گازهای خروجی کارخانه تولید آمونیا در سال ۱۸۳۰
Thread Content
لطفاً راهنمایی کنید: در واحد تولید اوره با استفاده از زغالسنگ، در شرایط تولید عادی، میزان گازهای خروجی از واحد سنتز آمونیا چقدر است؟ اجزای اصلی گازهای خروجی چه هستند؟ در شرایط فنی کنونی، گازهای آزادشده در جو تخلیه میشوند یا بازیابی میگردند؟ آیا بازیابی و استفاده مجدد گازهای آزادشده آسان است؟ بازیابی و استفاده مجدد گازهای آزادشده را میتوان برای چه کارهایی به کار برد؟
حجم گازهای تخلیهشده تقریباً حدود ۱۵۰۰ متر مکعب است. این گازها عمدتاً شامل هیدروژن و همچنین ناخالصیهایی مانند متان، کربن مونوکسید و دیاکسید کربن میباشند. معمولاً از دستگاههای جداسازی با فیلتر پریسون برای استخراج هیدروژن استفاده میشود؛ خلوص هیدروژن را میتوان بر اساس درخواست شما تنظیم کرد، به طور معمول این خلوص بین ۹۵ تا ۹۸ درصد است
ما در اینجا حدود ۲۰۰۰ متر مکعب فضا داریم؛ ترکیبات اصلی آن عبارتند از آمونیاک، هیدروژن، متان و Ar. برای بازیابی آمونیاک، از روش تقطیر آمونیاک استفاده میکنیم!
گازهای خارجشده عمدتاً شامل هیدروژن، متان، آمونیاک و ناخالصیهایی مانند Ar هستند؛ معمولاً از دستگاههای جداسازی با فیلتر پریسون برای استخراج هیدروژن استفاده میشود، و گازهای باقیمانده توسط واحد ما در کورههای سوزاندن برای تولید بخار به کار میروند
ما مدل ۴۰.۶۰ هستیم؛ ظرفیت گازی ما حدود ۱۰ هزار است. از روش PSA برای استخراج هیدروژن و بازیابی گازها استفاده میشود؛ هیدروژن به سیستم فشردهسازی بازمیگردد و گازهای تصفیهشده برای سوزاندن در کورهها استفاده میشوند. امروزه بسیاری از پروژهها از فرمت LNG استفاده میکنند؛ در این گازها، میزان هیدروژن ۵۳٪، متان ۲۳٪ و آمونیاک ۳٪ است；
پیشنهاد میشود که نسبت بازدهی LNG، سوزاندن آن را ارزانتر میکند.
بفرمایید شماها متعلق به کدام واحد هستید؟ استفاده از شیرهای کنترلشده برای بازیابی هیدروژن با روش PSA، اغلب مشکلاتی ایجاد میکند؛ آیا این موضوع بر تولید تأثیر میگذارد؟ آیا نرخ بازیابی هیدروژن میتواند به مقدار طراحیشده برسد؟