【مقاله ایمنی】 چه فاصله‌ای تا ترانسفورماتور برای ۱۰ نفر ایمن است؟

Thread Content

ترانسفورماتور، عمدتاً برای تغییر ولتاژ استفاده می‌شود. بدون آن، ساکنان نمی‌توانند از برق نیروگاه استفاده کنند. افراد عادی برای اینکه در فاصله‌ای ایمن نسبت به ترانسفورماتور قرار داشته باشند، چه فاصله‌ای لازم است؟ عجله نکنید. ابتدا به طبقه‌بندی ترانسفورماتورها نگاه کنیم. ترانسفورماتورهای توزیع که افراد عادی معمولاً با آن‌ها روبرو می‌شوند، باید زیر ۱۰ تا ۳۵ کیلوولت باشند و معمولاً ۱۰ کیلوولت یا ۰.۴ کیلوولت هستند. بر اساس نوع عایق‌بندی، آن‌ها را می‌توان به ترانسفورماتورهای روغنی، ترانسفورماتورهای خشک و ترانسفورماتورهای گازی تقسیم کرد. ترانسفورماتورهایی که ساختار سیم‌پیچ‌های داخلی آن‌ها از بیرون قابل مشاهده نیست، معمولاً ترانسفورماتورهای روغنی هستند. این ترانسفورماتورها قابل اشتعال هستند و عمدتاً در فضای باز نصب می‌شوند. اگر دیدید که آتش گرفته، هرگز نباید از آب برای خاموش کردن آن استفاده کرد؛ بلکه باید افراد متخصص، شعله‌ها را با شن خشک پوشانند تا خاموش شوند ； در صورتی که قسمت بیرونی آتش گرفته باشد و ترانسفورماتور آسیب ندیده باشد، می‌توان از دی‌اکسید کربن، ۱۲۱۱ یا اطفای‌کننده پودری برای خاموش کردن آتش استفاده کرد. انسان باید در فاصله ۲ متری از تجهیزات الکتریکی با بار قرار بگیرد. ترانسفورماتورهایی که ساختار سیم‌پیچ‌های داخلی آن‌ها از بیرون قابل مشاهده است، معمولاً ترانسفورماتورهای خشک هستند. این ترانسفورماتورها سر و صدای کمی دارند و عمدتاً در اتاقک‌های توزیع برق محلات شهری قرار می‌گیرند. اما خطوط صادراتی در بسیاری از موارد بدون پوشش هستند؛ افراد غیرحرفه‌ای نباید وارد اتاق توزیع برق شوند. ترانسفورماتورهای گازی دارای ضریب ایمنی بالایی هستند، اما هزینه‌شان نیز بالاست. در حال حاضر عمدتاً وابسته به واردات هستند و تنها در مورد کاربران مهم استفاده می‌شوند؛ به طور کلی رایج نیستند. خب، مهم‌ترین سؤال مطرح می‌شود: انسان برای اینکه در امان باشد، چه فاصله‌ای از ترانسفورماتور باید داشته باشد؟ در طراحی تمام ترانسفورماتورها، ملاحظات ایمنی لحاظ شده است؛ افراد عادی، تا زمانی که با ترانسفورماتور تماس نداشته باشند یا وارد اتاقی که ترانسفورماتور در آن قرار دارد نشوند، از ایمنی برخوردار خواهند بود. پایان