سوپرفلوئید زغال‌آبی

عوامل اصلی که بر غلظت سس آبی‌زغال تأثیر می‌گذارند، عبارتند از ویژگی‌های کیفی زغال، توزیع اندازه ذرات، افزودنی‌ها و مواد کمک‌کننده به حل شدن زغال. رابطه بین اندازه ذرات، چسبندگی و غلظت سیال زغال‌سنگی: این سه مورد باید بر یکدیگر تأثیر بگذارند؛ هرچه تعداد ذرات بزرگتر در سیال زغال‌سنگی باشد، غلظت نسبتاً بالاتر و چسبندگی کمتر خواهد بود، اما این سیال به راحتی ته‌نشین شده و جدا می‌شود و کارایی پودرسازی آن خوب نخواهد بود ； دانه‌های کوچک زیاد، غلظت پایین، چسبندگی بالا، محلول زغال‌سنگ پایدار و اسپری‌شدن خوب. بنابراین، از سس زغال‌سنگ انتظار می‌رود که دارای توزیع مناسبی از اندازه ذرات باشد. تأثیر افزودنی‌ها: پایدارسازی چسبندگی سس زغال‌سنگ، پایه و اساس افزایش غلظت سس زغال‌سنگ-آب است. با این حال، در فرآیند سنگ‌زنی انواع مختلف زغال‌سنگ، نقش افزودنی‌ها، اقدام اصلی برای حفظ پایداری چسبندگی محلول زغال‌سنگ است. هرچه غلظت سیال زغال‌آبی بالاتر باشد، چسبندگی آن نیز بیشتر می‌شود؛ برعکس، هرچه چسبندگی سیال زغال‌آبی کمتر باشد، به این معناست که غلظت آن پایین‌تر است. در فرآیند تولید، بر اساس ویژگی‌های نوع زغال موجود، انتخاب افزودنی‌های مناسب و میزان بهینه آن‌ها، نقش مهمی در کاهش چسبندگی سیال زغال-آب، و همچنین افزایش غلظت، جریان‌پذیری و پایداری آن ایفا می‌کند. تأثیر واکنش‌دهنده‌های ذوب‌کننده: در شرایط یکسان محتوای جامد، افزودن واکنش‌دهنده‌های ذوب‌کننده در فرآیند تهیه سس زغال‌سنگی، باعث بهبود هم روانی و هم پایداری این سس می‌شود. بنابراین، در فرآیند تهیه پوره، افزودن مواد کمک‌حل‌کننده هیچ تأثیر منفی ندارد و حتی می‌تواند به بهبود ویژگی‌های پوره کمک کند. "در یک محفظه که در شرایط بسته در حالت سکون است، رطوبت موجود در سس زغال‌سنگ خارج می‌شود؛ دانه‌های زغال‌سنگ به پایین فرو می‌روند و لایه‌ای از آب روی سطح تشکیل می‌گردد. دانه‌های زغال‌سنگی که در پایین قرار دارند، دچار خشک شدن و ته‌نشینی سخت می‌شوند... لطفاً سعی کنید حلال کمکی را عوض کنید.