توربین خشککن استیک: چگونه میتوان مسئله هیدرولیز عامل همجوشی را در فرآیند واقعی در نظر گرفت؟
Thread Content
در فرآیند تخلیه آسید استیک، معمولاً از استرهای استیک (مانند استیل ایزوپروپیل و استیل بوتیل) به عنوان مادههای همجوش ناهمگن استفاده میشود؛ در عمل، به نظر میرسد که استرها تجزیه شده و به الکلها تبدیل میشوند. در اصل، استرها و آب در بالای برج از یکدیگر نامحلول هستند و میتوان با جداسازی فازها، عملکرد پایدار برج را تأمین کرد؛ اما الکلهای تولید شده باعث میشوند استرها و آب با یکدیگر مخلوط شوند و دیگر امکان جداسازی فازها وجود نداشته باشد. آیا این فرآیند معادل تقطیر واکنشی در برج خشکسازی است؟ اما هنگام شبیهسازی با Aspen، نمیتوان از ثابت تعادل استفاده کرد (چون بسیار بزرگ است و مقدار زیادی الکل تولید میشود که با واقعیت مطابقت ندارد)، اما این یک واکنش کاتالیزوری نیز نیست و اصلاً دینامیک واکنشی وجود ندارد؛ پس چگونه بهتر میتوان با آن برخورد کرد؟ از همگی متشکرم! !
آیا میتوان سعی کرد pH و دمای سیستم را کنترل کرد؟ کاهش هیدرولیز استرها در شرایط قلیایی.
:لول، برای خشککردن استیک اسید صنعتی همیشه از استر استفاده میشود؟ فکر میکردم از تولوئن استفاده شده است. . . . .
:با این روش، تنها راه کاهش دمای سیستم، استفاده از خلأ است؛ راه دیگری وجود ندارد. نمیدانم در شرایط خلأ، کیفیت جداسازی چگونه خواهد بود
خب، استات بوتیل و استات پروپیل که در صنعت PTA به طور گسترده مورد استفاده قرار میگیرند； در صنعت PVA، ایزوپروپیل استات بیشتر مورد استفاده قرار میگیرد. مشخص نیست که از نظر ایمنی و سمیت، استفاده از تولوئن مجاز است یا خیر؟