مشکل سنج‌های سطحی شناور!

هنگام خالی بودن، باید مقداری کمتر از ۰ نمایش داده شود؛ این حد پایین است； هنگام پر بودن از آب، باید کمتر از ۱۰۰٪ نشان داده شود؛ می‌توان آن را محاسبه کرد.

در حالت پرآب، چگالی ۱ تقریباً برابر با ۱.۰۱۲ است؛ پس باید در حداکثر محدوده باشد.

طبقه دوم، پاسخ درست است، دقیقاً همین‌طور است.

چند درجه منفی؟ منفی ۲۰۰٪؟

چرا همه درباره وضعیت سطح مایع در حمل و نقل چندوسیله‌ای نگران هستند؟ حالا حتی اگر اصلاح شود، وقت تولید هم باید دوباره اصلاح شود، مگر نه؟ حتی در فرآیند تولید نیز، واکنش‌های اولیه کامل نیستند، چگالی پایدار نیست و اندازه‌گیری‌ها دقیق نخواهند بود. آیا واقعاً تکنسین‌های ابزاردقیق باید ۲۴ ساعته در محل حضور داشته باشند فقط برای تغییر سطح مایع؟ سطح مایع در مخزن زمان-فضای حمل و نقل آبی، البته صفر است. هنگام پر کردن کامل، برای محاسبه باید به پارامترهای مربوط به شناور نگاه کرد؛ این کار بر اساس اصل ارشمیدس انجام می‌شود. یک معادله تعیین می‌شود و چگالی آب و هوا به عنوان دو ماده با وزن متفاوت در نظر گرفته می‌شوند؛ سمت دیگر معادله نیز چگالی وزنی ماده مورد نظر است. خودت محاسبه کن! در هر صورت، فکر می‌کنم حساب کردن درست آن هم فایده‌ای ندارد؛ مدیر ما هنگام حمل و نقل آب گفت که اندازه‌گیری سطح مایع دقیق نیست، پس لازم نیست به آن توجه کنیم؛ نیروی کافی برای حل مشکلات غیرضروری وجود ندارد.

از آنجایی که یک دستگاه اندازه‌گیری سطح است، هنگام خالی بودن باید فراتر از محدوده اندازه‌گیری قرار گیرد و خطا نمایش داده شود؛ در حالی که هنگام پر بودن با بخار آب، باید عدد ۱۰۰٪ نمایش داده شود.

نمایش سطح پر از آب تقریباً به ۱۰۰٪ می‌رسد؛ چگالی آب از مواد سنگین‌تر نیست. در مورد سطح خالی، می‌گویند نمایش آن تقریباً منفی ۲۰۰٪ است که طبیعی است؛ من کاملاً متوجه نشدم. تا به حال ندیدم که روی شناور، مقادیر فوق‌پایین و فوق‌بالا نمایش داده شوند

در حمل و نقل آبی و همچنین هنگام ورود محلول آمین، برج نیاز به بررسی سطح مایع و شیرهای اتوماتیک دارد. فرآیند بدون سطح مایع، از پر شدن توربین می‌ترسد

صفر باید متناظر با محیطی با مقدار کامل ۰٫۵۵۹ باشد و حد مقدار کامل نیز متناظر با ۱٫۱۰۲ است

پس من اشتباه گفتم؛ فکر می‌کردم آب یک محیط سنگین است. اگر آب یک محیط سبک بود، سطح پر شدن آن باید ۰ نشان داده می‌شد، و در صورت پر شدن کامل با محیط سنگین، مقدار ۱۰۰٪ نشان داده می‌شد. اگر این مقدار از بیست درصد بیشتر شود، مقدار نادرست یا خطا نمایش داده می‌شود.

آخرین بار، این پست توسط wesley_خدا در تاریخ ۲۰۱۶-۱۰-۴ ساعت ۰۸:۲۱ ویرایش شد. هنگام استفاده از دستگاه اندازه‌گیری، هر دو محیط در مخزن همواره پر هستند؛ لذا نیازی به در نظر گرفتن حالت مخزن خالی نیست. اگر مخزن خالی باشد یا محیط‌ها کاملاً پر نباشند، دستگاه دقیق کار نخواهد کرد. در هنگام تنظیم دستگاه، اگر از روش مربوط به محیط‌های مرطوب استفاده شود، می‌توان با محاسبات، محیط‌های کم‌چگالی را به معادل آب در یک ارتفاع مشخص تبدیل کرد تا سطح پایین و بالا مشخص شود؛ برای سطح بالا کافی است مخزن را با آب پر کرد. چگالی این محیط‌ها تقریباً مشابه آب است و خطای آن بسیار کم است

در سطح تماس، تا زمانی که بین دو محیط وجود یک سطح جدایی باشد، چگالی محیط‌های در بالا و پایین این سطح به ترتیب ۰٫۵۵۹ و ۱٫۰۱۲ خواهد بود؛ در این صورت، شناور روی محیطی با چگالی بالاتر یعنی ۱٫۰۱۲ شناور می‌ماند و در زیر محیطی با چگالی ۰٫۵۵۹ فرو می‌رود； برای تنظیمات، از آب استفاده می‌شود؛ چگالی آب باید تقریباً برابر با ۱.۰۱۲ باشد تا شرایط واقعی شبیه‌سازی شود ； هر چقدر آب اضافه کنید، باید همان مقدار نشان داده شود.

هنگام استفاده از دستگاه سنجش سطح برای اندازه‌گیری آب، تنها آب وجود دارد و هیچ محیط دیگری نیست؛ بنابراین آنچه واقعاً اندازه‌گیری می‌شود، سطح آب است. نیروی شناوری بالشتک در حداکثر محدوده، برابر است با: ۱.۰۱۲*۱۰۰٪ ； در ساعت صفر، نیروی شناوری وارد بر تشک شناور برابر است با: ۰٫۵۹۹*۱۰۰٪؛ تفاوت این دو مقدار برابر است با: ۱٫۰۱۲*۱۰۰٪ – ۰٫۵۹۹*۱۰۰٪ = ۰٫۴۱۳. هنگامی که سطح آب ۵۰٪ باشد، تفاوت بین نیروی شناوری وارد بر فلوت و نیروی شناوری در هنگام اندازه‌گیری واقعی برابر است با:
۱.۰۱۲×۵۰٪ + ۰.۵۹۹×۵۰٪ – ۱.۰×۵۰٪ = ۰.۳۰۵۵.
در این حالت، مقداری که فلوت باید نشان دهد برابر است با:
۵۰٪ × ۰.۳۰۵۵ / ۰.۴۱۳ = ۳۷٪.
می‌توان فلوت را با روش فوق بررسی کرد.