیر؛ افزایش میانگین دما در نقطه اندازه‌گیری دما در سمت پشتی نمونه، به ۱۴۰ برسد℃ ； دمای هر نقطه از نقاط اندازه‌گیری دما در سمت پشتی نمونه، به ۲۲۰ می‌رسد℃ ； سه شرط برای تعیین محدوده مقاومت حرارتی اجزای ساختمانی، در کاربردهای عملی نیاز به تحلیل موضوعات خاص به صورت جداگانه دارد: (۱) اجزای جداسازنده (دیوارهای جداکننده، سقف‌های پوششی، درها و پنجره‌ها): از بین رفتن یکپارچگی یا عایق‌بندی آن‌ها ； (۲) اجزای تحمل بار (تیرها، ستون‌ها، سازه‌های سقفی): از پایداری خود ساقط می‌شوند ； برای جزئیات، به استاندارد GB/T9978 (۳) مراجعه کنید: اجزای تقسیم‌بندی‌کننده بار (دیوارهای حامل بار، کف‌پوش‌ها): از نظر پایداری، یکپارچگی یا عایق‌بندی، دچار مشکل شده‌اند.