همگی بگویید، آیا تا به حال فریب خورده‌اید؟

کسانی که فریب خورده‌اند، احتمالاً بیشتر جوانان و سالمندان هستند. جوان، کم‌تجربه است و راحت فریب می‌خورد ； افراد مسن، چون فکر می‌کنند همه چیز را دیده‌اند، فریب‌پذیرند.

می‌توانید به اشتراک بگذارید؟ بگذارید هایو بیدار شود: lol

در واقع، همه‌اش به دلیل عدم ارتباط مناسب اطلاعاتی رخ می‌دهد.

یعنی دو نفر در خیابان می‌آیند و از شما پنج دلار برای هزینه راه می‌خواهند، سپس به فروشگاه بعدی می‌روند

حدود ماه نوامبر سال ۰۹ بود؛ آن موقع از وب‌سایت‌های کلاهبردارانه خبر نداشتم. می‌خواستم یک دوربین کانن دست‌دوم بخرم؛ قیمتش حدود ۹۰۰ یوان بود. در تائوباو آن را پیدا کردم و از طریق QQ با فروشنده تماس گرفتم. چون در آن زمان، هر بار فقط می‌شد ۵۰۰ یوان از طریق بانک الکترونیکی منتقل کرد، فروشنده دو وب‌سایت به من داد. من هم با کلیک کردن، پول را پرداختم؛ اما بعد از آن دیگر هیچ خبری از فروشنده نشد. در آن زمان تازه شروع به خرید از اینترنت کرده بودم و فریب خوردم؛ من هنوز دانش‌آموز بودم… آه، تمام هفته حالم خوب نبود. فکر کردم واقعاً خجالت‌آور است؛ از آن به بعد تغییر دادم و فقط روی لینک‌های ارسالی از طریق وانگ‌وانگ کلیک می‌کنم و به دقت به پسوند وب‌سایت نگاه می‌کنم. یک بار دیگر که فریب خوردم، در دوران دبیرستان بود؛ آن موقع پسری به کلاس آمد. آن شب همه مشغول تحصیل بودیم و هیچ معلمی حضور نداشت. آن پسر گفت که خانواده‌اش فقیر است و پولی برای تحصیل ندارد و از ما کمک خواست. در آن زمان همه بسیار مهربان بودند و هر کسی چند سکه اهدا کرد. آن پسر از همه تشکر کرد و من هم از اینکه کار معناداری انجام داده‌ام، خوشحال بودم. اما کمتر از نیم ساعت بعد، شنیدم که آن پسر یک کلاهبردار است و توسط نگهبانان مدرسه دستگیر شده است. آه، آن اولین باری بود که از پولم برای کمک به دیگران استفاده می‌کردم؛ بعد از آن دیگر هرگز به کسی پولی ندادم. تا الان هم در این دنیا سالخورده شده‌ام، اما ترفندهای فریبکاری مدام در حال تغییر هستند؛ امیدوارم همگی مراقب باشند، به‌ویژه باید افراد مسن خانواده را نسبت به فریب خوردن هشدار دهیم

متشکر بابت اشتراک‌گذاری! فکر کنید تا الان تقریباً هرگز فریب نخورده‌ام، درسته؟ در مدرسه، هر بار که با افراد مسنی روبرو می‌شدیم که التماس می‌کردند، عشق اولم به آن‌ها تذکر می‌داد و می‌گفت: «پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایمان حتی از شما هم سن بالاتری دارند اما همچنان کار می‌کنند؛ در حالی که شما بدون تلاش چیزی می‌خواهید.» در کودکی به خوبی آموزش دیده‌ام، برای همین اکنون وقتی با کسی که التماس می‌کند روبرو می‌شوم، معمولاً توجهی نمی‌کنم. کلاهبرداری از طریق مخابرات، در واقع چندان رایج نیست؛ دلیل اصلی این است که کلاهبرداران فقیر تمایلی به صرف زحمت برای انجام این کار ندارند. یادم می‌آید که اولین بار که تلفنی از سوی رئیس برای من زنگ خورد و نامم را مستقیماً صدا زد، واقعاً شگفت‌زده شدم؛ اما لهجه‌اش او را لو داد. در جامعه امروز، مسائلی مربوط به پول و سرمایه وجود دارد. داشتن ملاحظات بیشتر هیچ ضرری ندارد، به‌ویژه که در فضای اینترنت تشخیص افراد آشنا از واقعی‌ها دشوار است.

هاها، من هم تماسی درباره رفتن به دفتر مدیر دریافت کرده بودم؛ واقعاً در آن لحظه متعجب شدم، سپس سریع در دفترچه تماس شرکت جستجو کردم و متوجه شدم که هیچ مدیری این شماره را ندارد (معمولاً مدیران شماره‌هایشان را به همین راحتی عوض نمی‌کنند، درست است؟) بعد یک جمله «حرومزاده» گفتم و تلفن را قطع کردم؛ چون می‌ترسیدم فریب بخورم. در آن زمان، حتی جلوی ساختمان خوابگاه‌های دانشگاه، جرأت نکردم صد تومان روی زمین را بردارم، چون می‌ترسیدم در دام بیفتم:lol:lol

این فحش خیلی پیچیده است، فکر می‌کنی کلاهبرداران می‌توانند آن را درک کنند؟ با احتیاط سفر می‌کنی، کشتی تا هزاران سال پایدار است؛ با طمع به سودهای کوچک، معمولاً در چاه نمی‌افتی.

کسانی بودند که برای هزینه‌ی سفر کمک می‌خواستند، کسانی که برای هزینه‌ی غذا کمک می‌خواستند، و همچنین کسانی که برای دریافت پول خرد کمک می‌خواستند؛ همگی نادیده گرفته شدند. زیرا من معتقد بودم که آن‌ها کلاهبردار هستند، اما نمی‌توانستم درک کنم که چگونه با چنین روش‌هایی می‌توانند دیگران را فریب دهند.

کسی که بین جوانان و سالمندان است؛ یک بطری کامل ندارد، نیم بطری هم کافی نیست، آسان فریب می‌خورد.

خب، همان گروه سنی که فریب خورده‌اند.

خب، همان گروه سنی که فریب خورده‌اند.

فقط باید در زندگی روزمره مراقب‌تر باشیم؛ چرا حرفه‌های دزدی و کلاهبرداری همچنان وجود دارند؟ پلیس، صاحب اصلی این ماجراست

توسط کلاهبردار ترسانده شدم، اما نتوانست مرا فریب دهد. دو سال پیش تماسی دریافت کردم، شماره آن XXXX110 بود؛ XXXX کد منطقه شهری من بود. وقتی تماس برقرار شد، طرف مقابل گفت که کارت شناسایی من در پکن به اتهام کلاهبرداری مورد بررسی قرار گرفته است و از من خواست که ظرف ۲۰ دقیقه به اداره پلیس شهر بروم تا در تحقیقات همکاری کنم. من پرسیدم آدرس آنجا کجاست؛ واقعاً نمی‌دانستم محل اداره پلیس کجاست، من هم هرگز به پکن نرفته بودم، هاها، چطور چنین شهروندی می‌تواند از بروز مشکل بترسد؟ طرف مقابل گفت که می‌ترسد وقت کافی نباشد، بنابراین باید اطلاعات را از طریق تلفن بررسی کند؛ سپس تمام اطلاعات من را جویا شد. واقعاً تحسین می‌کنم که توانستند چنین اطلاعات کاملی به دست آورند. گفتم که ظرف ۲۰ دقیقه به اداره پلیس می‌روم تا در تحقیقات کمک کنم، او گفت که آن‌ها فقط در تحقیقات پلیس پکن همکاری می‌کنند و از من خواست پس از قطع تماس، منتظر تماس پلیس پکن بمانم. بعد از قطع تماس، شماره ۱۱۰ را گرفتم و گفتم که فردی با جعل شماره ۱۱۰ از من کلاهبرداری کرده است و خواستم که ۱۱۰ شماره آن فرد را بررسی کند. کارمندان ۱۱۰ گفتند که تا زمانی که کار بدی انجام نداده‌ام، نیازی نیست به آن‌ها توجه کنم و ۱۱۰ هم نمی‌تواند شماره آن‌ها را پیدا کند. احساس کردم که این حرف‌های ۱۱۰ کمی برای فریب من است؛ احتمالاً برای پلیس جستجوی آن فرد کار سختی نیست. مدتی بعد تلفنی از پکن آمد؛ گفتم که خودم را به پلیس محلی ۱۱۰ معرفی کرده‌ام و اگر کسی نیاز به همکاری دارد، می‌تواند برای استعلام اطلاعات نزد پلیس محلی ما بیاید. سپس طرف مقابل تلفن را قطع کرد.

اگر فریبکار باشی، خودت فریب نخواهی خورد: lol

هوشمندی، تحسین‌برانگیز است{:2_30:}

بهتر است نکنیم؛ فریبکار بودن خیلی خسته‌کننده است و باید به چیزهای زیادی فکر کرد.

نزدیک به نیمی از مردم فریب خورده و ضرر کرده‌اند؛ جای تعجب نیست که کلاهبرداران زیاد هستند: L