بررسی تفاوت‌های آزمایش عوامل خطرناک بیماری‌های شغلی و عوامل مؤثر در محیط

Thread Content

خلاصه: ادارات نظارت بر ایمنی در سطح محلی، طبق **مقررات مربوطه، از واحدهای تولیدی و خدماتی می‌خواهند که عوامل خطرناک مربوط به بیماری‌های شغلی را به طور دوره‌ای بررسی کنند. در جریان بازرسی‌های قانونی، مشخص شده است که مدیران شرکت‌ها اغلب بین بررسی عوامل خطرناک مربوط به بیماری‌های شغلی و بررسی عوامل مؤثر بر محیط کار، تفاوت قائل نمی‌شوند؛ آن‌ها اغلب شکایت می‌کنند و فکر می‌کنند که این کار یک بررسی تکراری است و بار مالی بیشتری بر شرکت‌ها تحمیل می‌کند؛ به همین دلیل در همکاری با این ادارات مقاومت نشان می‌دهند. به منظور رفع سوءتفاهمات در میان شرکت‌ها و افزایش آگاهی آن‌ها نسبت به کارهای نظارت بر عوامل خطرناک بیماری‌های شغلی، نویسنده با بررسی منابع مختلف، به این نتیجه رسیده است که تفاوت‌های قابل توجهی بین این دو وجود دارد که عمدتاً در سه جنبه زیر مشهود است: (EHS.CN)
۱. هدف از انجام آزمایش‌ها متفاوت است. نقاط نمونه‌برداری برای آزمایش عوامل خطرناک مربوط به بیماری‌های شغلی، در محل کار کارفرما قرار دارند؛ از طریق آزمایش و رفع این عوامل، محیط کار کارگران با استانداردها و الزامات بهداشت شغلی سازگار می‌شود تا بتوان از بروز عوامل خطرناک جلوگیری کرد، آن‌ها را کنترل و از بین برد، و حقوق و منافع سلامت شغلی کارگران را به طور واقعی تضمین کرد. بررسی عوامل تأثیرگذار بر محیط، بر محیط طبیعی تمرکز دارد و هدف آن پیشگیری از آلودگی و سایر مشکلات زیست‌محیطی و حفاظت از حقوق سلامت عمومی است. 　　دوم، موارد آزمایش متفاوت هستند. عوامل خطرناک مربوط به بیماری‌های شغلی را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد: اول، عوامل شیمیایی که شامل گرد و غبار ناشی از فرآیندهای تولیدی و مواد شیمیایی سمی و مضر هستند؛ دوم، عوامل فیزیکی مانند دمای بالا، رطوبت بالا، دمای پایین، فشار هوای غیرطبیعی، صدا، لرزش، تشعشعات و غیره؛ سوم، عوامل بیولوژیکی. در سال ۲۰۱۵، **ادارات مربوطه «فهرست دسته‌بندی عوامل خطرناک بیماری‌های شغلی» را منتشر کردند؛ موارد ذکر شده در این فهرست، همگی مواردی هستند که باید به طور دوره‌ای برای سنجش عوامل خطرناک بیماری‌های شغلی مورد بررسی قرار گیرند.** عوامل تأثیرگذار بر محیط زیست به چهار دسته تقسیم می‌شوند: اول، آلودگی هوا؛ آلاینده‌های اصلی در هوا عبارتند از دی‌اکسید گوگرد، اکسیدهای نیتروژن، ذرات معلق، باران اسیدی، فلوئوریدها، سرب و ترکیبات آن؛ دوم، آلودگی آب‌های سطحی؛ آلاینده‌های اصلی در آب‌های سطحی شامل آمونیاک، روغن‌ها، شاخص پرمنگنات، میزان اکسیژن مورد نیاز برای فرآیندهای بیوشیمیایی، فنول‌های فرار، جیوه و سیانیدها هستند؛ سوم، صدا؛ چهارم، آلودگی خاک؛ آلاینده‌های خاک به ۴ دسته زیر تقسیم می‌شوند: ① آلاینده‌های شیمیایی. شامل آلاینده‌های غیرآلی، آلاینده‌های آلی و محصولات و غیره می‌شود. ②آلاینده‌های فیزیکی. اشاره به پسماندهای جامدی دارد که از کارخانه‌ها و معادن نشأت می‌گیرند، مانند سنگ‌های باقی‌مانده، سنگ‌های فرآوری‌نشده، خاکستر زغال‌سنگ و زباله‌های صنعتی. ③آلاینده‌های زیستی. به زباله‌های شهری حاوی انواع باکتری‌ها و فاضلاب، پسماندها و کودهای دامی تولیدشده توسط تأسیسات بهداشتی (از جمله بیمارستان‌ها) اشاره دارد. ④آلاینده‌های رادیواکتیو. 　　سوم، مبنای آزمایش متفاوت است. بررسی دوره‌ای عوامل خطرناک مرتبط با شغل، جزو وظایف ادارات نظارت بر ایمنی است و بر اساس «قانون جمهوری خلق چین در زمینه پیشگیری و کنترل بیماری‌های شغلی»، مقررات و آیین‌نامه‌های مربوطه، همچنین استانداردهای مربوط به بهداشت شغلی انجام می‌شود. بررسی عوامل تأثیرگذار بر محیط زیست، جزو وظایف ادارات حفاظت از محیط زیست است و بر اساس قوانین مانند «قانون حفاظت از محیط زیست جمهوری خلق چین»، سایر قوانین، مقررات و همچنین استانداردها و معیارهای مربوط به حفاظت از محیط زیست انجام می‌شود. 　　تنها با آگاهی از این سه تفاوت، واحدهای تولیدی و فعالیت‌های اقتصادی می‌توانند محیط کار خود را دوباره بررسی کنند، مسئولیت‌های مربوط به پیشگیری از بیماری‌های شغلی را به خوبی اجرا کنند، از کارکنان خود بهتر محافظت نمایند، به طور خودخواسته تحت نظارت ادارات ناظر بر ایمنی قرار گیرند و طبق قوانین و مقررات، کارهای لازم برای بررسی عوامل خطرناک مربوط به بیماری‌های شغلی را انجام دهند.