【پرسش و پاسخ، سؤال شماره ۱۵۳】۲۰۱۶.۰۹.۲۰
Thread Content
【پرسش و پاسخ، سؤال شماره ۱۵۳】۲۰۱۶.۰۹.۲۰ در هنگام کارکرد عادی و شروع/توقف فرآیند، چه مواردی باید مورد توجه قرار گیرد؟ پس از پاسخ دادن، پاسخهای نمونه قابل مشاهده خواهد بود؛ کافی است نکات کلیدی را پاسخ دهید تا امتیاز کسب کنید. (۱) در عملکرد عادی، باید به کاهش فشار و دمای لایه راکتور توجه کرد تا وضعیت عملکرد دستگاه ارزیابی شود؛ فراتر رفتن از محدوده دما و فشار به هر قیمتی ممنوع است تا از دستگاه و کاتالیست محافظت شود. (۲) هنگام راهاندازی و توقف، باید سرعت تغییر دما و فشار به طور دقیق کنترل شود تا از ایجاد توزیع ناهمگن دما در بدنه و اجزای سازه جلوگیری شده و در نتیجه استرس حرارتی زیادی ایجاد نگردد. (۳) برای جلوگیری از ترک خوردگی ناشی از تنش سولفیدی در قطعات فولاد ضدزنگ آستنیتی، هنگام توقف فعالیتها باید از تشکیل پلیسولفاتها جلوگیری شود؛ یا در صورت تشکیل این محصولات خوردگی، از محلولهای قلیایی برای خنثیسازی آنها استفاده گردد. (۴) هنگام توقف، باید راهکاری اتخاذ شود تا انرژی هیدروژن ذخیرهشده در حالت کاری به طور کامل آزاد شود. مثلاً ابتدا فشار خون را کاهش داد، سپس دما را. (۵) هنگام راهاندازی و توقف، باید تا حد امکان از وجود آب مایع و اکسیژن در راکتور جلوگیری شود.
توجه: ۱) در حین کار عادی، باید به کاهش فشار و دمای لایه راکتور توجه کرد تا وضعیت عملکرد دستگاه ارزیابی شود؛ فراتر رفتن از دما و فشار مجاز، برای محافظت از دستگاه و کاتالیست، کاملاً ممنوع است. (۲) هنگام راهاندازی و توقف، باید سرعت تغییر دما و فشار به طور دقیق کنترل شود تا از ایجاد توزیع ناهمگن دما در بدنه و اجزای سازه جلوگیری شده و در نتیجه استرس حرارتی زیادی ایجاد نگردد. (۳) برای جلوگیری از ترک خوردگی ناشی از تنش سولفیدی در قطعات فولاد ضدزنگ آستنیتی، هنگام توقف فعالیتها باید از تشکیل پلیسولفاتها جلوگیری شود؛ یا در صورت تشکیل این محصولات خوردگی، از محلولهای قلیایی برای خنثیسازی آنها استفاده گردد. (۴) هنگام توقف، باید راهکاری اتخاذ شود تا انرژی هیدروژن ذخیرهشده در حالت کاری به طور کامل آزاد شود. مثلاً ابتدا فشار خون را کاهش داد، سپس دما را. (۵) هنگام راهاندازی و توقف، باید تا حد امکان از وجود آب مایع و اکسیژن در راکتور جلوگیری شود.
در هنگام کارکرد عادی راکتور، باید به این موضوع توجه کرد: بررسی کنید آیا فلنجها دچار نشت نشدهاند； در صورت کشف نشت، باید فوراً با مسئولان تماس گرفت. نکاتی که در زمان شروع و توقف فعالیت باید در نظر گرفت: بررسی اینکه آیا فلنجها نشت دارند یا خیر ； در دماهای ۲۵۰ درجه سانتیگراد و ۳۵۰ درجه سانتیگراد باید حرارتی اعمال شود.
ابتدا دما را کاهش دهید و سپس مقدار را؛ ابتدا مقدار را افزایش دهید و سپس دما را. تغییرات دما نباید خیلی سریع باشد تا از شکنندگی ناشی از هیدروژن جلوگیری شود. سرعت کاهش یا افزایش فشار نیز نباید بیش از حد باشد؛ هنگام توقف کار، باید هیدروژن در چرخه باقی بماند تا از خوردگی ناشی از هیدروژن جلوگیری شود
توجه کنید به افزایش دما، کاهش فشار، دمای هر لایه، بررسی الکترودهای حرارتی در فلنجهای درپوشها، سرعت تغییر فشار و دما، تغییرات اختلاف فشار و غیره
(۱) در عملکرد عادی، باید به کاهش فشار و دمای لایه راکتور توجه کرد تا وضعیت عملکرد دستگاه ارزیابی شود؛ فراتر رفتن از محدوده دما و فشار به هر قیمتی ممنوع است تا از دستگاه و کاتالیست محافظت شود. (۲) هنگام راهاندازی و توقف، باید سرعت تغییر دما و فشار به طور دقیق کنترل شود تا از ایجاد توزیع ناهمگن دما در بدنه و اجزای آن جلوگیری شده و در نتیجه استرس حرارتی زیادی ایجاد نگردد. (۳) برای جلوگیری از ترک خوردگی ناشی از تنش سولفیدی در قطعات فولاد ضدزنگ آستنیتی، هنگام توقف فعالیت باید از تشکیل دیسولفاتها جلوگیری شود، یا در صورت تشکیل این محصولات خوردگی، از محلولهای قلیایی برای خنثیسازی آنها استفاده گردد. (۴) هنگام توقف، باید راهکاری اتخاذ شود تا انرژی هیدروژن ذخیرهشده در حالت کاری به طور کامل آزاد گردد. مثلاً ابتدا فشار خون را کاهش داد، سپس دما را. (۵) در طول فرآیندهای راهاندازی و توقف، باید تا حد امکان از وجود آب مایع و اکسیژن در راکتور جلوگیری شود.
(۱) در عملکرد عادی، باید به کاهش فشار و دمای لایه راکتور توجه کرد تا وضعیت عملکرد دستگاه ارزیابی شود؛ فراتر رفتن از محدوده دما و فشار به هر قیمتی ممنوع است تا از دستگاه و کاتالیست محافظت شود. (۲) هنگام راهاندازی و توقف، باید سرعت تغییر دما و فشار به طور دقیق کنترل شود تا از ایجاد توزیع ناهمگن دما در بدنه و اجزای آن جلوگیری شده و در نتیجه استرس حرارتی زیادی ایجاد نگردد. (۳) برای جلوگیری از ترک خوردگی ناشی از تنش سولفیدی در قطعات فولاد ضدزنگ آستنیتی، هنگام توقف فعالیت باید از تشکیل دیسولفاتها جلوگیری شود، یا در صورت تشکیل این محصولات خوردگی، از محلولهای قلیایی برای خنثیسازی آنها استفاده گردد. (۴) هنگام توقف، باید راهکاری اتخاذ شود تا انرژی هیدروژن ذخیرهشده در حالت کاری به طور کامل آزاد گردد. مثلاً ابتدا فشار خون را کاهش داد، سپس دما را. (۵) در طول فرآیندهای راهاندازی و توقف، باید تا حد امکان از وجود آب مایع و اکسیژن در راکتور جلوگیری شود.
۱) در عملکرد عادی، باید به کاهش فشار و دمای لایه راکتور توجه کرد تا وضعیت عملکرد دستگاه ارزیابی شود؛ فراتر رفتن از حد دما و فشار به هر قیمتی ممنوع است تا از دستگاه و کاتالیست محافظت شود. (۲) هنگام راهاندازی و توقف، باید سرعت تغییر دما و فشار بهطور دقیق کنترل شود تا از ایجاد توزیع ناهمگن دما در بدنه و اجزای آن جلوگیری شده و در نتیجه استرس حرارتی زیادی ایجاد نگردد. (۳) برای جلوگیری از ترک خوردگی ناشی از تنش سولفیدی در قطعات فولاد ضدزنگ آستنیتی، هنگام توقف فعالیتها باید از تشکیل دیسولفاتها جلوگیری شود؛ یا در صورت تشکیل این محصولات خوردگی، از محلولهای قلیایی برای خنثیسازی آنها استفاده گردد. (۴) هنگام توقف، باید راهکاری اتخاذ شود تا انرژی هیدروژن ذخیرهشده در حالت کاری به طور کامل آزاد گردد. مثلاً ابتدا فشار خون را کاهش داد، سپس دما را. (۵) هنگام شروع و توقف فرآیند، باید تا حد امکان از وجود آب مایع و اکسیژن در راکتور جلوگیری شود.
(۱) در عملکرد عادی، باید به کاهش فشار و دمای لایه راکتور توجه کرد تا وضعیت عملکرد دستگاه ارزیابی شود؛ فراتر رفتن از محدوده دما و فشار به هر قیمتی ممنوع است تا از دستگاه و کاتالیست محافظت شود. (۲) هنگام راهاندازی و توقف، باید سرعت تغییر دما و فشار به طور دقیق کنترل شود تا از ایجاد توزیع ناهمگن دما در بدنه و اجزای سازه جلوگیری شده و در نتیجه استرس حرارتی زیادی ایجاد نگردد. (۳) برای جلوگیری از ترک خوردگی ناشی از تنش سولفیدی در قطعات فولاد ضدزنگ آستنیتی، هنگام توقف فعالیتها باید از تشکیل پلیسولفاتها جلوگیری شود؛ یا در صورت تشکیل این محصولات خوردگی، از محلولهای قلیایی برای خنثیسازی آنها استفاده گردد. (۴) هنگام توقف، باید راهکاری اتخاذ شود تا انرژی هیدروژن ذخیرهشده در حالت کاری به طور کامل آزاد شود. مثلاً ابتدا فشار خون را کاهش داد، سپس دما را. (۵) هنگام راهاندازی و توقف، باید تا حد امکان از وجود آب مایع و اکسیژن در راکتور جلوگیری شود.
سرعت افزایش/کاهش دما، سرعت افزایش/کاهش فشار؛ نباید دما یا فشار از حد مجاز فراتر رود
دما و فشار مناسب را کنترل کنید؛ فرآیند افزایش یا کاهش باید آهسته باشد
(۱) در عملکرد عادی، باید به کاهش فشار و دمای لایه راکتور توجه کرد تا وضعیت عملکرد دستگاه ارزیابی شود؛ فراتر رفتن از محدوده دما و فشار به هر قیمتی ممنوع است تا از دستگاه و کاتالیست محافظت شود. (۲) هنگام راهاندازی و توقف، باید سرعت تغییر دما و فشار به طور دقیق کنترل شود تا از ایجاد توزیع ناهمگن دما در بدنه و اجزای آن جلوگیری شده و در نتیجه استرس حرارتی زیادی ایجاد نگردد. (۳) برای جلوگیری از ترک خوردگی ناشی از تنش سولفیدی در قطعات فولاد ضدزنگ آستنیتی، هنگام توقف فعالیت باید از تشکیل دیسولفاتها جلوگیری شود، یا در صورت تشکیل این محصولات خوردگی، از محلولهای قلیایی برای خنثیسازی آنها استفاده گردد. (۴) هنگام توقف، باید راهکاری اتخاذ شود تا انرژی هیدروژن ذخیرهشده در حالت کاری به طور کامل آزاد گردد. مثلاً ابتدا فشار خون را کاهش داد، سپس دما را. (۵) در طول فرآیندهای راهاندازی و توقف، باید تا حد امکان از وجود آب مایع و اکسیژن در راکتور جلوگیری شود.
باید به موارد زیر توجه کرد: (۱) در حین عملکرد عادی، باید به کاهش فشار و دمای لایه راکتور توجه کرد تا وضعیت عملکرد دستگاه ارزیابی شود؛ استفاده بیش از حد از دما و فشار به هر قیمتی ممنوع است تا از دستگاه و کاتالیستها محافظت شود. (۲) هنگام راهاندازی و توقف، باید سرعت تغییر دما و فشار به طور دقیق کنترل شود تا از ایجاد توزیع ناهمگن دما در بدنه و اجزای سازه جلوگیری شده و در نتیجه استرس حرارتی زیادی ایجاد نگردد. (۳) برای جلوگیری از ترک خوردگی ناشی از تنش سولفیدی در قطعات فولاد ضدزنگ آستنیتی، هنگام توقف فعالیتها باید از تشکیل پلیسولفاتها جلوگیری شود؛ یا در صورت تشکیل این محصولات خوردگی، از محلولهای قلیایی برای خنثیسازی آنها استفاده گردد. (۴) هنگام توقف، باید راهکاری اتخاذ شود تا انرژی هیدروژن ذخیرهشده در حالت کاری به طور کامل آزاد شود. مثلاً ابتدا فشار خون را کاهش داد، سپس دما را. (۵) هنگام راهاندازی و توقف، باید تا حد امکان از وجود آب مایع و اکسیژن در راکتور جلوگیری شود.
در عملکرد عادی، باید به کاهش فشار و دمای لایه راکتور توجه کرد تا وضعیت عملکردی دستگاه ارزیابی شود. فراتر رفتن از حد دما و فشار به هر قیمتی ممنوع است تا از دستگاه و کاتالیست محافظت شود. هنگام راهاندازی و توقف دستگاه، باید سرعت تغییر دما و فشار به طور دقیق کنترل شود تا از ایجاد توزیع ناهمگن دما در بدنه و اجزای دستگاه و در نتیجه ایجاد تنشهای حرارتی زیاد جلوگیری شود
(۱) در عملکرد عادی، باید به کاهش فشار و دمای لایه راکتور توجه کرد تا وضعیت عملکرد دستگاه ارزیابی شود؛ فراتر رفتن از محدوده دما و فشار به هر قیمتی ممنوع است تا از دستگاه و کاتالیست محافظت شود. (۲) هنگام راهاندازی و توقف، باید سرعت تغییر دما و فشار به طور دقیق کنترل شود تا از ایجاد توزیع ناهمگن دما در بدنه و اجزای آن جلوگیری شده و در نتیجه استرس حرارتی زیادی ایجاد نگردد. (۳) برای جلوگیری از ترک خوردگی ناشی از تنش سولفیدی در قطعات فولاد ضدزنگ آستنیتی، هنگام توقف فعالیت باید از تشکیل دیسولفاتها جلوگیری شود، یا در صورت تشکیل این محصولات خوردگی، از محلولهای قلیایی برای خنثیسازی آنها استفاده گردد. (۴) هنگام توقف، باید راهکاری اتخاذ شود تا انرژی هیدروژن ذخیرهشده در حالت کاری به طور کامل آزاد گردد. مثلاً ابتدا فشار خون را کاهش داد، سپس دما را. (۵) در طول فرآیندهای راهاندازی و توقف، باید تا حد امکان از وجود آب مایع و اکسیژن در راکتور جلوگیری شود.
(۱) در عملکرد عادی، باید به کاهش فشار و دمای لایه راکتور توجه کرد تا وضعیت عملکرد دستگاه ارزیابی شود؛ فراتر رفتن از محدوده دما و فشار به هر قیمتی ممنوع است تا از دستگاه و کاتالیست محافظت شود. (۲) هنگام راهاندازی و توقف، باید سرعت تغییر دما و فشار به طور دقیق کنترل شود تا از ایجاد توزیع ناهمگن دما در بدنه و اجزای سازه جلوگیری شده و در نتیجه استرس حرارتی زیادی ایجاد نگردد. (۳) برای جلوگیری از ترک خوردگی ناشی از تنش سولفیدی در قطعات فولاد ضدزنگ آستنیتی، هنگام توقف فعالیتها باید از تشکیل دیسولفاتها جلوگیری شود؛ یا در صورت تشکیل این محصولات خوردگی، از محلولهای قلیایی برای خنثی کردن آنها استفاده گردد. (۴) هنگام توقف، باید راهکاری اتخاذ شود تا انرژی هیدروژن ذخیرهشده در حالت کاری به طور کامل آزاد شود. مثلاً ابتدا فشار خون را کاهش داد، سپس دما را. (۵) در طول فرآیندهای راهاندازی و توقف، باید تا حد امکان از وجود آب مایع و اکسیژن در راکتور جلوگیری شود.
۱) در حین کار عادی، باید به کاهش فشار و دمای لایه راکتور توجه کرد تا وضعیت عملکرد دستگاه ارزیابی شود؛ فراتر رفتن از محدوده دما و فشار به هر قیمتی ممنوع است تا از دستگاه و کاتالیست محافظت شود. (۲) هنگام شروع و توقف فعالیت، باید سرعت تغییر دما و فشار بهطور دقیق کنترل شود تا از ایجاد توزیع ناهمگن دما در بدنه و اجزای آن جلوگیری شده و در نتیجه استرس حرارتی زیادی ایجاد نگردد. (۳) برای جلوگیری از ترک خوردگی ناشی از تنش سولفیدی در قطعات فولاد ضدزنگ آستنیتی، هنگام توقف فعالیت باید از تشکیل پلیسولفاتها جلوگیری شود؛ یا در صورت تشکیل این محصولات خوردگی، از محلولهای قلیایی برای خنثی کردن آنها استفاده گردد. (۴) هنگام توقف، باید راهکاری اتخاذ شود تا انرژی هیدروژن ذخیرهشده در حالت کاری به طور کامل آزاد شود. مثلاً ابتدا فشار خون را کاهش داد، سپس دما را. (۵) در طول فرآیندهای راهاندازی و توقف، باید تا حد امکان از وجود آب مایع و اکسیژن در راکتور جلوگیری شود.
جلوگیری از گرمای بیش از حد و فشار بیش از حد در راکتور! تجمع کربن روی کاتالیزور، افزایش دما و فشار، و کاهش دما و فشار باید به طور دقیق مطابق با دستورالعملهای عملیاتی انجام شود!
۱) در عملکرد عادی، باید به کاهش فشار و دمای لایه راکتور توجه کرد تا وضعیت عملکرد دستگاه ارزیابی شود؛ فراتر رفتن از حد دما و فشار به هر قیمتی ممنوع است تا از دستگاه و کاتالیست محافظت شود. (۲) هنگام راهاندازی و توقف، باید سرعت تغییر دما و فشار بهطور دقیق کنترل شود تا از ایجاد توزیع ناهمگن دما در بدنه و اجزای آن جلوگیری شده و در نتیجه استرس حرارتی زیادی ایجاد نگردد. (۳) برای جلوگیری از ترک خوردگی ناشی از تنش سولفیدی در قطعات فولاد ضدزنگ آستنیتی، هنگام توقف فعالیتها باید از تشکیل دیسولفاتها جلوگیری شود؛ یا در صورت تشکیل این محصولات خوردگی، از محلولهای قلیایی برای خنثیسازی آنها استفاده گردد. (۴) هنگام توقف، باید راهکاری اتخاذ شود تا انرژی هیدروژن ذخیرهشده در حالت کاری به طور کامل آزاد گردد. مثلاً ابتدا فشار خون را کاهش داد، سپس دما را. (۵) هنگام شروع و توقف فرآیند، باید تا حد امکان از وجود آب مایع و اکسیژن در راکتور جلوگیری شود.