سرعت ایمن برای پر کردن خودرو با بنزین و دیزل چقدر است؟

مقررات مربوط به سرعت جریان ایمن محصولات سوختی در استانداردهای داخلی. ۸، GB12158-1990 دستورالعمل‌های کلی برای پیشگیری از حوادث الکترواستاتیکی، بخش ۴.۳.۳: هنگام ریختن مایعات هیدروکربنی در ظروف بزرگ مانند کامیون‌های مخزن‌دار، بهتر است ورود مایع از پایین صورت گیرد. در صورتی که استفاده از ورودی رویی برای ورود روغن ضروری باشد، لوله ورود روغن باید تا فاصله‌ای کمتر از ۲۰۰ میلی‌متر از کف مخزن، درون آن قرار گیرد. تا زمانی که لوله سوخت‌رسانی در مایع فرو نرفته، سرعت جریان آن باید در محدوده ۱ متر بر ثانیه باشد. ۴.۳.۴ باید از ورود ناخالصی‌های فاز دوم سازگارنشدنی دیگر مانند آب به مایعات الکین جلوگیری شود. همچنین باید تا حد امکان آب انباشته شده در کف کانال‌ها و لوله‌ها را کاهش داد و از بین برد. هنگامی که وجود یک فاز دوم در داخل لوله مشهود باشد، سرعت جریان باید در محدوده ۱ متر بر ثانیه یا کمتر باشد. ، GB13348-92 استانداردهای ایمنی الکترستاتیک برای محصولات نفتی مایع، روش‌های پایه برای پیشگیری از خطرات الکترستاتیک، ۴.۲.۱ در فرآیندهای تولید، باید سرعت جریان محصولات نفتی در محدوده‌ای ایمن کنترل شود. کاهش پاشیدگی روغن، و در عین حال جلوگیری از ورود آب و گاز به داخل روغن (برای اطلاعات بیشتر به GB12158 مراجعه کنید). ۵.۴.۳ سرعت اولیه ریختن روغن نباید بیشتر از ۱ متر بر ثانیه باشد؛ پس از فرو رفتن لوله ورودی در محل مناسب، می‌توان سرعت را افزایش داد، اما برای لوله‌هایی با قطر ۱۰۰ میلی‌متر، سرعت نباید بیشتر از ۹ متر بر ثانیه باشد ； قطر لوله ۱۵۰ میلی‌متر، سرعت جریان باید کمتر از ۷ متر بر ثانیه باشد؛ استانداردهای طراحی لوله‌های فرآیندی و حرارتی در کارخانه‌های تصفیه نفت، SH/T3108-2000. بخش ۳.۲: تعیین قطر لوله و سرعت جریان – ۳.۲.۳: سرعت جریان در لوله‌های فرآیندی باید مطابق با مقررات زیر باشد: (۱) برای جلوگیری از آتش‌سوزی یا انفجار ناشی از الکتریسیته ساکن، هنگامی که رسانایی الکتریکی نفت کمتر از ۵۰ پیکوسیمنس بر متر باشد، سرعت جریان در لوله‌های نفت باید مطابق با مقررات زیر باشد: سرعت جریان در لوله‌های ورودی مخازن نفت‌های سبک باید کمتر از ۴ متر بر ثانیه باشد. سرعت جریان در لوله‌های بارگیری سوخت‌های سبک در کامیون‌های توزیع سوخت، باید مطابق با الگوی ۳.۲.۱-۱ باشد؛ همچنین، حداکثر سرعت جریان نباید بیشتر از ۷ متر بر ثانیه باشد. سرعت جریان در لوله‌های بارگیری مخازن راه‌آهن برای نفت‌های سبک vd، باید مطابق با الگوی ۳.۲.۱-۱ باشد و حداکثر سرعت جریان نباید بیشتر از ۷ متر بر ثانیه باشد. روغن‌هایی که حاوی افزودنی‌های ضدالکتریستاتیک هستند، در صورتی که رسانایی الکتریکی آن‌ها بیشتر از ۵۰ پیکوسیمنس بر متر باشد، یا در صورت نصب دستگاه‌های خنثی‌کننده الکتریسیته استاتیک در نزدیکی خروجی لوله‌ها، می‌توانند سرعت جریان را افزایش دهند؛ اما این سرعت نباید بیشتر از ۱۰ متر بر ثانیه باشد. هنگامی که میزان آب آزاد یا آلاینده‌ها در روغن‌های سبک بالا باشد، سرعت جریان باید کمتر از ۱ متر بر ثانیه باشد. ۳، ۴: در لوله‌هایی که برای انتقال مایعات حاوی ذرات جامد مانند روغن کاتالیستی استفاده می‌شوند، سرعت جریان محیط نباید کمتر از ۰.۹ متر بر ثانیه باشد. . سیستم مدیریت ایمنی و بهداشت شغلی شرکت ملی نفت و شیمی چین (۱۹۹۵)، بخش دوم: مدیریت فنی ایمنی، بند پنجم: مقررات مدیریت ایمنی الکتروستاتیک برای مایعات قابل اشتعال و سوزناک. ماده پنجم: هنگام ورود مایعات دسته الف و ب به مخازن و کامیون‌های حمل مایع، سرعت جریان اولیه نباید بیشتر از ۱ متر بر ثانیه باشد. هنگامی که لوله ورودی تا عمق ۲۰۰ میلی‌متر غوطه‌ور شود، سرعت جریان افزایش می‌یابد؛ اما این سرعت نباید از ۶ متر بر ثانیه فراتر رود. همچنین، در صورتی که مایعات دسته الف و ب حاوی آب آزاد، ناخالصی‌های ارگانیک و دو یا چند نوع روغن باشند، سرعت اولیه جریان نیز نباید از ۱ متر بر ثانیه بیشتر شود. برای مایعات دسته‌های الف و ب، با افزودن مواد ضدالکتریسیته ساکن یا استفاده از دستگاه‌های ویژه برای رفع الکتریسیته ساکن همراه با دستگاه‌های هشداردهنده، سرعت جریان می‌تواند ۶ متر بر ثانیه باشد. بر اساس استاندارد GB/T15626-1995، الزامات فنی برای بارگیری و تخلیه محصولات شیمیایی مایع در بنادر، در بخش ۴.۲ درباره الزامات سرعت جریان، آمده است که: ۴.۲.۱ در طول فرآیند بارگیری و تخلیه مایعات قابل اشتعال، سرعت جریان در لوله‌ها نباید بیشتر از ۱ متر بر ثانیه باشد؛ همچنین، در شرایط عادی، سرعت جریان نباید بیشتر از ۳ متر بر ثانیه باشد. ۴.۲.۲ برای سایر محصولات مایع، می‌توان از سرعت جریان مناسب اقتصادی استفاده کرد. «استانداردهای طراحی مخازن نفت» (GBJ74—84)، خروجی لوله‌های بارگیری نفت تنها پس از غرق شدن در نفت می‌تواند دارای سرعت بارگیری بالاتری باشد؛ همچنین، سرعت بارگیری نفت‌هایی مانند بنزین، کروسین و دیزل سبک نباید از ۴.۵ متر بر ثانیه فراتر رود، و سرعت بارگیری در ابتدا باید کمتر از ۱ متر بر ثانیه باشد. ؟

مقدار فعلی باید ۴.۵ متر بر ثانیه باشد، دلایل این حادثه ممکن است چه باشد؟ بیایید درباره‌اش بحث کنیم!

دلیل حادثه، ترکیب نادرست نوع روغن در کامیون‌های مخزن‌دار بود. ابتدا بنزین و سپس دیزل ریخته شد. مواد نفتی فرار باید دارای سیستم بازیابی گازهای نفتی باشند، در حالی که دیزل چنین سیستمی ندارد. بنابراین، در حین بارگیری دیزل، بنزین از دریچه‌های پر کردن تبخیر شده و سرریز می‌شود و به دلیل الکتریسیته ساکن منجر به انفجار می‌گردد.