چهار نوع غذای تنها با نام و بدون واقعیت

Thread Content

توفوی ژاپنی: توفوی سنتی از شیر سویا زرد، به همراه موادی مانند آب نمک یا گچ، تهیه می‌شود. در حالی که توفوی ژاپنی از تخم‌مرغ به عنوان ماده اصلی تهیه می‌شود و هیچ ارتباطی با سویا ندارد، میزان پروتئین و کلسیم آن بسیار کمتر از توفوی سنتی شمالی است. میله خرچنگ: رنگ قرمز زیبای آن تا حدی شبیه به خرچنگ است و احتمالاً همین دلیل نام‌گذاری آن بوده است. با این حال، این ماده‌ای که اغلب در غذاهایی مانند پلت، سوشی و هوت‌پوت استفاده می‌شود، در واقع از گوشت خرچنگ تهیه نمی‌شود؛ بلکه از ماده‌ای مشابه خرچنگ، یعنی فیله ماهی، به عنوان ماده اصلی برای ساخت آن استفاده می‌شود. البته در فرآیند تولید، از برخی ادویه‌جات و افزودنی‌های غذایی نیز استفاده می‌شود تا طعم و ظاهر بهتری به آن داده شود. یکی از موادی که توجه زیادی را به خود جلب کرده، نیتریت است؛ این افزودنی غذایی دارای کاربردهای مختلفی مانند حفظ رنگ و مهار باکتری‌هاست. اما از آنجایی که نیتریت پتانسیل ایجاد سرطان را دارد، بهتر است از این نوع فرآورده‌های گوشتی کمتر یا اصلاً استفاده نشود. بیسکویت شیری: شیر منبع عالی کلسیم است، اما بسیاری از بیسکویت‌های شیری حتی یک قطره شیر هم ندارند و تنها از عطرهای شیری برای تقلید از طعم شیر استفاده می‌کنند؛ مواد اصلی آن‌ها عمدتاً آرد، شکر و روغن هستند. این همان اصلی است که در بسیاری از نوشیدنی‌های میوه‌ای حتی یک قطره آب میوه وجود ندارد، در بسیاری از شیرینی‌های شکلاتی شیر وجود ندارد، و در بسیاری از چای‌های شکلاتی نیز شیر و چای وجود ندارد. البته هیچ‌کدام از این‌ها مخفی نیست؛ کافی است به فهرست مواد تشکیل‌دهنده نگاه کنید تا همه چیز به وضوح مشخص شود. برش‌های میگو: اگرچه به آن‌ها برش‌های میگو گفته می‌شود، اما جزء اصلی تشکیل‌دهنده آن‌ها نشاسته است؛ البته روغن، شکر و نمک نیز مقدار زیادی در آن‌ها وجود دارد. پودر میگو که نام این محصول را تعیین کرده، تنها نقش فرعی دارد. مشخص است که ارزش غذایی آن‌ها با میگوی واقعی که سرشار از پروتئین با کیفیت بالا و چربی کم است، بسیار متفاوت است. چرا هنوز طعم قوی میگو وجود دارد؟ چون عطرهایی با طعم میگو هم وجود دارد. این نوع محصولاتی که دارای چربی، قند و نمک زیاد هستند و جزو محصولات «سه بالا» محسوب می‌شوند، در دسته خوراکی‌هایی قرار دارند که مصرف آن‌ها محدود شده است.