Thread Content
گروه کاری، سلول سازمان است. اگر گروههای کاری یک شرکت، کارهای مربوط به ایمنی تولید را به خوبی و به صورت جدی انجام دهند، پایهای محکم برای ایمنی تولید در سطح کلی شرکت فراهم خواهد شد. نویسنده معتقد است که مدیران سطح پایین باید از «پنج ویژگی روحی» برای مدیریت ایمنی استفاده کنند. اول اینکه، رئیس گروه باید در زمینه کارهای ایمنی «تلاش کامل» کند. رئیس گروه، در فعالیتهای روزمره، نه تنها باید با تمام تلاش خود به دستیابی به اهداف تولید محصولات و عملیات کسبوکار بپردازد، بلکه باید به طور جدی به ایمنی عملکرد تجهیزات و ایمنی کار کارکنان نیز توجه کند. نمیتوان به یک چیز توجه کرد و از چیز دیگر غفلت کرد؛ باید همواره بر «تولید» و «بهرهوری بالا» تمرکز کرد، اما ایمنی در تولید نیز باید مورد توجه ویژه قرار گیرد. دوم اینکه، مسئولان ایمنی باید در مدیریت ایمنی «دقت» کنند. چه کارمند ایمنی تماموقت و چه پارهوقت، از آنجایی که مسئولیت کار یک کارمند ایمنی را بر عهده دارد، باید به تمام جزئیات کارهای ایمنی گروه توجه کند و هیچ جزئیات کوچکی را نادیده نگذارد تا هیچ خطر پنهانی جایی برای پنهان شدن نداشته باشد. سوم اینکه، کارکنان باید به ایمنی تولید «اهمیت دهند». هر کارمند باید نه تنها به این فکر کند که چگونه از تولید و فروش محصولات سود ببرد، بلکه باید به این نیز فکر کند که چگونه از تولید ایمن سود ببرد. همه باید در اصلاح مشکلات پنهان مشارکت کنند، نه تماشاگر باشند و قطعاً نه خالق آنها. چهارم، در برابر نظارت و انتقادات مقامات بالاتر باید «فروتن» باشیم. پذیرش صمیمانه و با فروتنی نظارتها و انتقادات مربوط به ایمنی از سوی مافوقین، نه تنها به ایجاد محیطی ایمن برای فعالیتهای تولیدی گروه کمک میکند و خطراتی که میتوانند بر تولید و فروش محصولات تأثیر بگذارند را به موقع از بین میبرد، بلکه به فعالیتهای تولیدی گروه نیز سودمند است. پنجم، در رفع مشکلات ایمنی باید «دقت لازم» را به کار برد. در فرآیند تولید، در هر گروه کاری، به طور اجتنابناپذیری خطرات مختلفی وجود دارد. وجود خطرات پنهان ترسناک نیست؛ تنها با رویارویی با آنها و اقدام جدی برای اصلاح، میتوان آن خطرات را از بین برد.
برای ایجاد ایمنی در گروهها کافی است. در قبال مقامات بالاتر، باید به واقعیتها نفوذ کرد و روی چند مورد کلیدی تمرکز کرد؛ اگر مشکلی وجود ندارد، نباید وقت را هدر داد.