از کارشناسان عزیز میخواهم بدانم آیا میتوان با این روش دیگها را تغییر داد؟
Thread Content
آخرین بار این پست توسط «سفید شماره یک» در تاریخ ۲۶-۱۰-۲۰۱۶ ساعت ۱۱:۲۳ ویرایش شد.پیشینه: نویسنده این پست، فردی تازهکار در زمینه کورهها است؛ اخیراً مدیران یک وظیفه را به او محول کردهاند: استفاده از کورههای قدیمی حاوی روغن هدایت حرارت، که در کارخانه وجود دارند، برای تبدیل آنها به کورههایی برای سوزاندن مایعات باقیمانده از فرآیندهای مختلف (که جزو پسماندهای خطرناک هستند و نمیتوان آنها را دور از کارخانه دفع کرد). طرح مشخص برای این تغییرات به شرح زیر است:
۱. کوره اصلی، یک کوره مکانیکی با توان ۱۲۰۰ وات برای سوزاندن زغالسنگ است؛ روغن هدایت حرارت موجود در کوره خالی میشود. برای جلوگیری از آسیب به لولههای کوره به دلیل گرمای بیش از حد، بخار با سرعت ۲ تن در ساعت وارد لولهها میشود تا از آنها محافظت کند؛ سپس بخار در همان محل تخلیه میشود (در حال حاضر، استفاده از گرمای این کوره مورد توجه قرار نگرفته است)； ۲. در ناحیه اصلی احتراق کوره، سوراخهای موجود در دیواره کوره با اسپریهای بخاری پر شدهاند؛ به این ترتیب، مایعات زائد مختلف به صورت عرضی در این ناحیه ریخته میشوند. ترکیبات اصلی این مایعات، پروپیلن گلیکول و دیمتیل کربنات هستند؛ ارزش انرژی این مایعات بین ۳۵۰۰ تا ۵۰۰۰ است و حجم موادی که قابل پردازش هستند، ۰.۵ تن در ساعت میباشد ； ۳. زغال درون کوره قرار داده میشود؛ ابتدا زغال روشن شده تا دمای کوره به ۲۰۰ درجه سانتیگراد برسد، سپس مایعات زائد وارد کوره میشوند. بر اساس آزمایشها، کارایی فومسازی توسط نازلها مناسب است؛ پس از سوزاندن مایعات زائد، دمای کوره میتواند حدود ۵۰۰ درجه سانتیگراد حفظ شود ； ۴. پس از آزمایش، مشخص شد که بویلر ۱۰۰ کیلووات/ساعت انرژی الکتریکی و ۰.۳ تن زغال سنگ در ساعت مصرف میکند؛ همچنین، ۰.۵ تن مایعات زائد و ۲ تن بخار در ساعت نیز مصرف میشود. پس از چند روز آزمایش، مشکلات زیر پیش آمد:
مشکل شماره ۱: پاشیدن مایعات زائد باعث افزایش دمای بخشهای خاصی از ریلهای بویلر شد؛ همچنین، میلههای حمایتی ریلها خم شدند. چگونه میتوان از بروز این مشکل جلوگیری کرد؟ سؤال ۲: مدیر به دلیل مصرف زیاد بخار، خواستار آن شده که بخار تخلیه نشود و پس از عبور از لولههای کوره، به شبکه بخار متصل شود. فشار بخار مورد استفاده ۱.۰ مگاپاسکال و دمای آن حدود ۲۶۰ درجه سانتیگراد است. در چنین شرایطی، چه مقدار بخار لازم است تا گرمای مورد نیاز برای احتراق تأمین شده و کوره از آسیب در امان بماند؟ سؤال ۳: آیا این روش برای مدیریت فاضلابها قابل استفاده است؟ آیا روش بهتری برای مقابله با این موضوع وجود دارد که همگی به ذهنشان برسد؟
طبق مقررات، نمیتوان اینگونه عمل کرد···
آره، اینها همگی خطرات پنهانی برای آینده هستند
فرآیند سوزاندن مایعات زائد قبلی… سپس بازیابی گرما
رهبر از هزینهها نگران است؛ شاید بخواهد ابتدا آن را به این شکل تغییر دهد و آزمایش کند. علاوه بر این، آیا روند وارد کردن مواد به کوره سوزاندن کار پیچیدهای است؟
با استفاده از فناوری احتراق گازیشدن مولکولهای کربن، میتوان با ساختن یک محفظه احتراق برای مایعات زائد در خارج از کورههای موجود، مشکلات مربوط به مدیریت مایعات زائد را به شکلی کارآمد حل کرد.
میتوان یک کوره احتراق و گازسازی مولکولی کربن برای حل این مشکل ساخت: احتراق و گازسازی مولکولی کربن； برافروزنده ； برشتر حاصل از مخلوط فاضلابها در برشتر احتراقی گازیسازی شده و سپس به کورههای هوای گرم موجود متصل میشود؛ گازهای داغ پس از تبادل حرارت، از طریق دودکش به صورت استاندارد دفع میگردند. شاخصهای زیستمحیطی محلی لازم است.
میتوان یک کوره احتراق و گازسازی مولکولی کربن برای حل این مشکل ساخت: کوره احتراق و گازسازی مولکولی کربن； برافروزنده ； برشتر حاصل از مخلوط فاضلابها در برشتر احتراقی گازیسازی شده و سپس به کورههای هوای گرم موجود متصل میشود؛ گازهای داغ پس از تبادل حرارت، از طریق دودکش به صورت استاندارد دفع میگردند. شاخصهای زیستمحیطی محلی لازم است.
آیا مایعات زائد نمیتوانند به عنوان سوخت استفاده شوند؟ آیا حتماً باید از زغال سنگ استفاده کرد
این مایعات زائد با ارزش انرژی ۳۵۰۰ تا ۵۰۰۰ (در واحد کیلوکالری)، میتوانند به عنوان سوخت مورد استفاده قرار گیرند و جزو سوختهای قابل احتراق مناسبی محسوب میشوند.