ناامیدی افراد مسئول امنیت؛ لطفاً تحلیل کنید چه باید کرد؟

Thread Content

آخرین بار این پست توسط «فکر کن به نیم سال» در تاریخ ۱۳-۹-۲۰۱۶ ساعت ۱۵:۵۱ ویرایش شد. اخیراً اتفاقی رخ داد؛ جایی بود که نیاز به جوشکاری بود، قسمت پیچ لوله‌های جدید نیز باید جوش داده می‌شد. من پس از صدور فرم مربوطه، نظارت بر فرآیند جوشکاری را انجام دادم. در این موقع، مشکل این است که نقطه انجام کار در فضای بالای سکوی طبقه سوم قرار دارد؛ برای رسیدن به آن باید روی میله‌های سکو پا گذاشت، و هیچ جایی برای تکیه وجود ندارد. ارتفاع آن حدود ۱۰ متر است؛ سمت چپ سکو است و سمت راست، طبقات پایین‌تر. جوشکار پاهایش را در هم قرار داده و روی نرده‌ها می‌گذارد و پاهایش روی میله‌های عرضی نرده قرار دارد. در یک دست ولوز و در دست دیگر، منحنی را نگه می‌دارند. قبلاً از کسی خواستم که کمربندهای ایمنی را آماده کند، اما جوشکار از آن‌ها استفاده نکرد. وقتی دیدم که این کار درست نیست و بسیار خطرناک است، به جوشکار گفتم که ابتدا پایین بیاید و بعد از بستن کمربند ایمنی، کار جوشکاری را انجام دهد (روی دیوار یک سه‌پایه برای آویزان کردن وجود دارد)؛ چون واقعاً خطرناک است. سه بار گفتم، اما جوشکار انگار نشنید. بنابراین هشدار دادم که اگر پایین نیامد، برق را قطع خواهم کرد، اما گوش نداد؛ در نهایت برق جوشکاری را قطع کردم. جوشکار یک بار دوباره شروع به کار کرد و من دوباره برق را قطع کردم. بنابراین، مشاجره‌ای رخ داد. . . . . . . بین آن‌ها چند مکالمه نیز وجود داشت، جوشکار خیلی عصبانی بود. اما من خیلی اصرار داشتم که بدون کمربند ایمنی نمی‌تواند کار کند؛ در ابتدا سعی کردم با لحن ملایم ترغیبش کنم، اما بعداً با عصبانیت، لحنم تندتر شد، هرچند به او فحش ندادم. پس از مدتی سکوت، جوشکار دیگری کمربند ایمنی خود را بست و کار را تمام کرد. این جوشکار پیر کارش را خیلی خوب انجام می‌دهد، اما سرسخت است؛ چون چند بار به دلیل رعایت نکردن قوانین، توسط من متوقف شد. البته من با صحبت‌های ملایم و همچنین تهدید به مقامات شرکت، موفق شدم که او گوش کند. بعد از مشاجره، احساس ناراحتی شدیدی داشتم؛ بستن کمربند ایمنی کاملاً به خاطر ایمنی طرف مقابل بود، و من سه بار با لحنی مهربان این کار را توصیه کردم. تنها زمانی که هشدارها نیز بی‌فایده بود، برق را قطع کردم تا فعالیت را به زور متوقف کنم. جوشکار حتی گفت: قبلاً وقتی کس دیگری ناظر بود، هرگز اینطور مدیریت نمی‌شد؛ از این به بعد دستت را به کار من نزن! وقتی تازه شروع به کار به عنوان ناظر ایمنی کرده بودم، یک ویدیوی خارجی تماشا کردم. این ویدیو درباره‌ی یک کارشناس ایمنی است که بارها رفتارهای غیرقانونی یک جوشکار را متوقف کرد؛ در نتیجه درگیری‌هایی رخ داد. در بار آخر، کارشناس ایمنی دوباره متوجه شد که جوشکار در حال انجام کارهای غیرقانونی است، اما با توجه به اینکه دوباره درگیری خواهد داشت، فکر کرد صحبت کردن بی‌فایده است؛ بنابراین تصمیم گرفت سکوت کند و از آنجا دور شود. در همین لحظه، به دلیل این رفتارهای غیرقانونی، حادثه‌ای رخ داد و جوشکار در همان جا جان خود را از دست داد. از آن پس، هر بار که ناظر ایمنی همسر آن جوشکار را می‌دید، احساس گناه می‌کرد: اگر آن موقع کمی بیشتر اصرار می‌کرد و چشم‌پوشی نمی‌کرد، آن جوشکار می‌مرد. می‌توان گفت این ویدیو تأثیر بسیار زیادی بر من داشته است؛ به عبارت دیگر، کاملاً ذهنم را تحت تأثیر قرار داد و باعث شد که در انجام کارهایم بیشتر به امنیت دیگران توجه کنم. همکاران امنیتی، آیا روش کار من اشتباه است؟ آیا باید اجازه دهم همه چیز به حال خود رها شود؟ آیا نباید بر مسائل اصولی پافشاری کنم؟ در آینده وقتی با چنین مواردی روبرو شدم، چگونه باید برخورد کنم؟ با مدیر صحبت کردم و او موضع من را تأیید کرد؛ در مسائل اصولی باید پایدار باشیم، هرچند روش‌های برخورد ممکن است کمی متفاوت باشد. از طریق ارتباطات، متوجه شدم که منشأ اختلافات ممکن است در مسئله قطع برق باشد. اگر رهبران این کار را انجام دهند و در صورت عدم موفقیت در مذاکره، ابتدا با رهبر طرف مقابل تماس بگیرند تا او این کار را انجام دهد، این کار می‌تواند از بروز تعارضات مستقیم جلوگیری کند و نتیجه آن نیز بهتر از تلاش من خواهد بود. وقتی که رهبر طرف مقابل هم نتواند موضوع را حل کند، باید برق را قطع کرد؛ در مواقعی که لازم است قاطعانه عمل کرد، باید چنین کرد، و همچنین می‌توان رهبری با اختیارات بالاترتر را فراخواند. یک بار دیگر از hec0228 تشکر می‌کنم؛ «برای حل مشکلات با مدیران، باید اصولی عمل کرد.» . . ”اگرچه یک ناظر امنیتی کوچک است، اما جزو مشاغل مدیریتی محسوب می‌شود و هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری وجود دارد*