برای فلنج‌های مخازن تحت فشار معمولی که حاوی مواد بسیار خطرناک هستند، از فشار ۲.۵ مگاپاسکال استفاده می‌شود؛ آیا می‌توان فشار نامی دریچه‌های دسترسی را کاهش داد؟ نیاز فوری

جایی نیست که ممنوعیت استفاده از ۱.۶ MPa ذکر شده باشد، درست است؟

البته که می‌شود. فشار مورد نیاز برای ورودی تصویر ۲.۵ مگاپاسکال است؛ این فشار برای ورودی لوله‌های فرآیندی ضروری است. ورودی‌های مربوط به افراد می‌توانند به ورودی لوله‌های فرآیندی متصل نباشند تا فشار کاهش یابد. اگرچه این مخزن در فشار اتمسفری است، اما دارای خطرات بسیار زیادی است؛ بنابراین باید طبق استاندارد GB150 طراحی شود، زیرا استانداردهای مربوط به مخازن در فشار اتمسفری برای موادی با خطرات بالا قابل استفاده نیستند!

البته که می‌شود؛ فشار مورد نیاز برای ورودی تصویر ۲.۵ MPa است که برای ورودی لوله‌های فرآیندی ضروری است. اما از آنجایی که دریچه‌های دسترسی به ورودی لوله‌های فرآیندی متصل نیستند، می‌توان فشار آن‌ها را کاهش داد!

حداقل درجه فشار باید ۱.۶ MPa باشد و از فلنج‌های جوش‌خورده با گردن استفاده می‌شود.

بر اساس استاندارد HG/T20583-2011، برای فلنج‌های متصل به لوله‌ها که ماده‌های دارای سمیت بسیار بالا یا بالا هستند، یا ماده‌هایی با قابلیت نفوذ بالا، درجه فشار نامی باید حداقل ۲.۰ MPa باشد. آیا این مقدار برای دریچه‌های نگهداری نیز باید حداقل ۲.۰ MPa باشد؟

HG/T20583-2011 یک استاندارد الزامی است؟ علاوه بر این، تو در فشار معمولی هستی، ۱.۶ت غیرقابل استفاده است؟ ! شما می‌توانید بر اساس استاندارد GB150 طراحی کنید؛ منظورم این است که می‌توانید از آن الگو بگیرید، نه اینکه کاملاً مطابق GB150 طراحی کنید! یعنی: آنچه در GB150 وجود دارد و شما فکر می‌کنید باید اضافه شود، مانند آزمایش‌ها و الزامات فنی، را می‌توانید ذکر کنید. به نظر من، در مورد فلنج‌های دریچه انسانی، با توجه به شکل ورودی لوله، این مشکل کاملاً قابل کاهش است. ترویج: پیش‌فرض ایمنی، صرفه‌جویی! در واقع، دلیل وجود این مقررات این است که لوله‌کشی‌ها به سیستم‌های مربوطه متصل هستند و بارهایی بر آن‌ها وارد می‌شود، در حالی که در دریچه‌های نگهداری چنین باری وجود ندارد. به مشخصات فنی نسخه ۰۹ نگاه کنید؛ در آن تنها شرایط استفاده از فلنج‌های لوله‌ای ذکر شده است. فلنج تجهیزاتی وجود ندارد، زیرا اتصال لوله‌کشی وجود ندارد. پس اجباری ندارد! استانداردها باید به‌طور عملی و کاربردی یاد گرفته شوند؛ اگر طرحی را طراحی می‌کنید که بر اساس چه استانداردی اجرا می‌شود، پس باید طبق همان استاندارد عمل کرد. آیا این استاندارد را روی نقشه خود نوشته‌اید؟ اگر نوشته‌اید، باید طبق آن عمل کرد. دیدگاه‌های فوق صرفاً برداشت شخصی هستند!

آخرین بار این پست توسط fzujunru در تاریخ ۲۰۱۶-۱۰-۱۰ ساعت ۱۰:۵۰ ویرایش شد. فکر کنم مشکلی نباشد؛ مقدار PN مربوط به دریچه‌های دسترسی، اغلب کمتر از مقدار PN مربوط به دستگاه‌های اندازه‌گیری است. فلنج‌های مربوط به دریچه‌های دسترسی معمولاً از نوع HG20592 هستند، در حالی که فلنج‌های لوله‌ها معمولاً از نوع HG20615 استفاده می‌شوند. مقادیر PN مربوط به دریچه‌های دسترسی معمولاً ۲.۵، ۶، ۱۰، ۱۶، ۲۵، ۴۰ و ۶۳ است؛ در حالی که مقادیر PN فلنج‌های HG20615 عبارتند از ۲۰، ۵۰ و ۱۱۰. ما فلنج لوله را با مقدار PN50 (CL300) انتخاب کردیم؛ نمی‌توانیم فلنج دریچه دسترسی را با مقدار PN63 انتخاب کنیم

اگر به فشار طراحی نگاه کنیم، مشکلی نباید وجود داشته باشد

دهانه لوله و دریچه دسترسی متفاوت هستند؛ دهانه لوله به لوله متصل است و اجتناب‌ناپذیر است که نیروهایی مانند خمش به آن منتقل شود که باعث نشت کمی می‌شود. دهانه دسترسی به لوله‌ها متصل نیست و باید استحکام بهتری داشته باشد. شماره ۲۰۵۸۳ مربوط به ورودی لوله‌های فنی است؛ برای دریچه‌های دسترسی، چنین الزامی وجود ندارد