در طول آزمایش، اجازه ندهید این عادت‌های بد قلبتان را آسیب بزنند

Thread Content

در طول فرآیند آزمایش، اجازه ندهید این عادت‌های بد قلب شما را آسیب بزنند. شاید به خاطر بی‌احتیاطی همکلاسی‌ها یا همکارانتان باشد، یا شاید به خاطر بی‌دقتی خودتان؛ در هر صورت، «نتیجه» نهایی، تحت تأثیر این عادت‌های بد، اغلب باعث آسیب به قلب شما می‌شود!
در طول فرآیند آزمایش، همیشه موارد کوچکی وجود دارد که باعث ناراحتی می‌شوند؛ این موارد نه تنها روحیه شما را تحت تأثیر قرار می‌دهند، بلکه اغلب مجبورتان می‌کنند که کار را از ابتدا شروع کنید. مثلاً، تمیز نکردن ترازوی الکترونیکی پس از استفاده، عدم تنظیم دوباره پیمانه‌های مورد استفاده به حالت حداکثری، استفاده بدون اجازه از وسایل آزمایشی دیگران، یا پنهان کردن خرابی تجهیزات مشترک… شاید به خاطر بی‌احتیاطی همکلاسی‌ها یا همکارانتان باشد، یا شاید به خاطر بی‌دقتی خودتان؛ در هر صورت، «نتیجه» نهایی، تحت تأثیر این عادت‌های بد، اغلب باعث آسیب به قلب شما می‌شود!
امروز، عادت‌های بدی که افراد در آزمایشگاه دارند را جمع‌آوری کرده‌ام؛ اگر این عادت‌ها را دارید، سعی کنید آن‌ها را تغییر دهید؛ و اگر ندارید، حداقل از آن‌ها درس بگیرید! البته عادت‌های خوبی نیز وجود دارد که امیدوارم بتوانم آن‌ها را با شما به اشتراک بگذارم!
آیا شما نیز دچار این عادت‌های بد در آزمایشگاه شده‌اید؟
۱. پس از اتمام آزمایش، محل کار را به موقع تمیز نکردن؛ سطح میز آزمایش را پس از استفاده تمیز نکردن؛ این کار باعث می‌شود که محل کار برای دیگران به یک وضعیت نامناسب تبدیل شود. تفنگ‌ها به طور بی‌نظم قرار داده می‌شوند و در جای خود بازگردانده نمی‌شون تخته‌های استفاده‌شده و محیط کشت نیز به هر جا رها می‌شوند. محل ترازو اغلب درهم و برهم است. حتی اگر قطرات ماده از سر تفنگ در اتاق خلأ پاشد، تمیز نمی‌شود. مکان‌هایی که برای الکتروفورز استفاده می‌شوند، همگی از ژل استفاده‌شده برخوردارند. ۲. پس از الکتروفورز PCR، باقی‌مانده‌ها به موقع تمیز نمی‌شوند؛ دیگران نیز نمی‌دانند که آیا باید آن‌ها را دور بیندازند یا خیر. با گذشت زمان، این باقی‌مانده‌ها فضای قفسه‌ها را اشغال می‌کنند. در مورد قفسه‌ها، برخی دوست دارند وسایل خود را روی قفسه‌های EP قرار دهند به جای اینکه آن‌ها را در جعبه‌ها گذاشته و در فریزر نگه دارند؛ که باعث می‌شود قفسه‌ها کافی نباشند. 　　۳. نتایج آزمایش‌های خود (مانند ژل پس از الکتروفورز) را به موقع ذخیره نکرده و روی میز آزمایش رها کرد؛ در نتیجه دیگران نمی‌دانند که باید آن‌ها را جمع کنند یا نه. 　　۴. صفحات شیشه‌ای پس از استفاده از چسب PAGE، به موقع شسته نمی‌شوند؛ بنابراین هنگام استفاده توسط دیگران، باید فوراً شسته و خشک شوند که باعث هدر رفتن زمان می‌شود. 　　۵. توجهی به صرفه‌جویی در انرژی نمی‌شود. خاموش نکردن کامپیوتر، باقی ماندن سانتریفیوژ در حالت خنک‌کننده در شب، باز نگه داشتن در یخچال برای مدت طولانی، باز نگه داشتن دروازه قابلمه حمام آب بدون بستن آن، خاموش نکردن چراغ‌ها هنگام رفتن، روشن نگه داشتن سیستم تهویه مطبوع تمام شب و غیره. 　　۶. برخی از وسایل منقضی‌شده که دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرند، به‌موقع تخلیه نمی‌شوند؛ برخی افراد دیگر آزمایشی انجام نمی‌دهند، اما آن وسایل همچنان جای خالی را اشغال کرده‌اند. برای مثال، در یخچال با دمای ۴ درجه، برخی از محیط‌های کشت مایع دچار قارچ‌زایی شدند. 　　۷. پلات‌های کشت نیز همین‌طور؛ وقتی دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرند، باید به موقع از بین بروند، شسته شده و خشک شوند. نباید هر بار آن‌ها را در یخچال گذاشت و فراموش کرد؛ چون این کار باعث کمبود پلات در آزمایشگاه و شلوغ شدن یخچال می‌شود. 　　۸. پس از استفاده از ترازوی الکترونیکی، در صورت عدم تمیزکاری به موقع، باقی‌مانده‌های مواد وزن‌گیری‌شده در داخل ترازو و روی سطح میز کار، بر عمر و دقت ترازوی الکترونیکی تأثیر منفی می‌گذارند. 　　۹. آزمایشگاه‌های عمومی در صورت مشاهده مشکل، باید به طور فعال آن را برطرف کنند؛ نباید بی‌تفاوت باشند. به عنوان مثال، اگر متوجه شدند که محلول مرطوب‌کننده الکترودهای pH شروع به خشک شدن کرده است، حتی اگر خودشان از آن استفاده نمی‌کنند، باید به طور فعال مقدار لازم را اضافه کنند؛ در غیر این صورت، وقتی خودشان از آن الکترودها استفاده کنند، ممکن است دچار مشکل شوند و پشیمان شوند که چرا در زمان مناسب اقدامی انجام نداده‌اند. 　　۱۰. پس از استفاده، پیستول منتقل‌کننده مایع را بلافاصله به مقیاس حداکثری برنگردانید تا فنر آن استراحت کند. همچنین دستگاه PCR وجود دارد؛ برخی افراد پس از استفاده، آن را به موقع جمع نمی‌کنند و از آن به عنوان یخچال ۴ درجه استفاده می‌کنند که واقعاً بر عمر آن تأثیر منفی می‌گذارد. 　　۱۱. تنبلی. وقتی مواد شیمیایی تمام می‌شوند، به موقع تهیه نمی‌شوند و اغلب برای گرفتن پلات‌ها و لوله‌های سانتریفیوژ استریل‌شده از دیگران کمک می‌خواهند. 　　۱۲. در تهیه مواد شیمیایی مشترک مانند TBE و غیره، هنگام برچسب‌گذاری، اطلاعاتی مانند تاریخ را فراموش کردند. 　　۱۳. هنگام استفاده از برخی مواد فرار و سمی، باید در مکانی با تهویه خوب کار کرد؛ در غیر این صورت، تمام افراد حاضر در آزمایشگاه تحت تأثیر قرار خواهند گرفت. 　　۱۴. نگهداری خصوصی مواد عمومی آزمایشگاهی، از جمله بطری‌های آب نمک برای آزمایش، شیشه‌های کشت، سیفون و غیره. این امر منجر به کمبود تجهیزات آزمایشگاهی شده است، در حالی که در واقع مقدار زیادی از تجهیزات به صورت خصوصی نگهداری شده و مورد استفاده قرار نمی‌گیرند. 　　۱۵. باز کردن مکرر و بدون برنامه‌ریزی یخچال، و باز نگه داشتن درب آن برای انجام برخی کارها. این امر باعث عدم پایداری دمای یخچال می‌شود و بر کارایی منجمد نگه داشتن سایر اقلام تأثیر می‌گذارد. وسایل موجود را به هم ریختند، به طوری که افراد بعدی مجبور شدند تلاش زیادی برای یافتن وسایل خود انجام دهند. 　　۱۶. باز شدن بیش از حد و مکرر درب کمپرسور کشت سلولی، و بسته نشدن به موقع آن، منجر به کاهش دمای کمپرسور و غلظت دی‌اکسید کربن می‌شود. مشاهده خودسرانه سلول‌های پرورش داده شده توسط دیگران بدون رضایت آن‌ها. گاهی اوقات، سلول‌ها به سکون کامل نیاز دارند و بررسی غیرمجاز توسط دیگران می‌تواند باعث اختلال در چسبیدن سلول‌ها به سطح شود. 　　۱۷. انجام آزمایشات در حالت مستی ممنوع است، به‌ویژه هنگام کشت سلولی؛ زیرا به راحتی می‌تواند سلول‌ها را آلوده کند. 　　۱۸. استفاده از وسایل آزمایشی دیگران بدون رضایت آن‌ها. در نتیجه، وقتی دیگران از آن استفاده می‌کنند، متوجه می‌شوند که آن شیء وجود ندارد. یا وسایل دیگران را قرض گرفت و آن‌ها را در جای خود برنگرداند؛ ترسناک‌تر این است که خودش هم فراموش کند کجا گذاشته است. 　　۱۹. وسایلی که توسط دیگران استریل شده‌اند، بدون قرار گرفتن در اتاق کنترل آلودگی، به صورت خصوصی باز نشدند. بعداً بدون اطلاع‌رسانی، دوباره بسته‌بندی شد. 　　۲۰. سر اسپری یا اشیاء دیگر پس از استفاده در فشار بالا، به موقع عقب‌گردانده نمی‌شوند؛ در نتیجه در محفظه ذخیره‌سازی جای خالی برای قرار دادن اقلام تازه خشک‌شده وجود ندارد. بعداً متوجه می‌شویم که تاریخ مصرف آن‌ها گذشته است، پس دوباره آن‌ها را تحت فشار بالا قرار می‌دهیم. 　　۲۱. لمس کردن با دستکش‌هایی که روی دست پوشیده شده‌اند و حاوی مواد سمی (مانند EB، PMSF و غیره) هستند، از جمله دستگیره‌های در و صفحه‌کلید. موجب می‌شود دیگران به طور غیرمستقیم با دستان برهنه با چنین مواد سمی در تماس باشند. 　　۲۲. پس از خاموش کردن چراغ الکلی، هوا را بیرون ندهید. پس از خاموش کردن چراغ الکلی، حتماً فراموش نکنید درب آن را دوباره بردارید و بگذارید. در غیر این صورت، هنگام استفاده بعدی، شعله‌ی چراغ الکلی بسیار بلند خواهد شد و ممکن است باعث سوختگی فرد شود. 　　۲۳. پس از استفاده از سانتریفیوژ، میکروسکوپ و غیره، بدون خاموش کردن دستگاه‌ها، محل را ترک نکنید. 　　۲۴. برخی از دستگاه‌های آزمایشگاهی پس از استفاده، به حالت اولیه خود بازنمی‌گردند؛ مثلاً اگر دستگاه PCR را برای مدت طولانی در دمای ۴ درجه نگه داشت و خاموش نکرد، یا در صورتی که درپوش سانتریفیوژ با دمای پایین به طور مداوم باز باقی بماند. 　　۲۵. هنگام روشن کردن سانتریفیوژ با دمای پایین، درب آن باید بسته شود؛ پس از خاموش کردن نیز حتماً باید درب باز شود. در صورت آلوده شدن در حین سانتریفیوژ کردن یا استفاده از دستگاه، حتماً باید پس از استفاده آن را تمیز کرد. 　　۲۶. سانتریفیوژ قبل از استفاده متعادل نیست؛ اگر نتوان آن را با ترازو متعادل کرد، حداقل باید مقدار مایع در لوله‌ها تقریباً یکسان باشد (لوله‌ها باید در جای مناسب قرار گیرند و مقدار مایع در هر لوله تقریباً یکسان باشد). در غیر این صورت، صدای زیادی تولید خواهد شد و حتی ممکن است حوادثی رخ دهد. 　　۲۷. بطری‌های حاوی مواد سمی تحت درمان ویژه قرار نمی‌گیرند، بلکه همراه با سایر بطری‌ها قرار می‌گیرند. 　　۲۸. استفاده طولانی‌مدت از کامپیوترهای عمومی آزمایشگاه برای چت کردن و بازی کردن در اینترنت، که مانع از استفاده دیگران از آن‌ها برای جستجوی اطلاعات می‌شود. 　　۲۹. داده‌های آزمایشی به موقع کپی نمی‌شوند و فضای کامپیوتر آزمایشگاه را اشغال می‌کنند که باعث کندی عملکرد آن می‌شود؛ همچنین، نحوه ساماندهی اسناد مشخص نیست؛ هارددیسک کامپیوتر مخصوص تصویربرداری از ژل‌ها پر از تصاویر الکتروفورز است که ساماندهی، حذف یا پشتیبان‌گیری از آن‌ها انجام نمی‌شود. به گونه‌ای است که دیگران نتوانند آن را ذخیره کنند و در عین حال جرأت ندارند پوشه او را به طور تصادفی حذف کنند. 　　۳۰. از ابزارهای مشترک به خوبی مراقبت نمی‌شود؛ پس از آسیب دیدن، آن را پنهان کرده و مسئولیت را از سر خود شانه خالی می‌کنند. 　　۳۱. آزمایشی که تا به حال انجام نشده را، بدون مشورت با دیگران و به صورت خودسرانه انجام دادن، منجر به هدررفت مواد و حتی پیامدهای خطرناک می‌شود. 　　۳۲. اقلام قابل بازیافت و غیرقابل بازیافت بدون تفکیک جداگانه قرار داده می‌شوند، به طوری که برخی از اقلام قابل بازیافت مانند زباله دور ریخته می‌شوند و باعث هدررفت زیادی می‌گردند. 　　۳۳. عدم توجه به لباس مناسب برای ورود به منطقه آزمایشی: استفاده از دمپایی، گاهی عدم پوشیدن کت لابوراتوری، و برداشتن اشیاء با دست‌های خالی. 　　۳۴. انجام کارهایی غیرمرتبط با آزمایش در حین آزمایش: سر و صدا کردن، آواز خواندن، هیاهو کردن، گپ زدن، و بازی کردن روی کامپیوتر در زمان انتظار. 　　۳۵. مواد شیمیایی به صورت نامنظم قرار داده شده‌اند و دستگاه‌ها به طور مناسب تعمیر و نگهداری نمی‌شوند. تمام مواد شیمیایی با هم ریخته می‌شوند و هنگام جستجو، ناامیدکننده است؛ دستگاه‌ها هنگام استفاده ثبت نمی‌شوند و پس از استفاده تمیز نمی‌شوند، در نتیجه لکه‌های باقی‌مانده در لوله‌ها و سطوح، باعث کثیف‌تر شدن آن‌ها می‌شود. 　　۳۶. مایع باقی‌مانده از آزمایش را برای استفاده بعدی در یخچال نگه دارید، اما احتمال استفاده از آن کمتر از ۱٪ است؛ پس از مدتی، مقدار زیادی از این مایع باقی می‌ماند و فضا را اشغال می‌کند. 　　۳۷. ظروفی که برای آزمایش استفاده شده‌اند، اگر به موقع شسته نشوند، هر چقدر هم که بتوانند، در آب باقی بمانند. لوازم شیشه‌ای پس از استفاده باید فوراً شسته شوند؛ مثلاً پیپت‌ها باید کاملاً در محلول شوینده فرو برود، زیرا در صورت خشک شدن، حتی با شستشوی دقیق نیز تمیز نخواهند شد. 　　۳۸. برچسب محلول آزمایشی جدا شده است؛ اگر به موقع دوباره روی آن چسبانده نشود و فقط یک علامت ساده روی بطری گذاشته شود، با این فکر که بعداً آن را چسبانیم، اما با مشغله‌های روزمره فراموش می‌شود. با گذشت زمان، خودمان هم فراموش می‌کنیم که XX و ?? به چه چیزی اشاره دارند و در نتیجه آن بطری محلول آزمایشی بی‌فایده می‌شود. 　　۳۹، رها کردن دستکش‌های یکبارمصرف و سایر زباله‌ها؛ اگرچه سطل‌های زباله مشخصی وجود دارد، اما بسیاری توجهی نمی‌کنند و آن‌ها را از فاصله دوری دور می‌اندازند، در نتیجه اطراف سطل‌های زباله پر از زباله می‌شود. 　　۴۰، مواد جامد را همراه با مایع در سینک بریزید. 　　۴۱. اگر از یک ماده شیمیایی عمومی یا کیت‌های موجود در جعبه‌های آزمایشی استفاده می‌کنید و مقدار آن‌ها کم شده باشد، اما به موقع با استادی که مواد را سفارش داده، تماس نگرفته‌اید، تأمین مواد شیمیایی لازم تضمین نخواهد شد و این امر باعث اتلاف وقت همگان خواهد شد. 　　۴۲. آنزیم‌های مشترک یا سایر مواد شیمیایی را به جعبه خود ببرید. 　　۴۳. هنگام ترک محل کار، وضعیت آزمایشگاه را به‌خوبی بررسی کنید: آیا فریزر با دمای پایین کاملاً بسته شده است؟ آیا قابلمه حمام آب خاموش است؟ (اگر آب کاملاً خشک شود، دستگاه خراب خواهد شد). اگر قصد دارید فاز جریانی را برای شب در ستون استفاده کنید، آیا مقدار فاز جریانی کافی است و سرعت جریان نیز به میزان کافی کم شده است؟ 　　آیا از عادت خوب آزمایشگاهی‌ات مغرور شده‌ای؟ ۱. پس از استفاده کامل از سوزن، بلافاصله آن را از دستگاه منتقل‌کننده مایع جدا کنید تا در هنگام عجله، دوباره از همان سوزن برای برداشتن ماده شیمیایی دیگری استفاده نشود. 　　۲. پس از استفاده از مخزن اندازه‌گیری یا فلاسک، آن‌ها را به موقع تمیز کرده و در فر قرار دهید. 　　۳. چه آزمایش‌های کوچک و چه بزرگ، پس از انجام، باید به دقت یادداشت‌برداری شوند. 　　۴. اگر سر تفنگ بتواند دو بار پیاپی مکش کند، باز هم نمی‌تواند مکش کند؛ دلیل اصلی این است که در مکش دوم دقت لازم وجود ندارد و در عین حال نمی‌تواند کاملاً خارج شود. 　　۵. پس از انجام آزمایش، میز را خشک کنید، تمام وسایل را در جای خود قرار دهید؛ چیزهایی که قابل بازیافت هستند را بازیافت کنید. سوزن‌های مورد استفاده در بسیاری از آزمایشگاه‌ها نیز قابل بازیافت هستند. 　　۶. پیش از آزمایش، طراحی دقیقی انجام دهید؛ هنگام انجام آزمایش، فکرهای بی‌معنی یا حرف‌های بی‌فایده نداشته باشید و پس از اتمام کار، به طور دقیق داده‌های آزمایش را تحلیل کنید. 　　۷. پیش از شروع، طراحی دقیقی انجام دهید؛ هنگام انجام کار، مدام به نتیجه فکر نکنید، آرام باشید، به جزئیات توجه کنید و یادداشت‌برداری دقیق انجام دهید. زیرا شکست چیزی رایج است؛ پس نباید بعداً متوجه شوید که باید دلیل آن را از کجا جستجو کنید. 　　۸. پس از پایان هر آزمایش، باید به موقع یادداشت‌برداری کرد و صبر نکرد. حافظه خوب، به اندازه قلم خوب نیست؛ این یک ضرب‌المثل است، اما اهمیت قلم را فراموش نکنید! ۹. قبل از افزودن مواد شیمیایی، آن‌ها را خوب مخلوط کنید تا با گذشت زمان، غلظت آن‌ها یکنواخت نشود. 　　۱۰. پس از انجام آزمایش، میز آزمایش را تمیز کنید تا بتوانید در بار دوم سریع‌تر، بهتر و راحت‌تر به کار ادامه دهید! داروها و ابزارها را در جای خود قرار دهید!
۱۱. هنگام انجام آزمایش، حتماً باید برنامه‌ریزی کرد؛ بهتر است همین که بخشی از داده‌های آزمایش به دست آمد، شروع به نوشتن مقاله کنید. هدف این کار نوشتن مقاله نیست، بلکه این است که در حین نوشتن، بتوانید افکار خود را روشن کنید و بدانید که ابتدا باید چه کاری انجام دهید و بر چه چیزی تمرکز کنید. در غیر این صورت، گاهی با تلاش فراوان، داده‌ها آنقدر پراکنده هستند که نمی‌توانند مسئله را روشن کنند. 　　۱۲. از وسایل دیگران به راحتی استفاده نکنید؛ هنگام استفاده ابتدا اجازه بخواهید، یادداشت‌برداری را دقیق انجام دهید و هنگام افزودن مایعات، شماره سریال مواد شیمیایی را نیز ثبت کنید. 　　۱۳. همه چیز باید فوراً مشخص شود: تاریخ، نام دارو، غلظت و غیره. 　　۱۴. پس از استفاده، پیستول منتقل‌کننده مایع باید به موقعیت اندازه‌گیری حداکثری برگردانده شود تا از از دست رفتن الاستیسیته فنر در طول زمان جلوگیری شود. 　　۱۵. هنگامی که از پیستول آنزیمی استفاده نمی‌شود، آن را مدام در دست نگه ندارید و نباید آن را وارونه کرد (به‌ویژه زمانی که هنوز مایع درون آن وجود دارد). 　　۱۶. مدام حرف نزنید و گپ نکنید~~
۱۷. یادداشت‌ها باید کامل باشند؛ هرچه بیشتر، بهتر.
۱۸. یک نکته بسیار مهم دیگر هم وجود دارد: یادداشت‌ها باید در جای مناسب قرار بگیرند؛ اخیراً یادداشت‌هایم گم شدند… واقعاً ناراحت‌کننده است. 　　۱۹. در نهایت، پس از انجام آزمایش باید دست‌ها را بشویید.
۲۰. قبل از ترک یا ورود به آزمایشگاه، حتماً به ایمنی آب و برق توجه کنید!
۲۱. هنگام مطالعه مستندات قبل از انجام آزمایش، بهتر است آن‌ها را به صورت منظم طبقه‌بندی کنید؛ محتوای مهم را یادداشت کرده و منبع آن را مشخص کنید تا در آینده نتوانید آن را پیدا نکنید. 　　۲۲. حتماً فراموش نکنید وان آب را ببندید، خیلی مهم است. 　　۲۳. ابتدا مراحل آزمایش را بنویسید و سپس آزمایش را انجام دهید؛ در فواصل آزمایش، به توصیف پدیده‌های مشاهده‌شده توجه کنید و پس از آزمایش، به سامان‌دهی و تحلیل داده‌های آزمایشی بپردازید. 　　۲۴. بهتر است مواد شیمیایی را خودتان تهیه کنید؛ هنگام استفاده اول از مواد مشترک، باید کیفیت آن‌ها بررسی شود و زمان تهیه و نام فردی که آن‌ها را تهیه کرده، ثبت گردد. هر فرد در آزمایشگاه باید دارای یک نام مخفف باشد. 　　۲۵. آماده‌سازی‌های لازم قبل از انجام آزمایش را به دقت انجام دهید؛ این کار شامل آماده‌سازی مواد شیمیایی و تجهیزات، و تعیین روش آزمایش می‌باشد. برای کسب راهنمایی، از افرادی که آزمایش‌های مشابهی انجام داده‌اند، کمک بخواهید. آزمایش فقط کاری نیست که انجام شود، بلکه باید افکار شما نیز در آن وجود داشته باشد؛ در غیر این صورت تفاوتی با یک کارگر نخواهد داشت. 　　۲۶. حتماً بر روی لوله EP نشانه‌گذاری شود و تاریخ آن درج گردد؛ همچنین، اطلاعات دقیق باید در دفترچه یادداشت ثبت شود. برای چیزهای مهم می‌توان برچسب دیگری نیز چسباند؛ یخ‌زدن و ذوب شدن مکرر در یخچال باعث محو شدن حروف می‌شود، بنابراین می‌توان از نوار چسب شفاف برای پوشاندن حروف استفاده کرد. 　　۲۷. بیشتر با دیگران بحث کنید و در عین حال به تجربیات بحث‌های آن‌ها توجه نمایید؛ این تقریباً سریع‌ترین راه برای پیشرفت است!
۲۸. قبل از انجام آزمایش، بیشتر فکر کنید و عجله نکنید؛ کل فرآیند آزمایش را در ذهن خود مرور کنید تا تا حد امکان در یک بار موفق شوید. باید روحیه آمریکایی‌ها را یاد بگیرید، تمام تلاش خود را برای انجام بهتر این کار انجام دهید؛ فکر نکنید که اگر این بار موفق نشدید، دوباره امتحان خواهید کرد، چون در این صورت هرگز نخواهید توانست آزمایش را با موفقیت انجام دهید. 　　۲۹. به ایمنی دیگران، به ایمنی خودتان و به ایمنی آزمایشگاه توجه کنید!
۳۰. هنگام انجام آزمایش، به چیزهای دیگر فکر نکنید؛ و هنگام فکر کردن به چیزهای دیگر، آزمایش انجام ندهید!
۳۱. جسورانه امتحان کنید؛ از شکست می‌ترسید نخواهید. هرچه تلاش بیشتری شود، احتمال دستیابی به یافته‌های خلاقانه بیشتر می‌شود. 　　۳۲. آزمایش‌های پیش‌آزمایشی را انجام دهید، ابتدا فکر کنید سپس عمل کنید، و پس از اتمام کار، تأمل کنید. 　　۳۳. در طول آزمایش، با جمعیت صحبت نکنید تا از آلودگی جلوگیری شود. 　　۳۴. دستگاه‌های مورد استفاده و موارد مشابه را به حالت اولیه بازگردانید و سطح میز آزمایش را تمیز کنید. 　　۳۵. به یاد دارم یک برنده جایزه نوبل گفته بود: هنگام کار در آزمایشگاه، به هیچ چیز فکر نکنید و روی کاری که در دست دارید تمرکز کنید؛ پس از اتمام آزمایش، به طور آزادانه فکر کنید، به‌ویژه درباره ایده‌ها و روش‌های جدید برای آزمایشات. 　　۳۶. به نظر من، برای پذیرش ریسک، برخی از آزمایش‌ها نیازمند زمان زیاد یا هزینه‌های گزاف هستند و نتایج آن‌ها برای آزمایش‌های بعدی شما بسیار مهم است؛ بهتر است یک نمودار جامع از روند آزمایش تهیه کرده و آن را جلوی میز آزمایش قرار دهید. نقاطی که نیاز به توجه ویژه دارند، باید به صورت مشخص علامت‌گذاری شوند تا بتوانید در هر زمان به آن‌ها مراجعه کنید. 　　۳۷. حتماً باید با دقت آماده شوید تا یکباره به هدف برسید؛ این‌گونه نیازی نیست زمان و پول زیادی صرف کنید! قبل از انجام آزمایش، بهتر است یک نمودار جریان کار را تهیه کنید.
۳۸. قبل از انجام آزمایش، برنامه‌ریزی مناسبی برای زمان انجام کارها داشته باشید؛ این کار به شما امکان می‌دهد در زمان محدود، کارهای بیشتری انجام دهید. از زمان‌های خالی برای گردش سانتریفوژ و الکتروفورز، برای ثبت اطلاعات و انجام کارهای مرتب‌سازی استفاده کنید. 　　۳۹. بهتر است از گذاشتن صندوق خشک‌کن شبانه خودداری کرد. 　　۴۰. هنگام استفاده از ظروف دارای درپوش، نباید درپوش را گرفت؛ تا از جدا شدن آن جلوگیری شود!
۴۱. نباید با دست‌های خیس، ظروف شیشه‌ای صاف را در دست گرفت؛ تا از لغزیدن آن‌ها جلوگیری شود!
۴۲. به نظر من، برای انجام آزمایشات، باید اصول مربوط به آن آزمایشات را به خوبی بدانیم؛ تا بتوانیم با یادداشت کردن دقیق هر مرحله از آزمایش، دلایل شکست آن را پیدا کنیم. 　　۴۳. نیازی به استفاده از مواد شیمیایی دیگران نیست؛ تمام مواد را خودتان تهیه می‌کنید تا در صورت بروز مشکل، بتوانید علت آن را پیدا کنید. 　　۴۴. بیش از حد به کیت اعتماد نکنید؛ گاهی روش‌های سنتی مؤثرتر هستند. 　　۴۵. ابتدا باید به خودتان تکیه کنید، اما باید ارتباطات زیادی نیز داشته باشید. 　　۴۶. کارها را همان روزی که انجام می‌شود، تمام کنید و به دقت ثبت کنید!
۴۷. با همکاران آزمایشگاهی خود همکاری کنید؛ زیرا موفقیت یا شکست ما به آن‌ها بستگی دارد. این موضوع کلید موفقیت در انجام کارهاست؛ چرا که روابط خوب و محیط مناسب، شرایطی را فراهم می‌کنند که کار انجام شود. 　　۴۸. طراحی کامل از پیش
۴۹. مشاهده دقیق در حین انجام کار و ثبت سریع نتایج، چه خوب و چه بد
۵۰. پردازش به‌موقع داده‌ها پس از انجام کار
۵۱. رعایت قوانین آزمایش و بازگرداندن اشیاء به جای خود به‌موقع
۵۲. پردازش به‌موقع زباله‌ها و مرتب کردن اشیاء و غیره
۵۳. آزمایش‌های مقدماتی قبل از آزمایش رسمی بسیار مهم هستند؛ زیرا به این ترتیب می‌توان برخی از نقص‌هایی که اصلاً فکرش را هم نمی‌کردید، رفع کرد. همچنین، قبل از شروع کار، سعی کنید پروتکل‌های خود را تا حد امکان کامل کنید. 　　۵۴. هنگام انجام آزمایش، با دقت فکر کنید و درباره هر مرحله از قبل تصمیم بگیرید. پس از اتمام آزمایش، میز کار خود را مرتب کنید؛ هنگام استفاده از تفنگ، حتماً مراقب باشید که مایع را به آرامی مکش کنید تا وارد داخل تفنگ نشود. در غیر این صورت، تفنگ به راحتی خراب می‌شود و همچنین باعث آلودگی آزمایش‌های بعدی می‌گردد. 　　۵۵. بهتر است در هر بار فقط یک شرایط آزمایش را تغییر دهیم؛ در غیر این صورت، مشخص نخواهد شد که کدام شرایط باعث تغییر نتایج آزمایش شده است. به نظر من، مهم‌ترین ویژگی‌ها در انجام آزمایش‌ها، صبر و دقت هستند. 　　۵۶. از پرسیدن سؤالات از افراد کم‌تجربه خجالت نکشید!
۵۷. قبل از انجام آزمایش، به‌خوبی درباره مشکلات و نتایج احتمالی فکر کنید؛ در حین انجام آزمایش نیز نباید تحت تأثیر نتایجی باشید که خودتان پیش‌بینی کرده‌اید. پس از پایان آزمایش، داده‌های آن را در اسرع وقت ساماندهی کنید؛ آنچه نیاز به تحلیل آماری دارد را تحلیل کرده و آنچه نیاز به نمودارسازی دارد را نموداربرداری کنید. همچنین، با مراجعه به منابع علمی، می‌توان نتایج آزمایش‌های خود را به‌درستی تفسیر کرد.