Thread Content
پسرم از شروع تحصیل، همچنان نتوانسته عادت بد بازی کردن در تعطیلات تابستانی را کنار بگذارد؛ وقتی من و همسرم در خانه نیستیم، مدام به طور مخفیانه از کنسولهای بازی خانگی استفاده میکند. حالا که فکرش را میکنم، واقعاً پشیمانم که آن را برایش خریدم؛ اما از طرف دیگر، یاد بازی کردن با این کنسولها در گذشته، هنوز هم لذتبخش به نظر میرسد. آه، واقعاً هر چیزی مزایا و معایب خودش را دارد
مدتی دیگر درس میخوانیم و خوب میشود.....
والدین باید در مورد بازی کردن فرزندانشان، روشهای آموزشی صحیحی را به کار ببرند و با آنها به خوبی مشورت کنند. بازیهای حسی واقعاً خوب هستند؛ چرا که امروزه جزو روندهای رایج نیز محسوب میشوند. بازی کردن کاملاً طبیعی است، اما اعتیاد به آن طبیعی نیست. jinlaiba.com/archives/4635.html
اجازه دادن به کودکان برای بازی در اینترنت، میتواند باعث ایجاد حسهای شدیدی در دنیای مجازی در آنها شود و ترک آن دشوار خواهد بود. در هر خانوادهای، بچهها بازی میکنند و این موضوع باعث سردرد میشود؛ لذا باید از وابستگی بچهها به بازیها جلوگیری کرد. هرچه سن بچهها بالاتر میرود، اوضاع بدتر میشود. . .
بازی، ذات انسان است. نگران، والدین هستند؛ والدین تحت تأثیر آنچه افراد خارجی به عنوان متخصصان یا افراد باتجربه میدانند، قرار دارند. نیازی نیست دربارهی این مسائل هیاهو کرد. بگذارید بچه بازی کند، وقتی کافی بازی کرد، خوب است.
باید راهکاری پیدا کرد؛ بزرگسالان هم نمیتوانند کنترل بازی کردن را داشته باشند، چه برسد به بچهها. باید راهی وجود داشته باشد تا اوضاع مدیریت شود؛ مثلاً بعد از انجام تکالیف، میتوانند به میزان مناسبی بازی کنند!
با بچه قراری بگذاریم؛ من هم همینطور. حالا با او قرار گذاشتم که تنها روز جمعه کامپیوتر را برمیگردانم، در طول مدت مدرسه خداحافظ کامپیوتر! ! :پیروزی::پیروزی::پیروزی:
یک محدودیت تعیین کنید، یا یک وظیفه خاص بدهید؛ پس از انجام آن میتوانید از کامپیوتر استفاده کنید
کنترل اینگونه است که هر روز پس از بازگشت از مدرسه و تمام کردن تکالیف، میتوانند نیم ساعت تا یک ساعت بازی کنند. کنترل روزانه