روند کاهش ضدالکتریسیته ساکن در لولهها
Thread Content
در تولید نفت سوخت هواپیمایی، مقدار مشخصی ضدالکتریستات باید اضافه شود؛ عملکرد اصلی ضدالکتریستات، افزایش رسانایی الکتریکی است. سؤال من این است: چرا در مخازن ضدزنگ، رسانایی الکتریکی به سرعت به یک مقدار پایدار میرسد؟ اما در لولههای بدون ماده ضدعفونیکننده، رسانایی به شدت کاهش مییابد؛ در حدود ۳ روز، رسانایی از ۳۰۰ پس/متر به ۵۰ پس/متر میرسد. پس از شستشو مجدد با نفت جت با رسانایی بالا، این مقدار دوباره به سرعت کاهش مییابد. از نظر منطقی، در لولههایی که عایق ندارند و سوخت هواپیمایی مستقیماً با لولههای فلزی در تماس است، رسانایی باید بهتر باشد. حتی اگر از رنگ ضدخوردگی الکتریسیته را هدایت کننده استفاده شود، نمیتواند از رسانایی فلز بهتر باشد، درست است؟
با جستجوی اطلاعات فهمیدم. مشکل در مفهوم از این رو پیش آمده است: اصل عملکرد ضدالکتریستاتیکها، برقراری تعادل بین گروههای قطبی و میدان الکتریستاتیک است؛ میزان گروههای قطبی بر کارایی ضدالکتریستاتیک تأثیر میگذارد. از آنجایی که گروههای قطبی جذب قویتری نسبت به سطح فلزات دارند، باعث میشوند که اثر ضدالکتریستاتیک در لولههای فلزی به سرعت کاهش یابد و رسانایی الکتریکی آنها نیز سریعاً کاهش یابد. اما رنگهای ضدزنگ، جذب کمتری نسبت به گروههای قطبی دارند؛ بنابراین کاهش اثر ضدالکتریستاتیک در آنها بسیار آهسته است.