مشکل افزودن بخار در گازسازی پودری

آخرین بار این پست توسط tfx511024 در تاریخ ۲۵-۱۰-۲۰۱۶ ساعت ۱۸:۳۹ ویرایش شد. آیا باور دارید که بدون ورود بخار، گازهای مؤثر عمدتاً CO و مقدار کمی هیدروژن هستند؟ دوباره در بخش تبدیل تغییر داد؟

کوره‌های گازسازی پودر فعلی به دو روش، خنک‌کاری با قابلمه و خنک‌کاری با آب، تقسیم می‌شوند. در صورتی که گازساز مربوط به فرآیند کوره‌های بازیافتی باشد، نیاز به مقدار بیشتری بخار وجود دارد تا به تولید H2 در گاز سنتزی کمک شود ； در صورتی که از روش خنک‌سازی با آب برای کوره گازسازی استفاده شود، مقدار بخار لازم برای ورود می‌تواند نسبتاً کمتر باشد؛ زیرا گاز خام داغ در فرآیند خنک‌سازی توسط آب، واکنش گاز آبی را با آب انجام می‌دهد و در نتیجه جزء H2 مورد نیاز به دست می‌آید.

چند مدرکی که دیدم، نشان می‌دهد از بخار برای طراحی پودر خشک استفاده بسیار کمی می‌شود. به عنوان مثال، یک کارخانه برای پردازش ۶۹۶ تن زغال‌سنگ، تنها به ۸.۳ تن بخار نیاز دارد. اول از همه، از نظر اصولی مشکلی وجود ندارد؛ استفاده از گاز CO2 به جای بخار به عنوان عامل کاهش‌دهنده، و همچنین استفاده از CO2 خالص و اکسیژن به عنوان عوامل گازساز، در کوره‌های گازسازی، فناوری‌ای بسیار پیشرفته است؛ بنابراین استفاده بدون بخار نیز امکان‌پذیر است. در عین حال، فرآیند خنک‌سازی سریع با پودر خشک، بخار آب را تأمین می‌کند؛ در نتیجه، تغییرات کم در نسبت بخار آب، باعث می‌شود کاتالیست در حالت ۰.۲۵ نیز مشکلی نداشته باشد. البته امکان تبدیل عمیق وجود ندارد، زیرا در آن صورت نیروی لازم برای این فرآیند کافی نخواهد بود؛ بنابراین تولید متانول یا متان مشکلی ایجاد نمی‌کند. به این ترتیب، مصرف انرژی و آب نسبتاً کم خواهد بود. بهره‌وری تبدیل در مورد بخار آب قطعاً بالاتر از کوره تبخیر است، واکنش کاتالیزوری؟ به این ترتیب، سرمایه‌گذاری کمتری نسبت به دستگاه‌های خشک پودری لازم است و عملکرد آن پایدارتر است. میزان مصرف اکسیژن و آب، نسبت به سوپرفوسفات آبی، کمتر است. حتی اگر ۴۰ کیلوگرم در برابر ۸۰ کیلوگرم باشد، احتمالاً کمتر از سوخت آبی-زغالی نخواهد بود. احتمالاً اینطور است؛ چیزهایی که گفتم را تجربه نکرده‌ام، از اصلاحات شما استقبال می‌کنم.