میزان آب داخل دیگ حرارت باقی‌مانده به شدت بالاست

Thread Content

آخرین بار، این پست توسط «مینگ‌گه» در تاریخ ۳۰-۹-۲۰۱۶ ساعت ۰۸:۳۴ ویرایش شد. کارخانه ما در حال حاضر یک دیگ حرارتی ۱۸ تنی دارد؛ قبل از تعمیرات، کیفیت آب موجود در دیگ در حد نرمال بود. از زمان شروع تعمیرات، حداکثر سختی آب کوره به ۱۰۰۰ میکرومول بر لیتر رسیده است؛ مقدار pH حدود ۹ و میزان یون‌های کلر حدود ۱۳۳ است. همچنین، رسانایی الکتریکی آب نیز حدود ۱۴۶ است. پس از کشف، بررسی‌های زیر انجام می‌شود: آب خالص مطلوب است، آب بازگشتی نیروگاه مطلوب است، دستگاه حذف اکسیژن مطلوب است و ورودی پمپ تأمین آب بویلر نیز مطلوب است. بررسی‌ها نشان داد که هیچ منبع آب خارجی یا آب با سختی بالا وارد دیگ نشده است. در حال حاضر، میزان آب تعویضی دیگ‌ها را افزایش داده‌ایم؛ پس از کاهش سختی آب دیگ، دوباره شاهد افزایش آن بوده‌ایم. آب کوره را برای آزمایش به بیرون فرستادیم؛ میزان آهن ۰٫۱۷۹ میلی‌گرم بر لیتر، کلسیم ۳٫۵۷۱ میلی‌گرم بر لیتر و منیزیم ۰٫۷۲۲ میلی‌گرم بر لیتر بود. به کمک برادران برای حل آن نیاز فوری است. چه عواملی باعث فراتر رفتن سطح آب داخل دیگ بویلر می‌شود؟ نتایج و روش‌های پردازش: در حال حاضر سختی آب داخل کوره بویلر ۱۸T به میزان قابل قبولی کاهش یافته است. ما از مخزن‌های داروی‌رسان با قطر یک متر برای افزودن فسفات سدیم تری‌ناتریوم به کوره‌های بازیابی گرما استفاده کردیم؛ در مجموع، ۱۲ سانتی‌متر از فسفات سدیم تری‌ناتریوم به کوره‌های ۱۸ تنی اضافه شد. پیش از افزودن دارو، سختی آب با آزمایش برابر ۱۰۰ میکرومول بود؛ اما پس از افزودن دارو، سختی آب ۱ میکرومول شد که این مقدار استاندارد محسوب می‌شود. همچنین، دیشب پیش از افزودن مواد شیمیایی به آب بویلر ۱۱T، سختی آب برابر با ۱۲۰ میکرومول بود؛ پس از افزودن ۶ سانتی‌متر از این مواد شیمیایی، سختی آب به ۱ میکرومول کاهش یافت که این مقدار استاندارد محسوب می‌شود. با افزودن فسفات سدیم، سختی چرا اینقدر سریع کاهش می‌یابد؟ دلیلی وجود دارد؟