【موضوع روز】【نسخه عمرانی ۲۰۱۶۰۹۱۳】

روش پردازش: ۱. تنها پس از رسیدن استحکام فشاری آن به ۱.۲ مگاپاسکال، می‌توان به ریختن ادامه داد. ۲. حذف لایه نازک آب و سنگ‌های شل یا لایه بتن با کیفیت پایین. همچنین باید به طور کامل مرطوب شده و تمیز شود؛ نباید آب در آن جمع شود. ۳. قبل از ریختن مصالح، یک لایه از خمیر سیمانی به ضخامت ۱۰ تا ۱۵ میلی‌متر یا لایه‌ای از موم سیمانی با ترکیب مشابه بتن آماده، در نقاط شکاف‌های ساختمانی قرار دهید.

پس از ریختن بتن در شکاف‌های ساختمانی، و پس از خشک شدن اولیه و قبل از خشک شدن کامل، یک لایه اسید سیتریک روی سطح آن پاشیده می‌شود تا بتن با ضخامت ۱ سانتی‌متر در آن جا نخشکد. سپس با آب فشار بالا، سطح آن صاف شده و پوسته‌های اضافی برداشته می‌شود. هنگام ریختن بتن لایه‌ای با ضخامت حدود ۲ تا ۳ سانتی‌متر از ملات سیمانی همان استاندارد، روی آن قرار داده می‌شود؛ در مورد شکاف‌های عمودی نیز، ابتدا یک لایه از مرکب سیمانی خالص روی آن زده می‌شود تا اتصال بهتری بین بتن جدید و قدیمی برقرار شود. بتن در سطح اتصال بتن جدید و قدیم باید به دقت فشرده شود. برخی از شکاف‌های ساختمانی با روش خراشیدن دستی برای ترمیم در نظر گرفته می‌شوند.

ترمیم شکاف‌های ساختمانی: پس از ریختن بتن در شکاف‌های ساختمانی، و پس از خشک شدن اولیه بتن اما قبل از خشک شدن کامل، یک لایه اسید سیتریک روی سطح آن پاشیده می‌شود تا بتن در عمق ۱ سانتی‌متری سطح، خشک نشود. سپس با آب فشار بالا، سطح بتن صاف می‌شود تا پوسته رویی آن از بین برود. هنگام ریختن بتن لایه‌ای به ضخامت حدود ۲ تا ۳ سانتی‌متر از مواد سیمانی همان استاندارد، روی سطح قرار داده می‌شود؛ در مورد شکاف‌های عمودی نیز، ابتدا یک لایه از محلول خالص سیمان روی آن‌ها زده می‌شود تا اتصال مناسبی بین بتن جدید و قدیمی برقرار شود. بتن در سطح اتصال بتن جدید و قدیم باید به دقت فشرده شود. برخی از شکاف‌های ساختمانی با روش خراشیدن دستی برای ترمیم در نظر گرفته می‌شوند.

محل شکاف‌های ساختمانی باید در بخش‌هایی قرار گیرد که فشار برشی کمتری دارند و اجرای کار در آن‌ها آسان‌تر است؛ همچنین باید مطابق با موارد زیر باشد: در ستون‌ها باید شکاف‌های افقی ایجاد شود، و در تیرها، صفحات و دیوارها باید شکاف‌های عمودی ایجاد شود. (۱) شکاف‌های ساختمانی باید در سطح بالای پایه، زیر پایه‌های تیرها یا تیرهای جرثقیل، بالای تیرهای جرثقیل، و زیر سرستون‌های کف‌های بدون تیر قرار گیرند. (۲) برای تیرهای با مقطع بزرگ که به صورت یکپارچه با کف پله‌ها متصل هستند، شکاف‌های ساختمانی باید در عمق ۲۰ تا ۳۰ میلی‌متری زیر سطح کف قرار گیرند. هنگامی که زیر تخته، تکیه‌گاه تیر وجود دارد، آن را در زیر تکیه‌گاه تیر قرار می‌دهند. (۳) برای تخته‌های تک‌جهتی، شکاف اجرایی باید در هر موقعیتی موازی با ضلع کوتاه تخته قرار گیرد. (۴) در کف‌هایی که دارای تیرهای اصلی و فرعی هستند، بهتر است بتن‌ریزی در جهت تیرهای فرعی انجام شود؛ همچنین، شکاف‌های ساختمانی باید در فاصله ۱/۳ از میانه طول تیرهای فرعی قرار گیرند. (۵) شکاف‌های ساختمانی روی دیوارها باید در فاصله ۱/۳ از وسط تیر بالای در، قرار گیرند؛ همچنین می‌توان آن‌ها را در نقاط تلاقی دیوارهای عمودی و افقی نیز قرار داد. (۶) شکاف‌های ساختمانی در پله‌ها باید در فاصله ۱/۳ ارتفاع پله قرار گیرند. (۷) شکاف‌های ساختمانی دیواره‌های مخزن آب، بهتر است در دیواره‌های عمودی که ۲۰۰ تا ۵۰۰ میلی‌متر بالاتر از سطح کف قرار دارند، قرار گیرند. (۸) برای سقف‌های تحت فشار دوطرفه، بتن‌های حجیم، قوس‌ها، پوسته‌ها، مخازن، پایه‌های تجهیزات، سازه‌های فلزی چندطبقه و سایر سازه‌های پیچیده، محل درزهای ساخت باید مطابق با الزامات طراحی تعیین شود. پس از خشک شدن کامل بتن، مانع‌ها برداشته شده و سطح با تبر یا میله فولادی ناهموار می‌شود؛ سنگ‌های شل نیز جدا می‌گردند. در این مرحله، استحکام بتن بسیار پایین است و حفر عمقی ۲۰ تا ۳۰ میلی‌متر کار آسانی است. هنگام ریختن بتن بار دوم، ابتدا سطح شکاف‌ها با آب تحت فشار تمیز می‌شود و در حین ریختن بتن، یک لایه از مواد سیمانی خالص نیز روی سطح زده می‌شود تا چسبندگی بهتری ایجاد شود

۱. پیش از ریختن بتن، بهتر است ابتدا در محل شکاف‌های ساختمانی، یک لایه از مرکب سیمانی (که می‌توان در آن مقدار مناسبی از ماده اتصال‌دهنده نیز اضافه کرد) زده شود یا یک لایه از ملات سیمانی با ترکیب مشابه در آنجا قرار گیرد； ۲. اگر قبل از ریختن مصنوعی، بتن در نقاط شکاف‌های ساختمانی سفت شده باشد، باید لایه نازک سیمان، سنگدانه‌های شل و لایه بتن ضعیف حذف شوند؛ همچنین آن ناحیه باید به خوبی مرطوب شده و تمیز گردد، و نباید آب در آن جمع شود ； ۳. بتن ریخته‌شده باید به دقت فشرده شود تا بتن جدید و قدیمی به خوبی به هم متصل شوند ；

گرد و غبار را تمیز کنید، سپس با سیمان با استاندارد بالا پر کنید

قبل از ریختن بتن در شکاف‌های ساختمانی، سطح بتن باید زبر شود، مواد ناخالص حذف گردند، سطح تمیز و مرطوب شود؛ سپس یک لایه از موم سیمانی به ضخامت ۲ تا ۳ سانتی‌متر (یعنی مخلوط سیمانی بدون سنگدانه) یا بتن با همان ترکیب اما بدون سنگدانه، روی سطح قرار داده شود. ارتفاع لایه اول بتن باید ۴۰ سانتی‌متر باشد؛ در مراحل بعدی، ارتفاع هر لایه باید ۵۰ تا ۶۰ سانتی‌متر باشد. ریختن بتن باید دقیقاً طبق ترتیبات مشخص شده در برنامه ساخت انجام شود. سقوط آزاد بتن از ارتفاعات بالا نباید بیشتر از ۲ متر باشد؛ اگر ارتفاع بیشتر از ۳ متر باشد، باید از سطل‌های متوالی یا کانال‌های هدایت‌کننده برای پایین آوردن بتن استفاده شود.

در هنگام ریختن بتن، درزهای ساختمانی باید به شکل زیر پردازش شوند: ۱. قبل از ریختن بتن، بهتر است ابتدا یک لایه از مواد سیمانی روی درزها زده شود (می‌توان مقدار مناسبی از مواد واسطه نیز به آن اضافه کرد) یا یک لایه از مواد سیمانی مشابه بتن روی آن‌ها قرار گیرد； ۲. اگر قبل از ریختن مصنوعی، بتن در نقاط شکاف‌های ساختمانی سفت شده باشد، باید لایه نازک سیمان، سنگدانه‌های شل و لایه بتن ضعیف حذف شوند؛ همچنین آن ناحیه باید به خوبی مرطوب شده و تمیز گردد، و نباید آب در آن جمع شود ； ۳. بتن ریخته‌شده باید به دقت فشرده شود تا بتن جدید و قدیمی به خوبی به هم متصل شوند ； ۴. توجه داشته باشید که هنگام ریختن بتن در محل‌های شکاف‌های ساختمانی، استحکام فشاری آن نباید کمتر از ۱.۲ N/mm² باشد.

قبل از ریختن بتن در شکاف‌های ساختمانی، سطح بتن باید زبر شود، مواد ناخالص حذف گردند، سطح تمیز و مرطوب شود؛ سپس یک لایه از موم سیمانی به ضخامت ۲ تا ۳ سانتی‌متر (یعنی مخلوط سیمانی بدون سنگدانه) یا بتن با همان ترکیب اما بدون سنگدانه، روی سطح قرار داده شود. ارتفاع لایه اول بتن باید ۴۰ سانتی‌متر باشد؛ در مراحل بعدی، ارتفاع هر لایه باید ۵۰ تا ۶۰ سانتی‌متر باشد. ریختن بتن باید دقیقاً طبق ترتیبات مشخص شده در برنامه ساخت انجام شود. سقوط آزاد بتن از ارتفاعات بالا نباید بیشتر از ۲ متر باشد؛ اگر ارتفاع بیشتر از ۳ متر باشد، باید از سطل‌های متوالی یا کانال‌های هدایت‌کننده برای سقوط استفاده شود

۱. پیش از ریختن بتن، بهتر است ابتدا در محل شکاف‌های ساختمانی، یک لایه از مرکب سیمانی (که می‌توان در آن مقدار مناسبی از ماده اتصال‌دهنده نیز اضافه کرد) زده شود یا یک لایه از ملات سیمانی با ترکیب مشابه در آنجا قرار گیرد； ۲. در صورتی که قبل از ریختن بتن، لبه‌های اتصال سازه‌ای سفت شده باشند، باید لایه نازک سیمان، سنگدانه‌های شل و لایه بتن ضعیف حذف شوند؛ همچنین آن ناحیه باید به خوبی مرطوب شده و تمیز گردد، و نباید آب در آن جمع شود ； ۳. بتن ریخته‌شده باید به دقت فشرده شود تا بتن جدید و قدیمی به خوبی به هم متصل شوند ； ۴. توجه داشته باشید که هنگام ریختن بتن در محل‌های شکاف‌های ساختمانی، استحکام فشاری آن نباید کمتر از ۱.۲ N/mm² باشد.

قبل از ریختن بتن در شکاف‌های ساختمانی، سطح بتن باید زبر شود، مواد ناخالص حذف گردند، سطح تمیز و مرطوب شود؛ سپس یک لایه از موم سیمانی به ضخامت ۲ تا ۳ سانتی‌متر (یعنی مخلوط سیمانی بدون سنگدانه) یا بتن با همان ترکیب اما بدون سنگدانه، روی سطح قرار داده شود. ارتفاع لایه اول بتن باید ۴۰ سانتی‌متر باشد؛ در مراحل بعدی، ارتفاع هر لایه باید ۵۰ تا ۶۰ سانتی‌متر باشد. ریختن بتن باید دقیقاً طبق ترتیبات مشخص شده در برنامه ساخت انجام شود. سقوط آزاد بتن از ارتفاعات بالا نباید بیشتر از ۲ متر باشد؛ اگر ارتفاع بیشتر از ۳ متر باشد، باید از سطل‌های متوالی یا کانال‌های هدایت‌کننده برای پایین آوردن بتن استفاده شود.

پس از ریختن بتن در شکاف‌های ساختمانی، و پس از خشک شدن اولیه و قبل از خشک شدن کامل، یک لایه اسید سیتریک روی سطح آن پاشیده می‌شود تا بتن با ضخامت ۱ سانتی‌متر در آن جا نخشکد. سپس با آب فشار بالا، سطح آن صاف شده و پوسته‌های اضافی برداشته می‌شود. هنگام ریختن بتن لایه‌ای با ضخامت حدود ۲ تا ۳ سانتی‌متر از ملات سیمانی همان استاندارد، روی آن قرار داده می‌شود؛ در مورد شکاف‌های عمودی نیز، ابتدا یک لایه از مرکب سیمانی خالص روی آن زده می‌شود تا اتصال بهتری بین بتن جدید و قدیمی برقرار شود. بتن در سطح اتصال بتن جدید و قدیم باید به دقت فشرده شود. برخی از شکاف‌های ساختمانی با روش خراشیدن دستی برای ترمیم در نظر گرفته می‌شوند.

قبل از ریختن بتن، بهتر است ابتدا در محل شکاف‌های ساختمانی، یک لایه از مواد سیمانی (که می‌توان در آن مقدار مناسبی از مواد واسطه نیز اضافه کرد) پاشیده شود؛ یا یک لایه از مواد سیمانی مشابه بتن، در آنجا قرار داده شود； اگر قبل از پر کردن مصنوعی، بتن در نقاط شکاف‌های ساختمانی سفت شده باشد، باید لایه نازک سیمان، سنگدانه‌های شل و لایه بتن ضعیف حذف شوند؛ همچنین آن ناحیه باید به خوبی مرطوب شده و تمیز گردد، و نباید آب در آن جمع شود ； بتن ریخته شده باید به دقت فشرده شود تا بتن جدید و قدیمی به خوبی به هم متصل شوند ； توجه داشته باشید که هنگام ریختن بتن در شکاف‌های ساختمانی، استحکام فشاری آن نباید کمتر از ۱.۲ N/mm² باشد

آخرین بار، این پست توسط hesonchang214 در تاریخ ۱۸-۹-۲۰۱۶ ساعت ۱۵:۳۹ ویرایش شد. قبل از ریختن بتن روی شکاف‌های ساختمانی، سطح بتن باید خراش داده شود، ذرات ناخالص حذف گردند، سطح تمیز و مرطوب شود؛ سپس یک لایه از موم سیمانی به ضخامت ۲ تا ۳ سانتی‌متر (یعنی مخلوط سیمانی بدون سنگدانه) یا بتن با همان ترکیب اما بدون سنگدانه، روی سطح ریخته می‌شود. ارتفاع لایه اول بتن باید ۴۰ سانتی‌متر باشد؛ در مراحل بعدی، ارتفاع هر لایه باید ۵۰ تا ۶۰ سانتی‌متر باشد. ریختن بتن باید دقیقاً طبق ترتیبات مشخص شده در برنامه ساخت انجام شود. سقوط آزاد بتن از ارتفاعات بالا نباید بیشتر از ۲ متر باشد؛ اگر ارتفاع بیشتر از ۳ متر باشد، باید از سطل‌های متوالی یا کانال‌های هدایت‌کننده برای پایین آوردن بتن استفاده شود.

۱. پس از رسیدن استحکام فشاری آن به ۱.۲ مگاپاسکال، می‌توان به ریخته‌گری ادامه داد. ۲. حذف لایه نازک آب و سنگ‌های شل یا لایه بتن با کیفیت پایین. همچنین باید به طور کامل مرطوب شده و تمیز شود؛ نباید آب در آن جمع شود. ۳. پیش از ریختن، یک لایه از موم سیمانی به ضخامت ۱۰ تا ۱۵ میلی‌متر یا یک لایه از موم سیمانی با ترکیب مشابه بتن آماده، در نقاط شکاف‌های ساختمانی قرار دهید.

رفع ترک‌های ساختمانی: ① پس از رسیدن استحکام فشاری آن به ۱.۲ مگاپاسکال، می‌توان به ریختن مصالح ادامه داد. ②حذف لایه نازک آب و سنگ‌های شل یا لایه بتن با کیفیت پایین. همچنین باید به طور کامل مرطوب شده و تمیز شود؛ نباید آب در آن جمع شود. ③قبل از ریختن، یک لایه از موم سیمانی به ضخامت ۱۰ تا ۱۵ میلی‌متر یا یک لایه از موم سیمانی با ترکیب مشابه بتن آماده، در نقاط درزهای ساختمانی پهن می‌شود.

ابتدا قسمت‌های ناهموار را صاف کنید، سپس سیمان سفید و سیمان مورد استفاده در پروژه را با نسبت ۳:۷ مخلوط کرده و به عنوان ماده چسبنده روی شکاف‌های ساختمانی بمالید. اگر نقطه اتصال بین بتن ریخته شده در بار اول و بتن ریخته شده در بار دوم باشد، ابتدا باید سطح آن را صاف کرد؛ یعنی خمیرهای اضافی و بتن‌های شل را برداشت، سطح را تمیز کرد و قبل از ریختن بتن، آن را با آب تر کرد.

۱. هنگامی که سطح بتن قدیمی و میلگردهای آشکار (قطعات فروبرده شده) در معرض هوای سرد قرار می‌گیرند، باید بتن قدیمی در محدوده ۱.۵ متری شکاف اجرایی بتن جدید و قدیمی، و همچنین میلگردهای آشکار (قطعات فروبرده شده) در محدوده طولی ۱.۰ متر، از سرما محافظت شوند. ۲. هنگامی که بتن نیازی به گرمایش برای ترمیم ندارد و در طول دوره ترمیم مشخص، دچار یخبندان نمی‌شود، می‌توان برای پی‌های غیرقابل انبساط یا سطوح بتنی قدیمی، بتن را مستقیماً ریخت. ۳. هنگامی که بتن نیاز به گرمایش برای تکمیل رشد خود دارد، تفاوت دمایی بین بتن تازه ریخته شده و بتن سفت شده مجاور یا محیط سنگی/خاکی، نباید بیشتر از ۱۵ درجه سانتی‌گراد باشد؛ همچنین دمای سطح زمینی که با بتن در تماس است، نباید کمتر از ۲ درجه سانتی‌گراد باشد. ۱۱.۳.۱۱ دمای مورد نیاز برای شروع فرآیند نگهداری بتن، باید طبق برنامه اجرایی و از طریق محاسبات حرارتی تعیین شود؛ اما این دما نباید کمتر از ۵ درجه سانتی‌گراد باشد. در سازه‌هایی با مقطع نازک، این دما نباید کمتر از ۱۰ درجه سانتی‌گراد باشد. ۴. باید ملات سیمانی و لایه‌های شل روی سطح بتن ریخته‌شده حذف شوند؛ پس از این کار، سطح بتن تازه نباید کمتر از ۷۵٪ باشد. هنگام خراشیدن سطح بتن، استحکام آن باید مطابق با موارد زیر باشد: ۱) هنگام خراشیدن دستی، حداقل ۲.۵ MPa. ۲) هنگام سوراخ‌کاری مکانیکی با دستگاه‌های پرفشار بادی و مشابه، فشار نباید کمتر از ۱۰ MPa باشد. ۵. سطح بتنی که پس از عملیات زبرسازی شده است، باید با آب کاملاً شسته شود؛ اما نباید آب در آن باقی بماند. قبل از ریختن بتن جدید، برای شکاف‌های عمودی ساختمانی، توصیه می‌شود لایه‌ای از خمیر سیمانی روی سطح بتن قدیمی پاشیده شود؛ همچنین برای شکاف‌های افقی، بهتر است لایه‌ای از مواد سیمانی با ضخامت ۱۰ تا ۲۰ میلی‌متر و نسبت سیمان به ماسه ۱:۲، روی سطح بتن قدیمی قرار داده شود. همچنین می‌توان لایه‌ای از بتن با ضخامت حدود ۳۰ سانتی‌متر نیز روی سطح بتن قدیمی قرار داد؛ در این صورت، مقدار مواد درشت در این بتن باید ۱۰٪ کمتر از بتن جدید باشد. ۶. هنگامی که شکاف ساختمانی مایل باشد، بتن قدیمی باید به صورت پله‌ای ریخته یا تراشیده شود.

پاسخ: پیش از ریختن بتن روی شکاف‌های ساختمانی، سطح بتن باید خراشیده شود، ذرات ناخالص گرفته شوند، سطح تمیز و مرطوب گردد؛ سپس یک لایه از ملات سیمانی به ضخامت ۲ تا ۳ سانتی‌متر (یعنی مخلوطی که در آن سنگدانه‌ها حذف شده‌اند) یا بتنی با همان مخلوط اما بدون سنگدانه، روی سطح قرار داده می‌شود. ارتفاع لایه اول بتن ۴۰ سانتی‌متر است؛ در مراحل بعدی، ارتفاع هر لایه ۵۰ تا ۶۰ سانتی‌متر خواهد بود. ریختن بتن باید دقیقاً طبق ترتیبات مشخص شده در برنامه ساخت انجام شود. سقوط آزاد بتن از ارتفاعات بالا نباید بیشتر از ۲ متر باشد؛ اگر ارتفاع بیشتر از ۳ متر باشد، باید از سطل‌های متوالی یا کانال‌های هدایت‌کننده برای پایین آوردن بتن استفاده شود.