در روابط دوستانه، به هیچ وجه نباید در این شش کار کمک کنید؛ حتماً به یاد داشته باشید!

Thread Content

۱. تظاهر به قدرت نمی‌تواند کمک کند؛ کمک کردن به معنای استفاده از توان خود برای یاری رساندن به دیگران و تلاش کردن تا بهترین عمل را انجام داد، نه تظاهر به قدرت. تلاش برای کمک، باعث می‌شود از یک کمک‌کننده به یک فردی تبدیل شوید که کمک می‌گیرد و بار مالی و عاطفی بی‌موردی را بر دوش زندگی خود می‌اندازید. دوم، معرفی دوستان به محل کار خود؛ روابط نزدیک در زندگی، در محیط کار تنها مانع‌های نامرئی ایجاد می‌کنند و نگرانی‌ها و مسئولیت‌های بی‌پایان از همان لحظه‌ای که شما همکار یکدیگر می‌شوید، آغاز می‌گردد. او را به واحدهای دیگر معرفی کنید؛ هم در اتصال او با آن واحدها کمک کرده‌اید و هم نیازی نیست برای پیشرفت آینده‌اش هزینه بپردازید. سوم: نیاز به کمک شخص چهارم. اگر کسی به کمک نیاز داشته باشد و خویشاوندان یا دوستان نزدیک شما قادر به کمک نباشند، لازم است از روابط پیچیده‌تری برای رسیدن به هدف استفاده کرد. جایگزینی ۳ لطف با ۱ لطف مقرون‌به‌صرفه نیست؛ علاوه بر این، ممکن است مشکلاتی پیش بیاید که حل آن‌ها دشوار باشد. البته، به جز مسائلی که مربوط به زندگی و مرگ هستند. چهارم: کمک به دیگران در تصمیم‌گیری‌های مهم. هیچ‌کس پیش‌بینی‌کننده‌ی دقیق نیست؛ بنابراین نباید به راحتی تصمیمات مهم و غیرقابل برگشتی برای دیگران انتخاب کرد. حتی اگر صد درصد مطمئن باشید، نباید از اختلافاتی که ممکن است از تفاوت‌های ارزشی ناشی شود، غافل شد. مسائلی مانند سفر به خارج، ازدواج، انتخاب شغل، خرید خانه و اختلافات خانوادگی، فقط نیاز به توصیه دارند؛ تصمیم نهایی همچنان بر عهده خود فرد است. در غیر این صورت، وقتی پشیمان شدید، زنجیره‌های گناهکاران ابدی شما را خفه خواهد کرد. پنجم: تلاش بیش از حد برای پیوند دادن دوستان با یکدیگر. می‌گویند باید به آشتی کمک کرد، نه به جدایی؛ اما تلاش بیش از حد برای این منظور، چه برای خود فرد و چه برای دیگران، لزوماً کار خوبی نیست. عشق یکی از عمیق‌ترین رشته‌هاست؛ می‌توان با اصول کلی توجیه کرد، اما جزئیات کوچک باید توسط خود زوجین حل و فصل شود. دخالت بیش از حد در رابطه عاشقانه دوستان، بی‌فایده‌ترین کار است. در مورد آشنایی‌های عاشقانه نیز همین‌طور است؛ استاد دروازه را باز می‌کند، اما تلاش بر عهده خود فرد است. ششم: کمک مکرر بیش از حد به یک نفر. در زندگی دوستانی وجود دارند که چندان قابل اعتماد نیستند؛ وضعیت سخت آن‌ها دلسوزی برمی‌انگیزد، اما عدم تلاششان نگران‌کننده است. برای آن‌ها، کمک‌های بیش از حد مخرب است؛ زیرا تنها باعث تقویت وابستگی می‌شود. آن‌ها بیشتر از کمک‌های مادی، به کمک‌های روحی نیاز دارند.