انبار درجه الف چیست و چگونه تشخیص داده می‌شود؟

بر اساس جدول ۳.۱.۱ استاندارد مقررات ضدآتش‌سوزی در ساختمان‌ها GB50016-2006. بر اساس ویژگی‌های مواد نگهداری‌شده، تقسیم‌بندی به شرح زیر است: دسته الف: ۱. مایعاتی که نقطه شعله‌وری آن‌ها کمتر از ۲۸ درجه سانتی‌گراد است. ۲. گازهایی که حد پایین انفجار آن‌ها کمتر از ۱۰٪ است. ۳. موادی که در دمای معمولی می‌توانند خودبه‌خود تجزیه شوند یا در هوا اکسید شوند و منجر به اشتعال یا انفجار سریع شوند ； ۴ موادی که در دمای معمولی، تحت تأثیر آب یا بخار آب موجود در هوا، می‌توانند گازهای قابل اشتعال تولید کرده و باعث اشتعال یا انفجار شوند ； ۵ اکسیدکننده‌ی قوی که در برابر اسیدها، گرما، برخورد، سایش، کاتالیز و همچنین مواد آلی یا مواد غیرآلی قابل اشتعال مانند گوگرد، به راحتی منجر به اشتعال یا انفجار می‌شود ； ۶ موادی که در اثر برخورد، سایش یا تماس با اکسیدکننده‌ها و مواد آلی می‌توانند باعث احتراق یا انفجار شوند ； ۷ تولید در دستگاه‌های بسته که دمای عملیات در آن‌ها برابر یا بالاتر از نقطه خود‌اشتعال ماده باشد. دسته ب: ۱. مایعاتی که نقطه شعله‌وری آن‌ها برابر یا بیشتر از ۲۸ درجه سانتی‌گراد و کمتر از ۶۰ درجه سانتی‌گراد باشد. ۲. گازهایی که حد پایین انفجار آن‌ها برابر یا بیشتر از ۱۰ درصد باشد. ۳. اکسیدکننده‌هایی که جزو دسته الف نمی‌باشند. ۴. مواد جامد خطرناک و قابل اشتعالی که جزو دسته الف نمی‌باشند. ۵. گازهایی که به عنوان کمک‌کننده در اشتعال عمل می‌کنند. ۶. گرد و غبارها، الیاف، و قطرات مایعاتی که نقطه شعله‌وری آن‌ها برابر یا بیشتر از ۶۰ درجه سانتی‌گراد باشد و می‌توانند با هوا مخلوطی منفجره تشکیل دهند.

دسته ج: ۱. مایعاتی که نقطه شعله‌وری آن‌ها برابر یا بیشتر از ۶۰ درجه سانتی‌گراد باشد. ۲. مواد جامد قابل اشتعال.

دسته د: ۱. فعالیت‌های تولیدی که در آن‌ها از مواد غیرقابل اشتعال استفاده شده و در دماهای بالا یا در حالت ذوب، گرمای شدید، جرقه یا شعله تولید می‌شود. ۲. فعالیت‌های تولیدی که از گازها، مایعات یا مواد جامد به عنوان سوخت استفاده می‌شود یا گازها و مایعات برای اهداف دیگر سوزانده می‌شوند. ۳. فعالیت‌های تولیدی که در دمای معمولی از مواد دشوارالاشتعال استفاده یا فرآوری می‌شود.

دسته ه: فعالیت‌های تولیدی که در دمای معمولی از مواد غیرقابل اشتعال استفاده یا فرآوری می‌شود