همگی بگویید در صنعت شیمی دقیق، کدام حوزه‌ها پتانسیل رشد بیشتری دارند؟

خوب بودن یا بد بودن چیزی قطعی نیست؛ در واقع این موضوع عمدتاً به شهرت دانشگاه بستگی دارد. من رشته فناوری تولید مواد شیمیایی دقیق را خواندم، اما بیشتر همکلاسی‌هایم با صنعت شیمی ارتباطی نداشتند؛ این موضوع احتمالاً به دانشگاه نیز مربوط می‌شود. به طور کلی، این همچنان یک حوزه فرعی است که در داخل کشور با رشد سریعی روبروست. تعریف صنایع شیمیایی دقیق، همان معنای «ادویه صنعتی» است؛ یعنی موادی که مقدار مصرف آن‌ها کم است، ارزش افزوده بالایی دارند، سطح فناوری آن‌ها بالاست (البته لزوماً در کشور ما چنین نیست)، و در عین حال ضروری نیز محسوب می‌شوند. خب، امیدوارم بتوانم کمکتان کنم. در هر صنعتی، با تلاش و پشتکار می‌توان نتایج خوبی کسب کرد.

متشکرم، فقط فکر می‌کنم صنعت شیمی در کل رونق ندارد و درآمدها نیز پایین است؛ واقعاً نمی‌دانم باید به کدام سمت حرکت کنم

قیمت تصفیه آمونیوم پراتوم ریک، برای کیفیت ۹۹۹، دو برابر قیمت آن در کیفیت استاندارد ۹۹۹۹ است؛ هاها، این موضوع مربوط به صنعت شیمیایی پیشرفته است! لعنتی، دو ماه در یک کارخانه تولید کاتالیست‌های فلزات گرانبها کار کردم؛ وقتی من درباره فرآیندهای تولید صحبت می‌کردم، آن‌ها می‌گفتند که این کار در زمره شیمی پیشرفته است. من قیمت فلزات گرانبها را تا حدی پایین آوردم که آن‌ها دیگر نتوانند آن‌ها را خریداری کنند؛ اما او می‌گوید که نتایج آزمایش‌ها دقیق نیست! ! ! مایعات زائدی که آن‌ها مدیریت می‌کنند، هر کدام ده‌ها میلی‌گرم دارند؛ من آن را تا ۰.۱۳ میلی‌گرم کاهش دادم و گفتم که نتایج آزمایش دچار انحراف شده است! دوره واقعی تمام نشده بود، ماشین را روشن کرد و با پتو رفت

آخرین بار، این پست توسط legendlcw در تاریخ ۲۶-۹-۲۰۱۶ ساعت ۰۷:۱۶ ویرایش شد. اگر نقطه قوت محصول، عملکرد آن باشد، آن محصول جزو صنایع شیمیایی دقیق محسوب می‌شود؛ اما اگر نقطه قوت محصول، مولکول‌های تشکیل‌دهنده آن باشد (مثلاً شاخص‌هایی مانند خلوص یا ناخالصی‌ها برای ارزیابی کیفیت محصول)، آن محصول جزو صنایع شیمیایی دقیق محسوب نمی‌شود. اگر با این رویکرد به دنبال محصولات بگردید، معتقدم می‌توانید فرصت‌های زیادی پیدا کنید؛ البته کسب‌وکارهای مربوط به فروش عملکرد، اگرچه سودآوری بالاتری دارند، اما چالش‌های بیشتری نیز دارند.

:خخ، دستمزد‌ها در صنعت شیمی اینقدر افتضاح است؛ اولاً کسانی که از بیرون می‌آیند، بهتر عمل می‌کنند، و کسانی که خودمان آموزش می‌دهیم، مثل نوه‌ها هستند. دوم، مدیریت نیروی کار؛ در آن انتخاب بهترین‌ها و حذف ضعیف‌ها وجود ندارد، تفاوتی بین مدیریت و فناوری قائل نمی‌شوند، و حتی رفتن به سر کار بدون تلاش نیز ممکن است. . . . پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، باید شرکتی مناسب پیدا کرد و یک یا دو سال در بخش فنی کار کرد؛ اگر فرصتی برای ترفیع وجود نداشت، بهتر است به بخش فروش رفت، زیرا درآمد این بخش نسبتاً سریع است. تفاوت چندانی در تولید محصولات وجود ندارد؛ مهم‌ترین عامل، سطح فناوری شرکت است. کپی‌برداری و دزدی چینی‌ها واقعاً غیرقابل حل است؛ هیچ محصولی نمی‌تواند برای همیشه محبوب بماند. حوزه‌های داروسازی، تصفیه فاضلاب، افزودنی‌های پلیمری، کاتالیز با فلزات گرانبها، پالایش نفت، گرافیت، مواد پلیمری و رنگ‌ها، همگی در حال حاضر قابل استفاده هستند. همچنین، به سمت جنوب جیانگسو بروید تا توسعه یابید، نه به سمت شمال. . . .

لزوماً اینطور نیست؟ خلوص و تنها نوع ناخالصی، سرنوشت بسیاری از محصولات را تعیین می‌کند!

چرا محصولات دارای شاخص‌های فنی هستند! اگر ناخالصی‌ها حذف نشوند، چطور می‌توان به پایداری عملکرد دست یافت؟

اگر صاحب پست علاقه‌مند است، می‌تواند برای بازدید از نمایشگاه تجهیزات شیمیایی شانگهای سال ۱۷ به آنجا بیاید و از روندهای توسعه این صنعت آگاه شود

آخرین بار، این پست توسط legendlcw در تاریخ ۳۰-۹-۲۰۱۶ ساعت ۱۱:۵۱ ویرایش شد. لطفاً ابتدا مفاهیم شرایط کافی، شرایط ضروری و شرایط کافی و ضروری را تکمیل کنید. منظورم این نیست که حرف شما اشتباه است، بلکه حرف شما ربط چندانی به آنچه من می‌گویم ندارد.