نقدی بر یک روز تراژیک
Thread Content
واقعاً خستهکننده است. پولی که میگیرند کم است و کارشان هم زیاد است.
برای تعویض روغن پمپ مکانیکی رفتم، هیچ کارگری آنجا نبود؛ مجبور شدم خودم روغن را بردارم، آن را فیلتر کنم و سپس روغن جدید را در آن بریزم. در نهایت، کل بدنم با روغن آغشته شد. کاری که اصلاً نباید من انجام میدادم، در نهایت تمام صبح را صرف آن کردم. لعنتی.
با استفاده از یک جمله: شاید روزی در آینده، مجبور شوید از خودتان که امروز مشغول بودید، تشکر کنید.
یا با محیط سازگار شوید، یا از آن خارج شوید.
نمیخواهم بروم، اما میخواهم حقوقم بالاتر شود.
تو مرا تشویق میکنی که آتش درونم را خاموش کنم، چطور میتوانم ناراحت نشوم؟
من چه کار دیگری میتوانم انجام دهم؟ هر کاری انجام دهیم، اشتباه است. . .
نمیخواهم بروم، فقط میخواهم به شرایط عادت کنم
وقتی توانایی این کار را داریم، باید وضعیت موجود را تغییر دهیم؛ اگر نتوانیم، باید با آن سازگار شویم؛ و اگر حتی قادر به سازگاری هم نباشیم، تنها راه، ترک آنجاست.
چرا احساس میکنم تو مثل یک فرد بیارزش در شرکتهای دولتی هستی؟ به نظرم آن شرکتها هم خیلی بدشانس هستند.
آه. یک جوان دیگر که تحت تأثیر انرژی مثبت مسموم شده است. اگر فایده واقعی نداشته باشد، بقیه چه فایدهای دارند؟
مدام شکایت نکن، فکر کن آن یک نوع تمرین است! در هر کاری، با گذشت زمان، به دستاوردهای غیرمنتظرهای خواهید رسید!
وقتی توانایی داریم، باید وضعیت موجود را تغییر دهیم؛ اگر نتوانیم، باید با آن سازگار شویم؛ و اگر نتوانیم سازگار شویم، تنها راه، ترک آن است