پارامترهای فرآیند هیدروژناسیون سوخت هواپیما
Thread Content
در کارت فرآیند، مقدار نقطه جوش اولیه مواد خام برای هیدروژناسیون سوخت هواپیما باید ≤۲۰۵ درجه سانتیگراد و مقدار نقطه جوش نهایی آن باید ≤۲۹۸ درجه سانتیگراد باشد؛ در حالی که برای محصول نهایی حاصل از هیدروژناسیون سوخت هواپیما، مقدار نقطه جوش اولیه باید ≤۲۰۵ درجه سانتیگراد و مقدار نقطه جوش نهایی آن باید ≤۳۰۰ درجه سانتیگراد باشد. نکتهای که مشخص نیست این است که نقطه جوش نهایی مواد خام همگی کمتر از ۲۹۸ درجه سانتیگراد است، پس چرا در نفت جت تصفیهشده، موادی با نقطه جوش کمتر از ۳۰۰ درجه سانتیگراد وجود دارد؟
سوخت هواپیمایی پس از فرآیندهای هیدروژناسیون و فراوری، اجزای سبک آن جدا میشوند؛ اجزای سنگین در سوخت هواپیمایی تصفیهشده، میزان کیفیت بالاتری دارند و سرعت تبخیرشان کمتر است؛ به همین دلیل پدیدهای مشابه آنچه LZ ذکر کرده، رخ میدهد.
اما این نقطه تقطیر نهایی است، مگر نه؟ باید ربطی به سرعت نداشته باشد ،
اگر بگوییم که ۱۰٪ یا ۵۰٪ از فرآوردههای حاصل، پس از فرآیند هیدروژناسیون و تقطیر، دارای دمای تقطیر بالاتری میشوند، این موضوع قابل درک است؛ اما آیا نقطه تقطیر نهایی، در اینجا، همان دمای نقطه خشک نیست؟ در این صورت، فرآیند تصفیه با هیدروژنزدایی باعث میشود نقطه جوش نهایی روغن بالاتر شود؟
نکته شخصی من این است که استاندارد سوخت جت شماره ۳ در کشور ما این است که نقطه ذوب نهایی آن باید بیشتر از ۳۰۰ درجه سانتیگراد نباشد؛ یعنی محصول نهایی باید بتواند استانداردهای ملی را برآورده کند. و البته، محدودیت مربوط به مواد خام، دمای ۲۹۸ درجه سانتیگراد است؛ این روش، وسیلهای برای کنترل مواد خام است تا در نهایت نقطه جوش نهایی محصول، پایینتر از ۳۰۰ درجه سانتیگراد باشد.