Thread Content
بر اساس آمار سازمان جهانی بهداشت، تصادفات، عامل اصلی مرگ کودکان در بازه سنی ۰ تا ۱۴ سال هستند. والدین برای جلوگیری از آسیبهای تصادفی، باید چه دانشی را کسب کنند؟ لطفاً والدین این دانشهای ایمنی را به خاطر بسپارند و برای فرزندانشان یک کلاس آموزش ایمنی برگزار کنند. این اقلام، پنهانکنندهی «خطرات کشنده» هستند. در حالی که میگویند خانه، پناهگاه امنی است، خانهی «امن»ی که برای فرزندانمان فراهم میکنیم، گاهی نیز محلی است که بیشترین خطرات را دارد. برای ایمنی کودکان، والدین باید به موقع اقلام «خطرناک» موجود در خانه را بررسی کنند. طناب، طناب برای کودکان، بهویژه کودکان زیر ۴ سال، بسیار خطرناک است. طول زیاد طناب میتواند باعث سقوط کودک شود. برخی از کودکان کنجکاو دوست دارند طناب را دور دست یا گردنشان بپیچند، که میتواند منجر به خفگی شود. والدین باید طنابهای پرده، سیمهای لامپهای روی زمین، سیمهای تلفن که به درستی متصل نشدهاند و کابلهای کامپیوتر را بررسی کرده و خطرات احتمالی را به موقع برطرف کنند. اسباببازیها: بسیاری از کودکان دوست دارند با دهان کوچکشان جهان را کشف کنند. اسباببازیهای کوچک یا آنهایی که دارای لوازم جانبی کوچک هستند، برای آنها ایمن نیستند؛ به راحتی میتوانند بلعیده شوند و باعث خفگی شوند. اشیاء کوچک دیگری که میتوانند باعث خفگی کودکان شوند، شامل سکهها، بادکنکها، شیرینیجات، آجیل، انگور و پاپکورن است. والدین باید از خرید اسباببازیهای با کیفیت پایین برای فرزندانشان خودداری کنند؛ زیرا لبههای این اسباببازیها ناهموار است و میتواند به پوست فرزند آسیب برساند. پنجرهها: در تصادفات ناشی از آسیبهای کودکان، سقوط از ارتفاع اتفاق مکرری است که عمدتاً به دلیل عدم نصب میلههای حفاظتی در خانه رخ میدهد. خانوادههایی که فرزند دارند، باید در پنجرهها و بالکنها میلههای حفاظتی نصب کنند. والدین نباید کودکان خردسال را در خانه تنها بگذارند و نباید اشیاء زائد را در بالکنها، زیر پنجرهها و مکانهای مشابه جمع کنند، تا کودکان هنگام بالا رفتن سقوط نکنند. پریزها: ایمنی پریزها یکی از جنبههای مهم ایمنی استفاده از برق در خانه است. والدین باید محصولات با کیفیت مناسب را خریداری کنند و به فرزندانشان دانش لازم در زمینه ایمنی را آموزش دهند؛ همچنین باید به فرزندانشان یاد دهند که از اشیاء الکتریکی به عنوان اسباببازی استفاده نکنند و دستهایشان را در سوراخهای موجود روی پریزها و کابلها فرو نبرند. در صورتی که دستهایتان خیس هستند، هرگز به کلیدها و لوازم الکتریکی دست نزنید. اجاقها: اکثر کودکان به آتش علاقه دارند؛ اجاقهای گازی در آشپزخانه برای کودکان خطرناک هستند. علاوه بر اینکه ممکن است باعث آتشسوزی و سوختگی شوند، میتوانند منجر به نشت گاز نیز شوند. والدین باید اجاق گازی را انتخاب کنند که دارای قفل کودک برای دکمه روشنکردن باشد و از فرزندان خردسال خود مراقبت کنند. در مورد کودکان بزرگتر، باید آنها را از ویژگیهای گاز و نکات ایمنی مربوط به استفاده از آن آگاه کرد. در عین حال، باید از سوختگی کودک توسط قابلمههای داغ نیز جلوگیری کرد. قرصها و داروها اغلب باید توسط کبد متابولیزه شوند؛ رشد کودکان هنوز کامل نیست، بنابراین استفاده نادرست از دارو میتواند باعث آسیبهای جدی شود. بنابراین، داروهای موجود در خانه باید به موقع نگهداری شوند یا قفل شوند تا کودکان بتوانند به راحتی به آنها دسترسی پیدا نکنند و از مصرف تصادفی جلوگیری شود. موادی مانند مواد تمیزکننده، لوازم آرایشی، حشرهکشها، رنگها و الکل نیز باید در کابینت قرار گرفته و قفل شوند. ««« بخش مربوط به سفر با خودرو: نگه داشتن کودک در آغوش، کاری ایمن نیست. بسیاری از افراد هنگام خرید خودرو، به طور دقیق کیسههای هوا، شاخصهای برخورد و موارد مشابه را مقایسه میکنند تا از ایمنی خود و خانوادهشان مطمئن شوند؛ اما در حین استفاده از خودرو، بیدقت عمل کرده و امیدوار به خوششانسی هستند و کودکان را بدون هیچ حفاظتی در خودرو قرار میدهند.»» صندلی: هنگام سفر با خودرو، بسیاری از والدین فرزندانشان را محکم در آغوش میگیرند؛ زیرا فکر میکنند این کار نوعی محافظت از کودک است. با این حال، آزمایشها نشان دادهاند که هنگامی که خودرو با سرعت ۵۰ کیلومتر در ساعت حرکت میکند و تصادفی رخ میدهد، کودکی که در آغوش بزرگسال است، با نیرویی ۳۰ برابر وزن خود به بیرون پرتاب میشود و والدین تنها با استفاده از دستانشان نمیتوانند از کودک محافظت کنند. کمربندهای ایمنی موجود در خودروها برای استفاده توسط بزرگسالان طراحی شدهاند و نمیتوانند ایمنی قابل اعتمادی برای کودکان فراهم کنند. استفاده از صندلیهای ایمنی کودک برای کودکان زیر ۱۴ سال، مطمئنترین راهکار است. ماندن کودکان در خودرو: وقتی برخی از والدین برای انجام کارهایشان بیرون میروند، فرزندانشان را موقتاً در خودرو میگذارند؛ زیرا فکر میکنند که به زودی برمیگردند و هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. ناخواسته، در صورت بروز وضعیت اضطراری، امنیت کودک در معرض خطر قرار خواهد گرفت. علاوه بر این، در هوای گرم، دمای داخل خودرو به سرعت افزایش مییابد؛ کودکان کوچک نمیتوانند خودشان کمربندهای ایمنی را باز کرده و درهای خودرو را برای فرار باز کنند. در نتیجه، آنها به راحتی دچار کمآبی بدن، گرمازدگی و شوک میشوند و در موارد شدید، حتی ممکن است جان خود را از دست بدهند. چنین حوادثی اکنون رایج شدهاند و والدین باید از آنها درس بگیرند. بازی: ما اغلب صحنههایی را میبینیم که در آنها کودکان درون خودروی در حال حرکت ایستادهاند و سرشان را از پنجره یا سقف خودرو بیرون آوردهاند و چهرهای پر از هیجان دارند. این بسیار خطرناک است. در حین رانندگی، اگر مشکلات ناگهانی پیش بیاید، احتمال آسیب دیدن کودکان بسیار زیاد است؛ حتی گاهی اوقات خرابی سیستم کنترل از راه دور سقف شیشهای نیز میتواند باعث آسیب دیدن کودکان شود. علاوه بر این، برخی از والدین بیدقت هنگام رانندگی قفل کودک را فعال نمیکنند و اجازه میدهند کودکان در صندلی عقب بازی کنند؛ این امر نیز میتواند منجر به وقوع حوادث شود. رعایت نظم در مکانهای عمومی ««« بخش خروج از خانه: هنگام رفتن به مدرسه، برگشت از مدرسه و گشتوگذار، ایمنی کودکان در هنگام خروج از خانه نیز نیازمند توجه والدین است. والدین باید به فرزندانشان یاد دهند که چگونه بهطور ایمن از خیابان عبور کنند، چگونه از وسایل نقلیه جلوگیری کنند، و چگونه از آسانسور استفاده کنند. مسیر: آیا بچه مسیر رفتن به مدرسه را میشناسد؟ آیا در مسیر مکانهایی وجود دارد که به راحتی میتواند خطرناک باشد؟ والدین باید همراه با فرزندشان نقشهای از مسیر ایمن رفتن به مدرسه ترسیم کنند و آن مسیر را با فرزندشان طی کنند تا از عبور از مکانهای پرخطر جلوگیری شود. والدین باید برای فرزندشان یک کارت تماس اضطراری نیز آماده کنند؛ تا در صورت بروز حادثهای برای فرزند، بتوان با استفاده از اطلاعات موجود روی کارت، به سرعت با والدین تماس گرفت. آسانسور: در شهرها، ساختمانهای بلند در همه جا وجود دارد؛ والدین باید به فرزندانشان یاد دهند که چگونه به درستی از پلهها و آسانسور استفاده کنند. هنگام استفاده از نردبانهای مارپیچی، پلههای شروع را تشخیص دهید؛ پس از قدم گذاشتن روی آنها، محکم بایستید و خودتان را نگه دارید، و از لمس یا تکیه دادن به دیوارههای حفاظتی خودداری کنید. هنگام استفاده از آسانسور، دستهایتان را کنار در آسانسور قرار ندهید تا در صورت باز شدن در، انگشتانتان آسیب نبیند؛ همچنین درون آسانسور پریدن نکنید. هنگام رفتن از پلهها، باید به یکدیگر احترام نشان داد، در سمت راست راه بروید و روی پلهها نباید بازی کرد یا درگیری داشت. شنا: از ماه ژوئن تا اوت هر سال، دورهای است که تعداد حوادث غرق شدن کودکان بالا میرود. والدین باید به فرزندانشان تذکر دهند که به تنهایی برای شنا بیرون نروند، بلکه باید در حضور و نظارت بزرگسالان باشند؛ همچنین نباید در مناطقی که برای شنا مناسب نیستند شنا کنند، بهویژه در سدها و رودخانههایی که شنا در آنها ممنوع است. در منطقه شنا باید به نظم پایبند بود، به مناطق عمیق نروید و قبل از شنا، آمادگی کامل داشته باشید تا از گرفتگی عضلات پا جلوگیری شود. علاوه بر این، والدین باید به فرزندانشان یادآوری کنند که در صورت مشاهده کسی که در آب افتاده است، باید با هوشیاری عمل کرده، فوراً کمک خواست و به پلیس اطلاع دهند؛ نباید بدون تأمل وارد آب شده و سعی در نجات او کنند. والدین باید فرزندان خود را آموزش دهند که در مکانهای عمومی باید به نظم پایبند باشند، از دستورات مسئولان پیروی کنند و از رفتن به میان جمعیتهای شلوغ اجتناب کنند. هنگامی که متوجه شدید جمعیت از راه خود به سمت شما میآید، باید فوراً به کناری منحرف شوید؛ نگران نشوید و ندوید تا از افتادن جلوگیری شود. کیف پول، تلفن همراه و سایر اشیاء رها شده را برداشته نکنید؛ همچنین برای جلوگیری از زمین خوردن، خم نشوید تا کفشها را بردارید یا بپوشید. اگر متأسفانه فشرده شدید، باید سعی کنید به گوشه دیوار نزدیک شوید، بدن خود را جمع کنید و دستها را پشت گردنتان قرار دهید تا حساسترین بخشهای بدنتان محافظت شوند. با بچه در خوردن رقابت نکنید؛ غذا و لباسها از پایهترین نیازهای زندگی انسانها هستند. اما در زندگی واقعی، تغذیه و لباس کودکان ممکن است ایمن نباشد و نیاز به توجه دقیق جامعه و والدین دارد. هنگام غذا خوردن، والدین باید محیطی آرام و دلپذیر برای فرزندان فراهم کنند. در حین غذا خوردن فرزندان، نباید با آنها شوخی کرد یا تلویزیون را در اتاق غذاخوری روشن کرد؛ تا فرزندان توجه خود را به کارتونها ندهند و در معرض خطر خفگی نباشند. برخی از والدین برای اینکه فرزندانشان به خوبی غذا بخورند، پیشنهاد میکنند که با آنها در خوردن غذا رقابت کنند؛ این روش مناسب نیست. توانایی بلع کودکان نسبت به بزرگسالان ضعیفتر است؛ اگر سرعت خوردن غذا زیاد باشد، ممکن است غذا وارد نای تنفسی شود که در موارد شدید میتواند جان را به خطر بیندازد. لباسهای پنبهای نرم و دارای جذب رطوبت خوبی هستند و مادهای ایدهآل برای لباسهای کودکان محسوب میشوند. هنگام خرید لباس برای کودکان، والدین باید به این موضوع توجه کنند که آیا لباس بوی خوب یا بوی نامطبوعی دارد یا خیر، تا از افزودن مقادیر بیش از حد مواد شیمیایی جلوگیری شود ; باید به دقت بررسی کرد که آیا دکمهها و اجزای تزئینی پلاستیکی محکم هستند یا خیر، تا از جدا شدن آنها و بلعیده شدن توسط کودکان جلوگیری شود ; باید به این موضوع توجه کرد که آیا گردنبند و لبه کلاه هودی دارای بند است یا خیر، تا از خطرات احتمالی در حین بازی کودکان جلوگیری شود. نوارهای بازتابنده: والدین و مدارس میتوانند برای فرزندانشان لباس، کلاه، کیف و سایر وسایلی را که دارای نوارهای بازتابنده هستند، تهیه کنند. آزمایشها نشان دادهاند که در شرایطی با نور کم مانند روزهای مهآلود و بارانی، راهرفتن کودکانی که لباسهایشان دارای نوارهای بازتابنده است، به رانندگان خودرو امکان میدهد تا آنها را از فاصلههای دور ببینند.
نه تنها کودکان، بلکه زندگی بزرگسالان نیز در واقع بسیار شکننده است
زندگی خیلی شکننده است، میگویند نیست و دیگر نیست (⊙o⊙)
از ارائه اطلاعات علمی استقبال میشود؛ صاحب پست، مدیر بخش ایمنی است
زندگی انسان مانند مورچهها شکننده است
این مسئلهی ریشهای است. یک کشور میگوید، این بچهها، مشخص نیست کدامهایشان در بزرگسالی به رهبرانی مانند رئیسجمهور، نخستوزیر، سناتور و غیره تبدیل خواهند شد ; کشور ما میگوید که رهبران ما از میان این کودکان پدید نخواهند آمد.