مدل سیم جوش CHS022 است؛ حروف CHS در آن چه معنایی دارند؟

این شماره برند تولیدکننده در اقیانوس اطلس است؛ شماره استاندارد باید E316 باشد

CHS کد مواد جوشکاری استان سیچوان است و برای شناسایی سیم‌های جوش استیل به کار می‌رود. دستورالعمل استفاده از سیم‌های جوشکاری فولاد ضدزنگ: سیم‌های جوشکاری فولاد ضدزنگ، سیم‌هایی هستند که میزان کروم موجود در فلز حاصل از جوشکاری آن‌ها بیشتر از ۱۱٪ و میزان آهن نیز بیشتر از سایر عناصر باشد. سیم‌های جوشکاری که مطابق استانداردهای ملی هستند، بر اساس مقررات استاندارد GB/T 983-2012 مورد ارزیابی قرار می‌گیرند. سیم جوش فولاد ضدزنگ کروم، دارای مقاومت مناسبی در برابر خوردگی (اسیدهای اکسیدکننده، اسیدهای آلی، خوردگی ناشی از گاز) و همچنین مقاومت حرارتی است. معمولاً به عنوان ماده برای تجهیزات نیروگاه‌ها، صنایع شیمیایی، نفت و غیره انتخاب می‌شود. اما فولاد ضدزنگ کرومی معمولاً قابلیت جوشکاری ضعیفی دارد؛ بنابراین باید به روش‌های جوشکاری، شرایط پردازش حرارتی و انتخاب سیم‌های جوش مناسب توجه کرد. فولاد پرکروم (حاوی ۱۲-۱۷٪ کروم)، این نوع فولاد تمایل زیادی به سخت شدن دارد؛ پس از جوشکاری با سیم‌های جوشکاری فولاد ضدزنگ حاوی کروم، مارتنزیت و بئتا با سختی بالا تشکیل می‌شوند که باعث افزایش شکنندگی می‌گردد. همچنین تنش‌های باقی‌مانده نیز زیاد است و منجر به ایجاد ترک‌های سرد می‌شود. بنابراین، معمولاً قبل از جوشکاری باید دما را تا حدود ۳۰۰ درجه سانتی‌گراد گرم کرد و پس از جوشکاری نیز عملیات تخمیر انجام داد. همچنین می‌توان از سیم‌های جوشکاری فولاد ضدزنگ کروم-نیکل (مانند CHS107، CHS207) برای جوشکاری فولاد ضدزنگ کرومی استفاده کرد و پس از جوشکاری نیازی به عملیات حرارتی نیست. سیم جوش فولاد ضدزنگ کروم-نیکل، دارای مقاومت خوبی در برابر خوردگی و اکسیداسیون است؛ از آن به طور گسترده در صنایع شیمیایی، کودسازی، نفت، غذایی و تولید تجهیزات پزشکی استفاده می‌شود. در سال‌های اخیر، با پیشرفت صنعت کشورمان، تعداد انواع سیم‌های جوشکاری فولاد ضدزنگ کروم-نیکل به بیش از سی نوع رسیده است که عملاً نیازهای ساخت‌وساز کشورمان را برآورده می‌کند. هنگام جوشکاری فولاد ضدزنگ کروم-نیکل، به دلیل گرمایش مکرر، کربیدها به راحتی تشکیل می‌شوند که منجر به کاهش مقاومت در برابر خوردگی و خواص مکانیکی آن می‌گردد. بنابراین، هنگام جوشکاری فولاد ضدزنگ کروم-نیکل، باید بر اساس شرایط کاری دستگاه (دمای کار و نوع محیط و غیره)، سیم جوش مناسبی انتخاب شود و هنگام استفاده به نکات زیر توجه گردد: ۱. انواع پوشش سیم‌های جوش فولاد ضدزنگ معمولاً شامل سه نوع هستند: نوع روتیل، نوع تیتاناتی و نوع قلیایی. در میان آن‌ها، سیم‌های جوشکاری فولاد ضدزنگ با پوشش روتیل و تیتانات، دارای شعاع کمتری در قوس جوشکاری AC هستند؛ این امر می‌تواند منجر به نقص‌هایی مانند عدم اتصال کامل در قسمت ریشه جوش شود. بنابراین، تا حد امکان از روش جوشکاری DC استفاده شود. از سوی دیگر، سیم‌های جوشکاری فولاد ضدزنگ با پوشش قلیایی، مقاومت به ترک خوردن بیشتری دارند و برای جوشکاری در شرایطی که فشار زیادی وجود دارد، مناسب‌تر هستند. ۲. برای جلوگیری از خوردگی بین دانه‌ها در اثر گرمایش، جریان الکتریکی هنگام جوشکاری نباید بیش از حد باشد؛ معمولاً باید حدود ۲۰ درصد کمتر از سیم‌های جوشکاری فولاد کربنی باشد. همچنین، قوس الکتریکی نباید بیش از حد طولانی باشد و سرعت خنک شدن بین لایه‌ها بالا بوده، بهتر است از روش جوشکاری با مسیرهای باریک استفاده شود. ۳. مقدار فریت در جوش، بر اساس ترکیب شیمیایی، از منابع شفیر، دیلون و WRC-1992 استخراج می‌شود.

CHS کد تولیدکننده است، شماره واقعی: A022； مدل E316L

کد تولیدکننده! برای انتخاب سیم جوش، باید به مدل‌ها و شماره‌های موجود در **استانداردها** مراجعه کرد.