نمی‌دانید از کجا شروع به مدیریت ریسک‌های امنیتی کنید؟ لطفاً ابتدا این ۱۰ کار را انجام دهید

Thread Content

آخرین بار، این پست توسط wang*nhua77020 در تاریخ ۲۰۱۶-۹-۲۲ ساعت ۰۶:۴۷ ویرایش شد.
۱. مواد خام، لوازم یدکی و قطعات یدکی: مدیریت ریسک‌های مربوط به کیفیت مواد خام، لوازم یدکی و قطعات یدکی، عمدتاً شامل ارزیابی ریسک‌های مربوط به کیفیت این مواد و قطعات است؛ همچنین به منظور کنترل ریسک‌های ناشی از استفاده از مواد خام، لوازم یا قطعات نامرغوب انجام می‌شود. به‌ویژه در مورد استفاده از مواد و تجهیزات جدید، باید ارزیابی ریسک انجام شود و استفاده بی‌رویه از آن‌ها ممنوع است. ۲. عملیات تعمیر و تمیزکاری فرآیندی: مدیریت ریسک‌های ایمنی در عملیات تعمیر و تمیزکاری، عمدتاً شامل تحلیل محیط اطراف نقطه انجام کار و عوامل خطرناک و مضر موجود در فرآیند کار است؛ سپس با شناسایی این عوامل، میزان خطرناکی آن‌ها ارزیابی می‌شود. همچنین باید عوامل محیطی در طول فرآیند انجام کار مورد تحلیل قرار گیرند تا تغییرات ناشی از این کار در عوامل محیطی شناسایی شود و عوامل خطرناک جدیدی ایجاد شود؛ سپس بر اساس میزان خطر هر یک از این عوامل، اقدامات پیشگیرانه و کنترلی لازم تدوین می‌شود. ۳. تجهیزات ویژه: مدیریت ریسک‌های ایمنی تجهیزات ویژه عمدتاً شامل مدیریت نصب، استفاده، نگهداری، تعمیر، بررسی و آزمایش این تجهیزات است؛ همچنین شامل تقویت مدیریت کیفیت قطعات یدکی و مواد مورد استفاده در این تجهیزات می‌باشد. علاوه بر این، عوامل خطرناک و مضر مربوط به تجهیزات ویژه به طور دوره‌ای یا غیردوره‌ای مورد تحلیل و ارزیابی قرار می‌گیرند؛ سپس پرونده‌های ارزیابی تهیه شده و اقدامات کنترلی و پیشگیرانه‌ای برای جلوگیری از وقوع حوادث مربوط به این تجهیزات ارائه می‌شود. ۴. نگهداری و تعمیر تجهیزات و امکانات: اگرچه دلایل زیادی برای بروز حوادث مربوط به تجهیزات و امکانات وجود دارد، اما در کل به پنج دسته تقسیم می‌شوند: نخست، نقص‌هایی که از همان ابتدا، یعنی در مراحل طراحی، ساخت و نصب، در تجهیزات و امکانات وجود دارد ； دوم، انتخاب نادرست واحد مورد استفاده ； سوم، استفاده نادرست توسط اپراتور ； چهارم: در طول فرآیند کارکرد، خرابی ناشی از سایش، خستگی، پیری و خوردگی رخ می‌دهد ； پنجم، تعمیر نقص‌هاست. تمام این عوامل مخرب قابل کنترل هستند؛ نکته کلیدی این است که آمارهای مربوطه جمع‌آوری شود و بر اساس این آمارها و الگوهای بروز خرابی‌ها، تحلیل‌های خطرسنجی به صورت دوره‌ای یا غیردوره‌ای انجام شده و اقدامات پیشگیرانه تدوین گردد. مدیریت ریسک ایمنی در موقعیت‌های کلیدی، به معنای تحلیل کل سیستم تولید است؛ در این فرآیند، مراحلی که احتمال وقوع حادثه در آن‌ها بالاتر و پیامدهای خطرناک آن‌ها شدیدتر است، شناسایی می‌شوند. سپس، بر ساختار دانش، توانایی‌ها، آگاهی کارکنان این مراحل، همچنین تجهیزات و امکانات مورد استفاده در آن‌ها، مدیریت ریسک جدی‌تری انجام می‌شود. ارزیابی و کنترل عوامل خطرناک و مضر در فرآیندهای تولید را تقویت کرده و سیستم جامعی برای مدیریت ریسک‌ها ایجاد نمود. مانند سیستم‌های آموزشی برای ساختار دانش کارکنان، مهارت‌های عملیاتی، توانایی مقابله با حوادث و آگاهی ایمنی، همچنین سیستم‌های مدیریت ریسک ناشی از تغییرات کارکنان و سیستم‌های مدیریت ریسک مربوط به نگهداری تجهیزات. ۶ تغییرات: بسیاری از شرکت‌ها هنگام تغییر در تجهیزات، زیرساخت‌ها و فرآیندهای تولید، تنها به بررسی این موضوع می‌پردازند که آیا این تغییرات به بهبود عملیات تولید و افزایش تولید کمک می‌کنند یا خیر؛ اما تحلیل خطرات ایمنی را نادیده می‌گیرند. این امر اغلب منجر به بروز حوادث ایمنی می‌شود. همین امر در مورد تغییرات نیروهای کاری نیز صادق است؛ اغلب انتقال نیروها بر اساس حس و روابط شخصی انجام می‌شود و به ندرت تحلیلی درباره خطرات احتمالی ناشی از این تغییرات انجام می‌گیرد. در نتیجه، احتمال بروز حوادث ناشی از اشتباهات انسانی افزایش می‌یابد. مدیریت تغییرات در زمینه ایمنی، به معنای تقویت تحلیل عوامل خطرناک و مضر هنگام تغییرات در تجهیزات، امکانات، فرآیندهای تولید و نیروی کار است؛ تا از بروز حوادث ایمنی در اثر این تغییرات جلوگیری شود. کنترل عملیاتی و مدیریت ریسک‌های ایمنی، عمدتاً بر اساس فرآیندهای تولید، ویژگی‌های مواد و شرایط تجهیزات و امکانات، به منظور تحلیل عوامل خطرناک و مضر و تدوین دستورالعمل‌های عملیاتی و دستورالعمل‌های ایمنی انجام می‌شود. ساختار دانش، مهارت‌های عملیاتی، توانایی مقابله با حوادث، دانش ایمنی، آگاهی و عادات اپراتورها ارزیابی می‌شود؛ سپس اطلاعات لازم برای ارزیابی افراد جمع‌آوری می‌گردد. بر اساس ویژگی‌های فردی و نقاط ضعف مشترک افراد، آموزش‌های لازم ارائه شده تا کیفیت کلی اپراتورها ارتقا یابد و از وقوع حوادث در حین عملیات جلوگیری شود. ۸. دانش، آگاهی و عادات ایمنی: رفتارهای ناایمن انسان‌ها ناشی از کمبود دانش ایمنی، آگاهی ایمنی و عادات ایمنی نامناسب است. اگر اپراتورها دانش لازم در زمینه ایمنی نداشته باشند، نمی‌توانند به درستی تشخیص دهند که فرآیند کارشان ایمن است یا خیر؛ همچنین، اگر اپراتورها آگاهی کافی از مسائل ایمنی نداشته باشند و رفتارهای ناایمن را نادیده بگیرند، به طور ناخودآگاه دچار اشتباهاتی خواهند شد؛ علاوه بر این، اگر اپراتورها در طول فرآیندهای تولیدی، عادت‌های ناایمنی پیدا کنند، در نتیجه این عادت‌ها منفی، دچار حوادث خواهند شد. دانش ایمنی، آگاهی و مدیریت ریسک‌ها به معنای نحوه تقویت دانش ایمنی کارکنان، آموزش و پرورش ساختار دانش ایمنی آن‌ها، افزایش آگاهی ایمنی کارکنان و ایجاد فضای مناسب برای ایمنی است. ۹. منابع خطرناک بزرگ: مدیریت ریسک ایمنی منابع خطرناک بزرگ، ابتدا شامل شناسایی این منابع و ارزیابی میزان خطرات آن‌هاست؛ سپس عوامل خطرناک و مضر مربوط به آن‌ها تحلیل می‌شوند تا عواملی که احتمال خطرناکی بیشتری دارند، شناسایی گردند. در ادامه، از فناوری‌ها و تجهیزات پیشرفته به طور کامل استفاده شده و اقدامات پیشگیرانه مناسبی انجام می‌گیرد. تدوین سیستم مدیریت منابع خطرناک بزرگ، تهیه طرح‌های اضطراری، و ایجاد پرونده‌های ارزیابی منابع خطرناک بزرگ. بازرسی‌های روزانه از منابع خطرناک بزرگ را تقویت کرد، تحلیل و ارزیابی عوامل خطرناک مربوط به این منابع را به صورت دوره‌ای یا غیردوره‌ای انجام داد، و بر اساس عوامل خطرناک جدید و میزان خطر، اقدامات پیشگیرانه و کنترلی جدیدی تدوین کرد تا از وقوع حوادث ناشی از این منابع خطرناک جلوگیری شود. ۱۰. قطع تجهیزات اضطراری و هشداردهنده ایمنی: تجهیزات اضطراری و هشداردهنده ایمنی شامل سیستم‌های هشداردهنده آتش، سیستم‌های تلویزیون صنعتی، سیستم‌های تماس، سیستم‌های هشدار فوری، تجهیزات آتش‌نشانی، دستگاه‌های شستشوی چشم در مواقع اضطراری، دستگاه‌های قفل خودکار، و سیستم توقف اضطراری ESD می‌باشد. دستگاه‌های قفل خودکار، ضریب ایمنی عملیات را افزایش می‌دهند؛ اما در عین حال، دشواری عملیات را نیز بالا می‌برند. این دستگاه‌ها نیازمند کنترل دقیق پارامترها و مسئولیت‌پذیری بالا از سوی اپراتورها هستند. در صورتی که کنترل یکی از پارامترها به خوبی انجام نشود، حتی کوچکترین نوسانات می‌تواند منجر به توقف عملیات شود. بنابراین، برخی از شرکت‌ها برای جلوگیری از این وضعیت و افزایش نرخ فعالیت، به طور ناخواسته این دستگاه‌های قفل را غیرفعال می‌کنند و از تجربه و مهارت اپراتورها برای کنترل عملیات استفاده می‌کنند؛ این کار می‌تواند منجر به بروز حوادث ایمنی شود.