حقیقتی که نمی‌توان نادیده گرفت

Thread Content

بعضی‌ها می‌گویند، اگر چینی هستید، باید «محاکمه توکیو» را تماشا کنید. پس، تا زمانی که شما یک انسان زمینی هستید، لطفاً فیلم «حقیقتی که نمی‌توان نادیده گرفت» را تماشا کنید. مسائل طبیعی، پدیده‌های اجتماعی؛ هنگامی که فریادهای واقعیت در میان صدای برخورد پول‌ها غرق می‌شود، فیلم‌های هشدارآمیز و عمیق‌المعنا نیز به وجود می‌آیند. اثر برجسته «حقیقتی که نمی‌توان نادیده گرفت»، که تولید و اجرای آن توسط خود آقای گور انجام شده است، به طور استثنایی در بخش فیلم‌های رقابتی جشنواره فیلم کن گنجانده شد؛ این امر نشان‌دهنده اهمیتی است که بشر امروز بر تأمل درباره خود قائل است. آلبرت آرنولد گور، که در خانواده‌ای سیاستمدار در ایالات متحده به دنیا آمده است، یک فرد با تجربه از نسل مقامات است. آقای گور در سنین میانسالی، چندین بار در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا شرکت کرد و سرانجام در سال ۱۹۹۲، به عنوان همراه انتخاباتی بیل کلینتون، موفق شد به مقام معاون رئیس‌جمهور آمریکا منتخب شود. علاوه بر این، گور در دنیای تجارت نیز جایگاه قابل توجهی دارد و واقعاً یک فرد چندوجهی و با استعداد است. اما مهم‌تر از آن، آقای گور یک فعال پیشرو در زمینه حفاظت از محیط زیست نیز هست؛ موضوعاتی که در دوران فعالیت سیاسی خود به آن‌ها پرداخت و مطرح کرد، تقریباً همگی مرتبط با حفاظت از محیط زیست بود. ▲فیلم «حقیقتی که نمی‌توان نادیده گرفت» ساخته گور و کلینتون، شعار او برای حفاظت از محیط زیست است. در این فیلم، او کاملاً از قالب سخنرانی‌های سیاسی فاصله گرفته و با رویکردی طنزآمیز و عینی، واقعیت‌هایی که بشر با آن‌ها روبروست و فجایعی که بر زمین وارد شده را برای تماشاگران شرح می‌دهد تا خودشان به نتیجه‌گیری برسند. به محض پخش این فیلم، واکنش‌های گسترده‌ای در غرب برانگیخت و در نهایت جایزه بهترین فیلم مستند را در هفتاد و نهمین دوره جوایز اسکار دریافت کرد؛ همچنین آقای گور به خاطر تلاش‌های چشمگیرش در زمینه حفاظت از محیط زیست، جایزه صلح نوبل سال ۲۰۰۷ را به دست آورد. این فیلم عمدتاً به بررسی تأثیر گرمایش جهانی بر بقای بشر می‌پردازد؛ این موضوع، چالش فاجعه‌باری است که اکنون بشریت باید با آن روبرو شود. همان‌طور که از نام فیلم پیداست، دیگر نمی‌توان آن را نادیده گرفت. ▲حالا، موجودات زیبای اطراف ما؛ شاید فرزندانمان فرصت دیدن آن‌ها را نداشته باشند. از طریق این فیلم خواهید فهمید که سالانه حدود ۸۴۲ هزار نفر در سراسر جهان بر اثر بیماری‌های اسهالی ناشی از آلودگی آب جان خود را از دست می‌دهند و ۷ میلیون نفر نیز بر اثر آلودگی هوا جان خود را از دست می‌دهند ； خواهید فهمید که آلودگی هوا و آب چه باقی‌مانده‌های سمی پنهانی را برای نسل‌های آینده ما به جا می‌گذارند ； خواهید فهمید که طوفان‌ها، سونامی‌ها، و حتی بیماری‌هایی مانند سارس و آنفولانزای پرندگان در سال‌های اخیر، رویدادهای تصادفی نیستند؛ همچنین این‌ها مسائل ساده‌ای نیستند که با تماشای تلویزیون یا گوشی هوشمند بتوانیم درک کنیم ； خواهید فهمید که آن بیماری‌ها و فجایعی که به نظر می‌رسد از ما بسیار دور هستند، تنها مردم در گوشه‌های ناشناخته، چند سال زودتر به جای ما آن‌ها را تحمل کرده‌اند. در برابر این مستند، از اینکه همواره به این شکل باریک‌نظر زندگی کرده‌ایم، شرمنده و سردرگم خواهیم شد. این نه غم است و نه اندوه، نه هیجان و وحشتِ بی‌تفاوتی، بلکه این است که ما موظفیم و مجبوریم در چنین وضعیتی از ناامیدی وخیم و روزافزون تنگ‌تر شونده زندگی کنیم؛ برای خودمان و نسل‌های آینده، باید با آن روبرو شویم و آن را تغییر دهیم. ▲دنیای واقعی زیر دریا، دنیای پلاستیک و زباله است؛ همان‌طور که در فیلم گفته شده: «دوران تأخیر، سازش و راه‌حل‌های موقت برای آرام کردن خود، به پایان نزدیک شده است.» در عوض، شروع خواهیم کرد به زندگی در میان پیامدهای آن. 」همانند آقای گور، فعال متعهد محیط‌زیست و فردی چندوجهی، گروهی از افرادی که به زمین، بشر و اکوسیستم اهمیت می‌دهند در حال اقدام هستند؛ همچنین گروهی از شرکت‌هایی که مسئولیت حفاظت از محیط زیست را بر عهده دارند نیز در حال فعالیت هستند. آن‌ها با قلبی پاک، مسئولیت حفاظت از محیط زیست را بر عهده می‌گیرند؛ نام مشترک آن‌ها «افراد محیط‌زیست» است. آن‌ها سوگند خورده‌اند که «تا زمانی که مشکلات محیط‌زیستی حل نشوند، آن‌ها نیز دست از تلاش برنخواهند داشت».